Nicolettes zoontje wordt nooit gevraagd op partijtjes: “Op zijn eigen verjaardag wilde hij geen feestje geven.”

Hoe komt het toch dat het ene kind mateloos populair is en het andere wordt genegeerd? Nicolette vraagt het zich al tijden af. Haar zoontje Kyano wordt in de klas genegeerd en soms zelfs gepest. Wanhopig wordt ze ervan. “’s Nachts lig ik erover te piekeren en ben ik uren wakker. Hoe moet dat nou met hem? Waarom speelt niemand met mijn kind?”

Kyano is het cadeautje in het leven van Nicolette en haar man Ivar. Ze wilden zo graag kinderen, maar het lukte niet. Toen ze besloten de medische molen in te gaan werd Nicolette zwanger. “Ze zeggen dat je het moet loslaten en dat het dan wel lukt. Of het is zo is, weet ik niet, maar zielsblij was ik met het kindje in mijn buik.” De gezonde jongen werd geboren en hoewel ze er graag voor een broertje of zusje had willen zorgen, is dat niet gelukt. “Ivar en ik kijken niet naar wat we niet hebben, maar juist wat er wel is: Kyano. Een prachtig kind.”

Veel fantasie

Nog voordat Kyano vier jaar wordt, is Nicolette op zoek naar een basisschool. In haar buurt zijn er een aantal verschillende en de keuze is lastig. Ze kiest voor de school waar de kinderen van haar vriendinnen ook heen gaan. In de eerste twee groepen valt het de juf op dat Kyano graag alleen speelt. Hij heeft een levendige fantasie en kan uren in de bouwhoek zitten of spelen met zand. Contact met klasgenootjes heeft hij niet echt, maar de juf maakt zich geen zorgen en vermoedt dat dat vanzelf goed komt.

Kinderen negeren hem

De juf heeft het mis. In groep 3 is Kyano veel alleen en het valt de meester op dat hij weinig aansluiting zoekt bij andere kinderen. “Dat die andere kinderen gewoon niet met hem willen spelen, had hij niet in de gaten. De meester stimuleerde dat van geen kant.” Nicolettes hart breekt als een klasgenootje bijna alle kinderen uit de klas uitnodigt voor een slaapfeestje. “Het was echt zo’n Luizenmoeder-momentje: dat jongetje liep stralend met zijn uitnodigingen op het schoolplein en Kyano kreeg er geen één. Dat beteuterde gezichtje van mijn kind… het sneed me door mijn ziel. Want hoe leg je een kind dat uit?” Vanzelfsprekend worden niet alle kinderen op een feestje uitgenodigd, maar Kyano krijgt nooit een uitnodiging. Toen zijn verjaardag naderde, wilde het jochie geen feestje geven. Want wie moest hij uitnodigen? Hoewel het een aderlating was, besloot Nicolette gewoon alle kinderen op het partijtje van haar zoon te vragen. “Financieel kunnen we het eigenlijk niet trekken, maar ik wilde er graag krom voor liggen. Ik gun mijn zoon het zo!”

Hard huilen

De kinderen kwamen allemaal, maar speelden vooral met elkaar en bemoeiden zich nauwelijks met de jarige. De hoop dat na dit partijtje de uitnodigingen van andere ook binnen kwamen, is ijdel. Nog steeds wordt Kyano niet gevraagd. Als Nicolette er over wil praten, begint haar zoontje hard te huilen. Zegt dat hij ook niet snapt waarom hij niet wordt gevraagd. “Ik ontdekte dat hij soms ook wordt gepest. Ik heb het overlegd met de meester, maar hij zegt dat hij daarvan niets merkt. Beloofd het in de gaten te houden. Lastig, want kinderen kunnen uitgekookt zijn en treiteren achter zijn rug om. Ik heb Kyano op zijn hart gedrukt het aan ons en de meester te melden als hij wordt gepest.”

Afhangende schoudertjes

Haar hart breekt om te zien dat haar zoontje zo dapper elke dag naar school gaat. “Met afhangende schoudertjes loopt hij naar zijn tafeltje. En terwijl anderen aan het donderjagen zijn tot de meester komt, leest hij in zijn boek. Misschien wordt het beter als hij ouder is. Dat hoop ik met heel mijn hart.”

Foto door Kampus Production via Pexels

Leontine: ‘Ik zou zo graag een kind van mijn ex willen hebben’
kind van mijn ex

Vijf jaar lang deelden Leontine en Eelco lief en leed en samen kregen ze Roosje. Twee jaar geleden, toen Roosje net een jaar was zijn ze uit elkaar. “Ik werd verliefd op een collega en dat heeft me mijn huwelijk gekost.” Nu verlangt Leontine naar nog een kind, maar wel eentje van Eelco.

“Roosje is nu drie jaar en ik zou het zo leuk vinden als ze een broertje of een zusje zou krijgen. Maar niet van een andere man, ik vind het geen aantrekkelijk idee als ze een half broertje of -zusje krijgt. Ik wil dat Eelco de vader wordt.” De enige die van haar plannen weet is haar beste vriendin Lot en zij is erg sceptisch, wat Leontine ook wel weer snapt. “Toch weerhoudt het me niet en is het een serieuze optie.”

Verder lezen

28 reacties

Edwin -

@Sarah: goed verhaal. Lekker kort.

Sarah -

Ik was vroeger ook zo’n kindje. In groep één, 2,3 was ik erg stil en wilde ik niet graag spelen met andere mensen. Ik vond spelen zelf ook niet per se leuk. Ik was bang dat andere mensen die zouden vinden. En het lijkt me handiger als ik dan gewoon helemaal niet speelde. Dan had ik helemaal geen mening en was ik gewoon het slimme kindje uit de klas. Maar wat ik me wel afvraag is: wanneer heeft u de Zoom leren lezen en hebben jullie al een intelligentietest gedaan. Want mijn broertjes en ik zijn allemaal begaafd getest. en zij hebben het zelfde probleem gehad als ik (en uw zoon). Heeft uw zoon soms het gevoel dat andere mensen hem niet begrijpen? Bij mij was het bijvoorbeeld in een dat ik wel wist wat tikkertje baas en de kinderen in mijn klas wist dat niet en ze speelde de hele tijd valse naam kon ik daardoor niet zo leuk met hem spelen. Met mijn broertje die is nu vijf die heeft nu wel een beetje zijn vrienden groepje, maar ik weet niet echt of dat een groepje is. Hij wil er ook niet zo vaak over praten en het valt mij ook op dat die “vrienden” vaak ook echt irritant zijn tegen hem. Hij gaat zelf ook naar de reflex integratietherapie en speltherapie. De therapeut bij de reflex integratietherapie geeft hem een soort massage en drukt op bepaalde plekken waar en ze praat ook met hem en soms vertaalt hij dan ook onbewust bepaalde dingen die op school gebeuren. het was voor mij zelf ook erg fijn. bij speltherapie heb ik niet zoveel verandering zien maar hij vond het wel erg leuk. Heeft u ook wel eens nagedacht over hobby’s: bijvoorbeeld zwemles, verdedigingssporten… ik geef hem ook veel uit stage thuis. Ik heb bijvoorbeeld boekjes van groep vier of vijf. Ik leer het rekenen en ik vertel hem ook wat dingen over hoe tand Wiele werken en over bepaalde geografusche onderwerpen.

Joris -

Eddie toch, mogen alleen mensen met dezelfde mening als u reageren? Dat zou een saaie bedoeling worden. Voor zover ik weet, staat het iedereen vrij fatsoenlijk te reageren.

Suus -

Voor mensen die dit lezen en in dezelfde situatie zitten als Nicolette; ik was ook zo’n kind, zo’n beetje heel mijn basisschooltijd was zo. Op de middelbare school werd het ietsje beter, maar nu ik student ben, chill en feest ik met alles en iedereen. Ik heb een bruisend sociaal leven, wat af en toe zelfs wel even minder mag (om het gezond te houden).
Als ik er op terug kijk, was ik zelf niet zo sociaal in die tijd, maar waren mijn klasgenootjes ook zeker niet de kids waarmee ik goed overweg kon. Een keer werd mij tijdens een soort groepssollicitatie gevraagd wat ik tegen mezelf als kind zou zeggen als ik daar de kans voor zou krijgen. Het eerste wat in mij opkwam was; “het komt wel goed, jij vindt je mensen nog wel. Het lijkt nu misschien alsof de hele wereld bestaat uit kinderen waarmee je in de klas zit, maar dat is niet zo. Er zijn nog heel veel mooie mensen die je gaat ontmoeten in je leven”.

Ik weet niet of het helpt, maar misschien zou je je kind dit kunnen zeggen 🙏

Naim -

De kinderen zijn wel de toekomst van Nederland willen we een zo,n samenleving hebben waar is de liefde en de wijsheid van mens

Eddie -

Nou nou zeg . Als ik dit zo lees allemaal denk ik persoonlijk dat de schrijvers van bepaalde reacties ,testjes nodig hebben. Zeg iets waar iemand iets aan heeft,of zeg helemaal NIKS !

Joris -

MART, ik heb dan ook niets over de jongen in kwestie gezegd, of wel soms?

NINA, lekker generaliseren, chapeau!

Dian -

Lieve nicollete ik heb precies het zelfde meegemaakt wat jou zoontje ook meemaakt het is niet makkelijk geweest en zal voor jou zoontje ook niet zijn nu ben ik 24 heb niet veel vrienden hooguit 1 goede vriendin en 2 vrienden waarmee ik heel soms afspreek en dat is voor het eerst en ik heb hier vrede mee gesloten voor het eerst in mijn leven gaat het ook verder heel goed heb een lieve vriend samen een huisje en van al dat gepest buitengesloten worden geen vrienden groei je er veel sterker uit en ik weet dat hij hopelijk dat ooit ook doet veel succes ooit komt het goed. En leraaren en docenten zullen nooit hun ogen opennen en vaak ook zeggen maar die pestkoppen hebben het ook zwaar. En mijn ouders vonden dit ook altijd heel erg. Heel veel sterkte en succes

Eva -

Joris heeft een punt, al brengt hij het ietswat direct. Sommige kinderen hebben hele slechte sociale vaardigen. Deze kinderen zijn geen leuk gezelschap voor andere kinderen en ook niet voor volwassenen.
Soms komt dit door een ontwikkelingsstoornis, zoals autisme, adhd, taalontwikkelingstoornis, soms komt het door de opvoeding en familiewaarden van het kind of aanleg voor gedrags of persoonlijkheidsstoornis.
Van volwassenen mag je verwachten dat ze het kind niet veroordelen, en hem zo goed mogelijk passend benaderen. Van kinderen vind ik het teveel gevraagd.
Kinderen moeten niet gedwongen worden te spelen met kinderen die niet aardig of sociaal naar ze zijn, bij wie ze zich niet prettig voelen omdat er geen wederkerigheid is of die constant over hun grenzen gaan. Hiermee stel je een heel slecht voorbeeld voor later. Dan leer je een kind mensen nabij te laten, die hen niet goed behandelen, dan leer je ze hun eigen gevoel en intuïtie negeren.
Natuurlijk leer je kinderen dat ze niet moeten pesten, maar ze verplichten met ongemakkelijke vriendschappen aan te gaan is weer het andere uiterste.
Zet hem ook op een buitenschoolse groepsactiviteiten, zoals scouting of sport. Kijk hoe hij het daar sociaal doet.
Als hij daar ook problemen heeft, dan is het zeer waarschijnlijk niet de kinderen van de school. Het zou wel kunnen dat hij meer baat heeft bij kleinere klassen en meer begeleiding om op een goede manier sociale contacten te maken.
Als hij problemen heeft met sociale contacten met alle kinderen in verschillende omstandigheden, dan is het wijsheid om hem te laten testen op ontwikkelingsstoornis.

Nina -

Joris vandaar dat ik tussen ” Als jij jezelf zo ziet” schreef , want met wat je schrijft kom je over dat je geen empathie in je pens hebt, en je hierbij precies klinkt als een narcistische “vent” wat ik ooit gekend heb, ik heb echt medelijden met jullie type mensen, serieus… ✌🏻

Mart -

Joris: jij kent deze jongen ook niet. Jouw reactie voegt helemaal geen bliksem toe aan de discussie

Mart -

Beste moeder van Kyano. Mijn zoon zit nu op de middelbare school maar heeft een hele ellendige.basisschool tijd achter de rug. Werd ook zelden uitgenodigd voor feestjes. Ook niet als kinderen bij hem waren geweest.
We hebben speltherapie gedaan, was niets aan de hand volgend haar. Later nog een keer een IQ test omdat hij zo anders leerde. Was wel hoger IQ dan gemiddeld maar niet extreem hoog. Wat wijzelf ook niet hadden verwacht. Orthopedagoog zag geen redenen om hem door te testen op autisme. Er zijn veel gesprekjes van de begeleider op school geweest met zoon. Vanaf halverwege groep 5 had hij geen enkele aansluiting meer. De weinige kinderen met wie hij speelde waren blijven zitten of naar een andere school gegaan. Toen is ook het pesten begonnen en onze zoon heeft compleet aan de grond gezeten,. psychisch. Op sportclub en de muziek groep waren er geen problemen. Door al die gesprekken met zoon had hij het idee dat het aan hem lag. Er hebben hem in groep 6 van school gehaald,.dat hadden we jaren eerder moeten doen. Op de nieuwe school ging het goed. Maar het jarenlange.buitensluiten en pesten hebben diepe sporen achtergelaten. Jij heeft notabene EMDR therapie nodig gehad. Bij de GGZ instelling hebben ze ook getest op autisme en zij vonden dat hij licht autistisch is. Maar niet erg en hij zou het moeten redden op ‘ normaal’ onderwijs. Dat is ook gebleken.. hij is nooit meer gepest en kreeg vrienden. Maar de littekens en de onderzekerheid zijn ( nog ) niet weg. Ik wil je dringend adviseren om niet zo lang door te gaan als wij deden. Kijk hoe hij in andere situaties is, maakt hij daar wel contact? Laat hem desnoods testen als je denkt dat hij moest autistisch is. Maar dat moet niet het eindpunt zijn. Want ja dan ben je licht autistisch en dan… Achteraf hoorden we dat er heel veel kinderen in de oude klas niet goed in hun vel zaten en er veel onveiligheid was. Op de nieuwe school zaten nog twee kinderen met licht autisme in de klas en.ern ADHDer. Maar was een super klas. Echt laat je kind niet zo lang doormodderen

Irene -

Ik herken dit van mezelf van vroeger. Het enige wat helpt is naar een andere school dat heeft bij mij enorm geholpen.

Edwin -

Een kind dat luistert naar de naam “Kyano” zou standaard genegeerd moeten worden.

Joris -

We kennen elkaar niet, dus beter speelt u niet op de man.

Yvonne -

Hoe is hij buiten school maakt hij dan wel contact. Ik heb het ook met mijn zoon gehad was gewoon niet op zijn plek op die school. Eenmaal op een andere school bloeide hij helemaal op. Probeer een andere school en kijk hoe het dan gaat. Veranderd het niet laat hem dan testen op stoornissen. Je kind wordt er niet minder van maar dan weet je de oorzaak en kan je daar naar handelen. Veel sterkte!

Eveline M -

Hi,
Ik vind dit erg verdrietig voor iedereen.
Ik herken wel het één en ander van mijn dochtertje (5) die ook alleen is thuis, maar op dit moment erg graag met andere kindjes wil spelen maar wel op haar manier. Helaas moeten sommige kindjes leren spelen met andere kindjes…ik zie en herken dit ook in het zoontje van mijn vriendin die dus ook alleen is een geen broertjes en zusjes dus dat zijn al 2 kindjes die hetzelfde hebben. Als ze niet worden aangemoedigd dan blijven ze in hun eigen “bubbel” en daarmee doel ik vooral ook op school.
Nou ga ik spreken vanuit mijn vroegere jaren als kind op de basisschool waar ik werd gepest, ik heb totaal 3 basisscholen gehad. Op mijn eerste school ging het altijd goed totdat iemand ineens besloot dat ik iets dikker was dan de andere en de rest dat ook maar zo vond!! De tweede hetzelfde, en bij de 3de werd ik volledig geaccepteerd maar dit was dan ook een L.O.M. school (30 jaar geleden) school voor moeilijk opvoedbare kinderen. Klinkt heftig maar voor mij werkte het, zat met maar 12 kinderen in de klas en 2 leraren die altijd overal bovenop zaten. Uiteindelijk allemaal goed gekomen, ontzettend sociaal, HBO afgestudeerd, 6 jaar Spanje en 3 jaar Engeland dus zeker niet slecht. Zou zeker eens kijken naar een nieuwe school, want zo te horen doennze er geen flikker aan op die school en ook een nieuwe start. Je zoontje is ouder nu en wil andere dingen dus zal ook nu meer zijn best gaan doen om contacten te leggen en vriendjes te maken maar als hij niet wordt geaccepteerd werkt dat niet. Dat zal zo blijven, spreek uit ervaring!

Deborah -

Als ik het zo lees heeft dit jongetje vermoed ik autisme . Ik zelf heb het ook en herken veel van mezelf

Nina -

Joris daar heb je helemaal gelijk in 🤗 net zoals jouw moeder jouw misschien zo’n knappe fantastische kerel vind, maar sommige mannen (als jij jezelf zo ziet) zijn gewoon ook niet leuk, zo’n mefke als jij is vroeger zeker ook een pestkop op school geweest nadat jezelf eerst jaren gepest bent geworden, en je door je eigen onzekerheid een zielige narcistische stumpert daardoor bent geworden 🙋🏼‍♀️

Joris -

Marion en Kim, kennelijk vinden jullie mijn reactie aanstootgevend. Spijtig. Alleen kennen jullie het kind in kwestie niet en kunnen jullie over dit kind dus geen mening hebben. Ik wel. Ik vind het kind onopgevoed, het wordt naar mijn mening te weinig begrensd en te weinig gecorrigeerd (en ik ervaar het dus als ongeremd) en is ongemanierd; het kind kind in kwestie kan er overigens zelf weinig aan doen. Toekomstig probleemkind.

Sneekie -

Onderzoek door pedagoge/ psycholoog lijkt me de eerste aangewezen weg. Dit kind heeft begrip en onderzoek nodig!

Aspergirl -

Het kan zijn dat het kind een milde vorm van autisme heeft en het op zich fijn vindt om veel alleen te doen. Maar ieder kind, ook als het autistisch is, heeft een maatje nodig . En ja het doet ook veel pijn om te merken dat je niet wordt uitgenodigd omdat je anders bent, ook als je autistisch bent. Forceer hem niet richting speelafspraken, accepteer hem zoals hij is, want anders voelt hij ook vanuit de ouders dat hij niet ok is. Zoek hulp hij kan het gebruiken.

Sanne -

Wat ontzettend vervelend. Het kan helpend zijn om de ‘hiërarchie’ in de klas te bekijken. Bij mijn zoontje zat er één kind in de klas dat ervoor zorgde dat bijna niemand met hem speelde. Aangezien hij ook ouders had die pedagogisch opgeleid waren en ‘hier hun kind niet in herkenden’ hebben wij veel moeite gedaan om hem naar prikkelarm speciaal onderwijs te krijgen (kinderen met internaliserende klachten). Heeft fantastisch uitgepakt.

Kim -

Wat!!! Gewoon geen leuk kind? Wat is dat een trieste en pijnlijke reactie!😱
Mijn hart breekt als ik dit lees, want het is zo herkenbaar… ik was vroeger dat kind. Achteraf had ik misschien wel naar een andere school gewild, is dat misschien een idee?
Heel veel sterkte!!!

Marion -

Sommige kinderen zijn gewoon niet leuk……au wat een pijnlijke reactie. Ik vind dat de andere ouders hier mee aan de slag moeten samen met de meester, kinderen moeten leren zich om andere kinderen te bekommeren, dat geef je mee als ouder. Ik denk dat de meester hier een belangrijke rol in hoort te spelen. Mijn hart breekt als ik dit lees.

Ly -

Hoi hoi

Echt heel naar! Ik zou actie ondernemen in de zin van op zoek naar andere kinderen. Ergens moeten toch Kinderen zijn die met hem willen spelen.
Contact zoeken met moeders. Die thuis kunnen polsen bij hun kind. Ondertussen werken aan zijn zelfvertrouwen. Waar ligt zijn kracht en talent.
Nieuwe mensen ontmoeten. Activiteiten buiten school. Niet de héle klas maar begin klein bv.
als er één ding is wat niet over gaat met ouder worden dan is dit het. Als je er nu niks aan doet zal het lang zo blijven. Ik spreek uit ervaring. Sterkte

Lisette -

Dat lijkt me zwaar voor je, Nicolette. Veel sterkte

Joris -

Dat moeders haar kind leuk kind vindt, is logisch, maar sommige kinderen zijn gewoon niet leuk. Ik ken ook zo’n kind; wordt nooit gevraagd voor speelafspraakjes, partijtjes, verjaardagen. Ik snap het wel; ik vind het ook geen leuk kind.

Reageer ook