Toen Yona en haar man Richard elkaar jaren geleden leerden kennen, was alles makkelijk. Ze hadden meteen een klik, bouwden samen een fijn leven op en kregen drie gezonde, vrolijke kinderen. “We hebben echt geen zwaar leven,” vertelt Yona. “Alles loopt eigenlijk best heel lekker. De kinderen doen het goed, we hebben allebei werk, en financieel hebben we niks te klagen.” Juist daarom voelt het voor haar zo lastig om dit onderwerp aan te snijden. “Het klinkt zo klein en flauw, maar het is inmiddels echt een probleem geworden in ons huwelijk.”
Een groeiend probleem
Wat begon als iets kleins, is in de loop van de jaren steeds erger geworden. Richard heeft last van een slechte adem. “In het begin viel het nog wel mee,” zegt Yona. “Maar de laatste twee jaar is het echt opvallend geworden. Hij stinkt uit zijn mond. Niet een beetje, maar echt duidelijk.” Voor Yona is het niet alleen vervelend, maar ook pijnlijk in het dagelijks contact. “Ik merk dat ik hem soms letterlijk ontwijk als hij dichtbij komt. Dat vind ik verschrikkelijk om te zeggen, maar het is wel de realiteit.” Yona heeft het onderwerp al vaak aangekaart. “Ik heb echt ontelbare keren gezegd dat hij naar de tandarts moet gaan. Of in ieder geval iets moet laten checken.” Ze heeft zelfs zelf uitgezocht wat het zou kunnen zijn. “Ik kwam uit bij dingen zoals parodontitis. En dat is niet alleen vervelend vanwege de geur, maar ook gewoon iets wat je moet laten behandelen.”
Zorgmijdend gedrag
Richard wil daar echter niets van weten. “Hij is echt iemand die niet graag naar de tandarts gaat,” vertelt Yona. “Hij stelt het uit, maakt geen afspraken en wuift het weg.” Volgens hem valt het allemaal wel mee. “Hij zegt dat het gewoon zijn adem is en dat hij daar niks aan kan doen.” Maar voor Yona wordt het steeds lastiger om dat te accepteren. “Het is niet alleen een geurprobleem meer. Het staat letterlijk tussen ons in.”
Ze merkt dat het hun intimiteit beïnvloedt. “Ik wil hem niet meer zoenen. Of heel dicht bij hem zitten als we op de bank zitten of in bed liggen. Dat voelt zo afstandelijk, terwijl ik dat helemaal niet wil.” Juist dat maakt het zo ingewikkeld. “Ik hou van hem. Hij is een fijne man en een goede vader. Maar dit begint echt impact te hebben op hoe wij met elkaar omgaan.”
Gesprekken zonder resultaat
Yona heeft geprobeerd er rustig over te praten. “Ik heb het op allerlei manieren gebracht,” zegt ze. “Soms voorzichtig, soms iets directer. Maar het eindigt altijd hetzelfde: hij zegt dat ik me aanstel of dat het wel meevalt.” Dat maakt haar machteloos. “Je wilt iemand niet kwetsen, maar het moet wel gezegd worden.” Ook de kinderen merken er soms iets van, al probeert Yona dat te vermijden. “Dat vind ik misschien nog wel het ergste idee. Dat anderen het ook ruiken of merken.”
Twijfel en frustratie
Yona voelt zich schuldig over haar eigen gedachten. “Ik vind het zo flauw dat ik hier zo’n probleem van maak,” zegt ze eerlijk. “Er zijn zoveel ergere dingen in het leven.” Toch kan ze het niet negeren. “Het is iets wat elke dag terugkomt. Het zit in kleine momenten. Samen op de bank, een gesprek voeren, gewoon dicht bij elkaar zijn.”
Ze twijfelt soms of ze het groter maakt dan het is. “Misschien moet ik het gewoon accepteren,” denkt ze hardop. “Maar aan de andere kant: het is ook gewoon een gezondheidsding. Het is niet alleen vervelend, het kan ook betekenen dat er echt iets aan de hand is.”
Geen makkelijke oplossing
Yona heeft het idee dat ze vastzit tussen begrip en frustratie. “Ik wil niet zeuren, maar ik wil ook niet dat dit zo blijft.” Ze heeft zelfs overwogen om het via een omweg aan te pakken, bijvoorbeeld via de huisarts of tandarts zonder dat Richard dat direct zo ervaart. “Maar dat voelt ook weer alsof ik achter zijn rug om iets doe.” Evert blijft ondertussen bij zijn standpunt. “Hij zegt dat het allemaal niet zo’n vaart loopt en dat hij er geen zin in heeft om ‘voor iets kleins’ naar de tandarts te gaan.” Maar voor Yona is het niet klein meer. “Het beïnvloedt ons dagelijks leven.”
Yona zit duidelijk in een spagaat. “Ik wil geen zeurende partner zijn die overal wat van vindt,” zegt ze. “Maar ik wil ook niet blijven leven met iets dat tussen ons instaat.” Ze hoopt dat Richard uiteindelijk zelf inziet dat het nodig is om er iets aan te doen. “Want ik wil gewoon weer normaal dicht bij mijn man kunnen zijn. Zonder dat ik daarover hoef na te denken.”
Afbeelding: Unsplash+
