September is voor Myrna ieder jaar weer een drukke maand. Alsof iedereen tegelijk jarig is en haar agenda zich vanzelf vult met verjaardagen en andere feestjes. Het begon dit jaar al met een straatfeest en een paar verjaardagen die vanwege de zomervakantie waren uitgesteld. En nu staat er alweer een feestje op de planning. “Soms kijk ik op vrijdag naar mijn weekend en denk ik: heerlijk, even niets. Tot ik me realiseer dat er alweer een verjaardag in staat.”
Een grote familie
Myrna heeft vier zussen en een broer en allemaal hebben ze kinderen. Haar moeder leeft nog en vindt het prachtig om de hele familie regelmatig bij elkaar te zien. Verjaardagen zijn voor haar dan ook veel meer dan een taartje en een cadeautje: het zijn momenten waarop iedereen elkaar hoort te zien. Als iemand niet komt, kan dat volgens Myrna zomaar onderwerp van gesprek worden. “Mijn moeder kan echt heel gezellig zijn, maar als je een verjaardag overslaat, is het commentaar daarna niet van de lucht.”
Jelle heeft er minder mee
Haar man Jelle komt uit een veel kleinere familie en kijkt daardoor heel anders tegen verjaardagen aan. Hij vindt het prima om af en toe mee te gaan, maar ziet het niet zitten om ieder weekend dat er iets te vieren valt de familieagenda van Myrna te volgen. Eigenlijk begrijpt Myrna dat heel goed. Zelf heeft ze ook lang niet altijd zin om te gaan, maar ze voelt de druk om aanwezig te zijn. “Jelle zegt gewoon: als je geen zin hebt, dan ga je toch niet? Was het maar zo simpel.”
Dit weekend is het weer raak
Dit weekend wordt haar nichtje veertien en natuurlijk wordt Myrna daar verwacht. Ze twijfelt er niet eens aan of ze moet gaan, want ze weet precies wat er gebeurt als ze afzegt. Tegelijkertijd vraagt ze zich af voor wie ze eigenlijk gaat. Haar nichtje heeft een grote groep vriendinnen en volgens Myrna zal haar aanwezigheid echt niet het verschil maken. Toch wil ze haar zus en moeder niet voor het hoofd stoten. “Ik heb niet eens het idee dat mijn nichtje wakker ligt van de vraag of ik er zaterdag wel of niet bij ben.”
Toch maar weer gaan
Een vriendin van Myrna vindt dat ze zichzelf te veel druk oplegt. Ze zegt dat je best van iemand kunt houden en tóch niet iedere verjaardag hoeft bij te wonen. Volgens haar zou Myrna veel meer moeten kijken naar waar ze zelf behoefte aan heeft. Dat klinkt logisch, maar in de praktijk vindt Myrna het lastig. Vooral omdat haar moeder haar afwezigheid persoonlijk lijkt op te vatten. “Mijn vriendin zegt dat ik gewoon voor mezelf moet kiezen en dat ik best eens een feestje mag overslaan, maar bij mijn moeder voelt dat bijna als een familieverklaring.”
Misschien durft ze het ooit
Dit weekend gaat Myrna dus gewoon. Ze koopt een cadeautje, trekt iets leuks aan en probeert er het beste van te maken. Misschien wordt het uiteindelijk zelfs gezellig, want dat gebeurt ook regelmatig. Maar ergens hoopt ze dat ze zichzelf ooit toestemming durft te geven om een verjaardag over te slaan zonder zich daar schuldig over te voelen. Niet omdat ze haar familie niet belangrijk vindt, maar omdat haar eigen weekend óók van haar is. “Wie weet kan ik het ooit opbrengen om mijn moeder te trotseren en gewoon te zeggen: deze keer sla ik over. Zonder ruzie, zonder schuldgevoel en zonder dat ik daarna drie dagen hoef uit te leggen waarom.”
Photo by DΛVΞ GΛRCIΛ via Pexels
Petra van Dorp -
Wat is een ‘familieverklaring’ en hoe voelt dat? En zo lang jij je door je moeder onder druk laat zetten om te komen op een verjaardagsfeestje van een 14-jarige die het geen hol kan schelen wie van de familie op komt dagen maar met haar vriendinnen wil kletsen, blijft dit doorgaan. ‘Nee’ is een volledig antwoord en als je moeder als matriarch zo de scepter zwaait en jij durft daar niet tegenin te gaan, dan zijn de weekenden nooit van jou. Kweek ballen.