Suruchi: Mijn zoon draagt graag jurken

Het was onze eerste vakantie na zijn geboorte. Het hotel had een prachtige sieradenwinkel. De hele week lang was mijn zoontje niet weg te slaan bij de etalage met al die glimmende dingen. Iedere keer als we er langs liepen was hij super enthousiast. Hij was toen 18 maanden oud en het was geen probleem.

Een jaar later vroeg hij me regelmatig of hij mijn jurken mocht dragen. Toen we bij vrienden op bezoek waren dook hij hun walk-in-closet in om de schoenen met hoge hakken te passen. Hij voelde zich toen zo gelukkig!

Egyptische prinses

Rond zijn derde verjaardag wilde hij graag een zombie meisje zijn met Halloween. Dus kochten we een jurk voor hem en schminkten hem met nep-bloed. We waren zelf heel nerveus toen we hem voor het Halloween feestje naar de peuterspeelzaal brachten, maar niemand vroeg: “Waarom ben je als meisje verkleed?” Sindsdien is Halloween zijn favoriete feestdag en heeft hij zich later ook verkleed als een elfje en een Egyptische prinses.

Vaders hebben vooral moeite

Onze zoon vertelde ons dat er meer jongens zijn die thuis een jurk willen dragen, maar dat ze dat niet van hun vader mogen. Wanneer ze vadertje en moedertje spelen willen de jongens vaak moeder of het zusje zijn en de meisjes de vader of een broertje.

Er zijn maar weinig ouders die het aanmoedigen dat hun zoon ook zijn vrouwelijke kant kan ontdekken. Terwijl het bij meisjes veel vaker normaal is om hun mannelijke kant ook wat meer te ontwikkelen.

Van hoge hakken tot nagellak

Wij laten hem van alles ontdekken, van hoge hakken tot nagellak en glitters. Maar als we hem aangeven dat hij ook met zijn jurk en make-up naar buiten kan zegt hij meestal: “Nee. ik wil dit niet aan naar de winkel”.

Hij is bang dat mensen hem dan belachelijk zullen maken. Wij hebben hem aangegeven dat hoe hij zich ook wilt uitdrukken of gedragen, wij altijd aan zijn kant staan. Eerlijk zijn naar jezelf is het belangrijkste dat er is.

Ik houd van mijn penis

Onze communicatie thuis is heel erg open. Toen ik hem in bad deed vroeg ik hem of hij bijvoorbeeld borsten en een vagina zou willen hebben net als mama. Zijn antwoord hierop was: “Nee, ik houd van mijn penis” en lachte me uit omdat hij het een belachelijke vraag vond.

Ook krijgt hij van zijn opa’s en oma’s “meisjes-speelgoed”. Hij heeft een grote koffer en daar heeft hij al zijn pruiken, pumps, make-up, jurken en sieraden in gedaan. Ons huis is de plek waar kinderen koningin komen spelen of modeshow en mijn zoon wordt geaccepteerd zoals hij is. Maar helaas zijn niet alle gezinnen zo open.

Moeiteloze omschakeling

Onze zoon is nu 7 jaar oud en de ene keer gedraagt hij zich stereo-typisch meisjesachtig en de andere keer juist weer jongensachtig. Het is mooi om te zien hoe hij moeiteloos omschakelt.

Onlangs liet hij ons weten: Papa, mama? Weet je dat ik voor de helft meisje ben en voor de andere helft jongen? Omdat ik van beide kanten evenveel houd.”Nou dat lijkt me geen enkel probleem!

Suruchi Krieglstein is de auteur van dit artikel. Zij schreef haar ervaring op en het is op Mashable gepubliceerd. Wij vonden dit verhaal zo bijzonder dat wij een groot deel van haar tekst hebben vertaald en op Damespraatjes hebben geplaatst. De manier waarop Suruchi op een open manier praat over het ontdekken van de vrouwelijk kant van haar zoon vinden wij heel mooi en heel dapper. We hopen dat dit tot steun kan zijn voor veel ouders en dat zij hun kind mogelijk nog beter kunnen begrijpen.
Wil je het hele artikel lezen op Mashable, klik dan hier door.

2 reacties

Suruchi Krieglstein -

Hello there from Austin, Texas! I’m the author and I cannot tell you how wonderful it is that you shared this article with your mamas! I’m very honored. Cheers to all of you mamas who are letting your kids just BE. Be who they are, as they are. HUG!

sandra -

Hi Suruchi, your article was great. I think it can be a help for a lot of moms, also here in The Netherlands. I love the “open mind” of talking about such important things and with love for your child. Big hug for you as well!

Reageer ook