Juliana heeft last van ontlastingsincontinentie: “Ik kan zonder het door te hebben in mijn broek poepen”

Hoewel ontlastingsincontinentie vrij vaak voorkomt, zo’n 100.000 mensen hebben er last van, wordt er maar weinig over gesproken. Niet gek als je je bedenkt dat het voor veel mensen een gênant en erg persoonlijk probleem is.  Om deze reden brengen veel mensen pas een bezoek aan de huisarts wanneer de klachten ernstig toenemen. Eén van de vrouwen die pas laat een bezoek aan de huisarts bracht, is de 46-jarige Juliana. Zij wil haar verhaal doen om andere vrouwen te stimuleren hulp te zoeken bij het probleem.

Oude mensen probleem

“In je broek poepen, dat is iets voor oude mensen. Althans, dat dacht ik altijd. Het omslagpunt kwam toen ik na de bevalling van mijn vierde kind soms remsporen in mijn onderbroek aantrof. Ik vond het vies en gênant. Ik trok snel een schone onderbroek aan en probeerde het zo snel mogelijk te vergeten.”

Broekpoepen

Juliana heeft de eerste paar jaren, op de remsporen na, nauwelijks last van klachten. “De remsporen waren vervelend, maar hadden geen negatieve invloed op mijn leven.” Dit veranderde ingrijpend toen de incontinentie over de jaren erger werd. “Ik kreeg steeds meer last van ‘ongelukjes’. Het werd zelfs zo erg dat ik in mijn broek kon poepen zonder het door te hebben. Natuurlijk rook ik het en voelde ik het zitten, maar het poepen zelf merkte ik niet meer.”

Niet aantrekkelijk

Wim, Juliana’s man, is degene die Juliana deze zomer naar de huisarts stuurt. “Hij houdt natuurlijk van me, maar hij vond mijn broekpoep-scènes alles behalve aantrekkelijk natuurlijk. Ook vond hij het vervelend dat ik steeds meer sociale situaties ging vermijden. Ik was tenslotte als de dood dat ik op een leuk feestje met een volle onderbroek zou staan.”

 

Begrip

Juliana doet wat Wim zegt en maakt een afspraak met de huisarts. “Ik heb de nacht voor de afspraak geen oog dichtgedaan. Ik vond het zo ongelofelijk gênant. Ik was 46 jaar, gezond en poepte in mijn broek. Gelukkig was mijn huisarts heel vriendelijk en begripvol. Hij snapte het helemaal dat ik lang heb gewacht met het zoeken van hulp, maar hij was wel heel blij dat ik nu was gekomen. Vooral voor mijn eigen levensplezier.”

Zware bevalling

De huisarts verwijst Juliana door naar de maag-, darm- en leverarts. “Door middel van een vragenlijst, een gesprek en een lichamelijk onderzoek werd snel duidelijk wat de oorzaak was. Mijn laatste bevalling is erg zwaar geweest en toen is de kringspier in mijn anus waarschijnlijk beschadigd. Ik kreeg hier niet meteen last van, maar doordat de kringspier verslapt bij het ouder worden, kwamen de échte klachten pas later.”

Zoek hulp!

Momenteel is er nog geen behandelmethode voor Juliana vastgesteld. “Ik ga wel naar de fysio om mijn bekkenbodem te trainen. Dit zou kunnen helpen. Verder onderzoeken we nu de mogelijkheid om mijn kringspier operatief te herstellen. Tot die tijd hoop ik dat fysiotherapie werkt en draag ik luiers om de ontlasting op te vangen. Vrouwen die in hetzelfde schuitje zitten wil ik ik écht aansporen om hulp te zoeken. Ook als het nu (nog) niet zo erg is. Het is helemaal niks om je voor te schamen en in veel gevallen kan je goed geholpen worden.”

Op respectvolle wijze meepraten over het verhaal van Juliana? Dat kan in de comments onder dit artikel. 


Reageer ook