Anne en Fredy zijn zo’n tien jaar bevriend en hebben in die tijd veel met elkaar gedeeld. Onlangs vierde Fredy haar verjaardag, maar Anne was er niet bij. Omdat ze zich niet helemaal lekker voelde, besloot ze thuis te blijven en stuurde ze een cadeau om het goed te maken. Wat haar nu bezighoudt, is wat daarna gebeurde – of eigenlijk niet gebeurde. “Ze reageerde niet op mijn cadeau,” zegt Anne, en dat blijft door haar hoofd spoken.
Een groeiend gevoel van afstand
De laatste tijd merkt Anne dat ze wat vaker op zichzelf is. Haar vriendinnen hebben relaties en lijken hun leven een duidelijke richting te geven, terwijl zij zich soms een beetje buiten de groep voelt vallen. Het is geen groot drama, maar het knaagt wel af en toe. “Ik trek me de laatste tijd vaker terug en voel me soms gewoon een beetje alleen,” vertelt ze.
Opzien tegen het feestje
Toen Fredy haar verjaardag aankondigde, voelde Anne al snel dat ze ertegenop begon te zien. Het zou een groot feest worden, met veel mensen en natuurlijk Fredy’s nieuwe liefde, waar ze helemaal in opgaat. Anne gunt haar dat geluk, maar het confronteert haar ook met haar eigen situatie. “Ik zag echt als een berg op tegen dat feestje,” geeft ze toe.
De afzegging
Uiteindelijk besloot Anne niet te gaan. Ze wilde het niet te zwaar maken en koos voor een simpele reden. Met een kort berichtje liet ze weten dat ze zich niet lekker voelde. Vrij snel daarna probeerde ze het op haar eigen manier goed te maken. “Ik stuurde haar een appje dat ik me niet lekker voelde en daarom niet kon komen,” zegt ze, waarna ze een mooie bos bloemen liet bezorgen met een kaartje.
De stilte daarna
In eerste instantie dacht Anne er niet te veel van. Een verjaardag is druk en chaotisch, dus een reactie kon altijd later komen. Maar toen het stil bleef, begon het toch te wringen. Dagen gingen voorbij zonder een bedankje of zelfs maar een kort bericht. “Ik verwachtte op z’n minst een berichtje terug, maar er kwam helemaal niets,” vertelt ze, en juist dat maakt het zo ongemakkelijk.
Twijfel en onzekerheid
De stilte zorgt ervoor dat Anne begint te twijfelen. Heeft Fredy door dat het misschien niet alleen om ziek zijn ging? Voelt ze zich gekwetst omdat Anne er niet bij was? Of speelt er iets anders? Het blijft gissen en dat maakt het lastig. “Op woensdag heb ik haar nog een bericht gestuurd dat ik me weer beter voelde en vroeg ik hoe het feestje was geweest,” zegt ze, maar ook daarop bleef het stil.
Via via
In haar onzekerheid bespreekt Anne het met een andere vriendin. Die komt met een mogelijke verklaring die ze zelf nog niet had overwogen. Via via heeft ze gehoord dat het misschien niet zo soepel loopt tussen Fredy en haar nieuwe vriend. “Ze zei dat Fredy misschien zelf ook niet lekker in haar vel zit,” vertelt Anne, en dat idee geeft haar een beetje ruimte om het minder persoonlijk te maken.
Geen gedoe
Toch blijft Anne zoeken naar wat ze moet doen. Haar eerste neiging is om afstand te nemen en het maar even te laten rusten. Ze wil geen druk leggen en al helemaal geen gedoe veroorzaken. Tegelijkertijd voelt het ook niet goed om niets te doen. “Mijn eerste reactie is om me dan maar helemaal terug te trekken,” geeft ze eerlijk toe.
Wel of niet bellen
De vraag blijft door haar hoofd spelen: moet ze zelf contact opnemen? Even bellen zou duidelijkheid kunnen geven, maar het voelt ook spannend. Wat als ze iets hoort wat ze liever niet wil weten? Of als het gesprek ongemakkelijk wordt? “Ik twijfel of ik haar moet bellen of het gewoon moet laten,” zegt Anne. “Het lijkt dan misschien ook of ik bedel om een bedankje voor die bloemen.”
Knoop in haar maag
Anne zit met een knoop in haar maag en merkt dat het haar meer bezighoudt dan ze had verwacht. Het gaat niet alleen om dat ene berichtje, maar om wat het misschien betekent voor hun vriendschap. “Ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen,” besluit ze.
Foto door Ivan S via Pexels

Sanderien van Mul -
Je hebt bloemen gestuurd, een bedankje bleef uit. Je hebt een berichtje gestuurd, een reactie bleef uit. Ik zou voorlopig er geen moeite meer in steken. Het kan zijn dat je vriendin teveel in beslag wordt genomen door haar eigen sores, dat is vervelend voor haar en ze kan je er waarschijnlijk even niet bij hebben. Ook vervelend voor jou, omdat je nu zo blijft twijfelen. Laat de bal voorlopig bij haar en dan zie je vanzelf wel of er weer contact komt. En soms komt dat niet; vriendschap is nooit rechtlijnig. En ja, als je ‘de laatste tijd’ zo terugtrekt en contacten vermijdt, dan is de consequentie dat je je alleen voelt. Mensen gaan niet op je stoep liggen, hoor. Doe er wat aan als je dat wil, zoek contact met andere mensen zodat je je niet aan één vriendin hoeft vast te klampen.