Damespraatjes Damespraatjes

Roos: ‘Ik slaap al twee jaar in het bed waarin de man van mijn nichtje overleed’

Wat doe je als je nichtje je vraagt om bij haar te logeren omdat ze bang en verdrietig is nadat haar man is overleden? “Dat kan ik toch niet weigeren. En ik dacht: dat doe ik een paar maanden. Maar inmiddels zijn we twee jaar verder en slaap ik wekelijks op de plek waar Tjibbe overleed.”

Roos en Nadia zijn sinds hun geboorte samen. “Onze moeders zijn zussen en hebben een heel goede band met elkaar. Ze waren samen zwanger en Nadia is twee weken eerder dan ik geboren. Hoewel ze mijn nichtje is, beschouw ik haar meer als een zus.” Hun jeugd brengen ze samen door en het contact wordt iets minder intensief als Nadia op haar zeventiende naar Amsterdam verhuist.

De mannen-lat lag hoog

“Ik studeerde in Tilburg en Nadia in Amsterdam. Dat was superleuk want zo logeerden we bij elkaar en konden we de ene keer in Amsterdam stappen, de andere keer in Tilburg. Ideaal.” Roos ontmoet tijdens haar studie haar grote liefde Bart en samen zoeken ze een huis in Noord Brabant. Nadia geniet lang van haar bestaan als single. “Heerlijk vond ik de verhalen die ze me vertelde over dates die ze had. Ze had de mannenlat hoog liggen en heeft lang moeten zoeken naar de ware.” Haar zoektocht wordt beloond want na talloze gebroken harten en verbroken relaties, komt Tjibbe op het toneel. “Nadia was in de zevende hemel. Dit was hem, riep ze steeds maar. En ze had gelijk.”

Geweldige blonde Fries

Tjibbe is een fantastische blonde Fries, zachtaardig en sociaal. “Bart en ik konden het ook waanzinnig goed met hem vinden dus regelmatig gingen we met zijn vieren op pad. Lekker een avondje dansen of naar het theater, het was altijd leuk en gezellig. Steeds vaker kwam een vakantie met zijn vieren ter sprake en de plannen kregen steeds meer vorm. Tot onze grote afgrijzen heeft de plotselinge dood van Tjibbe een streep door die plannen gezet.”

Verscheurd door verdriet

Aanvankelijk dacht Roos dat Nadia een geintje uithaalde toen ze Roos snikkend belde. “Naad had een heel gekke stem en dat vond ik niet raar want ze zette wel vaker andere stemmen op. Maar op een goed moment had ik door dat er iets afschuwelijks was gebeurd en ondanks dat ik nog niet wist wat, sprong ik gelijk in mijn auto om naar Amsterdam te gaan. Daar trof ik Nadia zo intens verscheurd door verdriet. Snikkend viel ze me in mijn armen. Tjibbe was die nacht overleden. Naast haar in bed. Zomaar, opeens. ’s Avonds toen ze gingen slapen was er niets aan de hand en ’s ochtends lag hij dood naast haar.”

Nichtjes naast elkaar

Omdat Nadia ontroostbaar is, biedt Roos aan elke donderdagavond voor haar te koken en bij haar te logeren. “Dat vond en vindt ze geweldig. We kletsen en eten gezellig, drinken een wijntje en kijken een film. En omdat Nadia geen logeerbed heeft, slaap ik naast haar. En ja, dat is best apart omdat ik op de plek lig waar Tjibbe overleed. Ik nam me voor na een paar maanden de frequentie af te bouwen, ook omdat Bart een beetje begon te morren. Natuurlijk begreep hij dat ik er voor Nadia wilde zijn, zeker de weken na Tjibbes dood. Maar we zijn nu bijna twee jaar verder en Bart vindt het wel welletjes geweest en ik begin er steeds meer tegen op te zien om naast Nadia te slapen.”

Moederziel alleen

Roos weet niet goed hoe ze Nadia moet vertellen dat ze niet meer elke week wil komen logeren. “En ik wil al helemaal niet zeggen dat Bart me een beetje onder druk zet, want dat is wat hij doet. Hij moppert steeds vaker en vindt dat ik Nadia meer aandacht geef dan hem. Dat hij op donderdag ook wel weer eens met mij wil zijn. Het voelt als een spagaat, want enerzijds wil ik er zijn voor Nadia die moederziel alleen in Amsterdam woont met al haar verdriet, maar ik wil er ook zijn voor Bart. ”

Dan pakt ze m’n hand

Maar telkens als Roos de naam ‘Bart’ laat vallen, dan ziet ze de pijn van Nadia. “Ik vind het nog steeds moeilijk om leuke dingen over mij en Bart te vertellen, we deelden alles, ook over wat we met onze mannen in bed deden, maar dat vind ik nu lastig.  Ik wil gewoon weer wat meer afstand en niet elke donderdag in Amsterdam zijn. Elke week neem ik me voor haar dat te zeggen, maar daar komt niks van terecht als ze mijn hand ’s nachts pakt en zegt dat ze zo blij is dat ik er voor haar ben.”

Dat is een lastige situatie. Wat raad jij Roos aan? Moet ze langzaamaan weer voor Bart kiezen en de logeerpartijtjes minderen? Of vind je dat ze er gewoon voor haar vriendin moet zijn? Praat mee in de comments onder dit artikel.

 


1 reactie

Joris -

Verschrikkelijk natuurlijk, maar na 2 jaar wel begrijpelijk dat de frequentie wat omlaag mag. Ze zal toch haar eigen leven weer op orde moeten krijgen. En de andere nachten lukt het ook.

Reageer ook