Sophie doet graag boodschappen. Ze loopt bijna iedere dag wel even naar de supermarkt voor vers brood, fruit en andere lekkere dingen. Meestal kiest ze bewust voor een gewone kassa, omdat ze het gezellig vindt om even een praatje te maken. “Ik vind boodschappen doen helemaal geen straf en bij de kassa maak ik graag even een praatje, maar wat er laatst gebeurde had ik niet zien aankomen.”
Een klein nieuwtje
Sophie vertelde de caissière die dag terloops dat haar kleinkind binnenkort voor het eerst een paar nachtjes bij haar zou komen logeren. Ze had er zichtbaar zin in en de caissière reageerde meteen enthousiast. Maar daarna leek er bij haar een soort sluis open te gaan. “Voor ik het wist, vertelde ze dat ze zelf ook zo graag een kleinkind had gehad, maar dat haar dochter geen kinderen wilde.”
Het ene verhaal na het andere
Daarna ging het van kwaad tot erger. De caissière vertelde dat haar zus wél kleinkinderen had, maar dat ze die nauwelijks zag omdat ze ruzie met haar zus had. Vervolgens kwamen er nog meer familieperikelen voorbij. Sophie luisterde maar, want ze vond het moeilijk om haar zomaar af te kappen. “Het was best een heftig verhaal en ik kreeg eigenlijk medelijden met haar, want ze leek me vooral heel eenzaam.”
De rij wordt langer
Ondertussen werd de rij achter Sophie steeds langer. Ze zag een paar mensen zuchten en ongeduldig om zich heen kijken. Eén vrouw keek een paar keer naar Sophie en liep uiteindelijk met haar boodschappen naar de zelfscan. Sophie voelde zich er behoorlijk ongemakkelijk onder. “Ik dacht steeds: ik moet hier eigenlijk weg, maar ik vond het ook zo onaardig om iemand midden in haar verhaal af te kappen.”
Haar man is duidelijk
Thuis vertelt Sophie wat er is gebeurd. Haar man moet er een beetje om lachen, maar vindt dat ze veel eerder had moeten ingrijpen. Volgens hem is het niet haar taak om tijdens het afrekenen naar iemands familieproblemen te luisteren. “Mijn man zei dat ik gewoon had moeten zeggen dat ik haar verhaal interessant vond, maar dat ik nu toch echt verder moest.”
Maar dat durft Sophie niet
Sophie begrijpt zijn punt, maar zo makkelijk vindt ze het niet. Ze wil niemand voor het hoofd stoten en al helemaal geen boze of ongemakkelijke situatie bij de kassa veroorzaken. Bovendien zag ze dat de vrouw duidelijk behoefte had aan een luisterend oor. “Ik weet ook wel dat ik niet verantwoordelijk ben voor haar problemen, maar ik vond het gewoon zielig om haar zo af te kappen.”
Volgende week staat ze er weer
Het vervelende is dat Sophie binnenkort waarschijnlijk weer bij dezelfde caissière terechtkomt. Ze ziet er nu al een beetje tegenop. Want wat doe je als iemand opnieuw begint te vertellen? Luister je beleefd, ook als de rij achter je steeds langer wordt, of onderbreek je haar deze keer wel? “Ik wil best aardig tegen haar zijn, maar ik heb geen zin om iedere keer haar hele familiegeschiedenis te horen terwijl de mensen achter me staan te wachten.”
Wil niet kil overkomen
Sophie twijfelt vooral over de juiste manier om zoiets aan te pakken. Ze wil niet kil overkomen, maar vindt ook dat een kassa niet bepaald de plek is voor een uitgebreid familiegesprek. “Misschien moet ik de volgende keer gewoon vriendelijk zeggen dat ik graag met haar wil praten, maar dat ik nu echt verder moet, want ik wil ook niet dat de hele rij op mij staat te wachten.”
Foto door cottonbro studio via Pexels
Dylan -
Ga gewoon naar de zelfscan. Klus geklaard.