Mia schept voor de tweede keer macaroni op haar bord als haar man haar aankijkt. “Schat, zou je dat nou wel doen?” zegt hij. Het is misschien maar een klein zinnetje, maar voor Mia voelt het als een tik op haar vingers. Ze weet dat ze een paar kilo meer weegt dan ze eigenlijk zou willen, maar ze vindt eten nu eenmaal heerlijk. “Ik weet zelf ook wel dat ik ongeveer acht kilo zwaarder ben dan vroeger, daar hoef je me echt niet iedere keer aan te herinneren.”
Ze vindt zichzelf helemaal niet lelijk
Mia heeft jarenlang geprobeerd wat af te vallen. Soms lukt het een paar kilo, maar uiteindelijk komen ze er weer bij. Ze is niet heel zwaar en vindt eigenlijk dat ze er best goed uitziet. Haar gezicht is voller geworden, maar daardoor heeft ze volgens zichzelf juist weinig rimpels. “Ik kijk echt niet iedere ochtend in de spiegel en denk dat ik er vreselijk uitzie, ik vind mezelf eigenlijk gewoon een leuke vrouw.” Haar man ziet haar liever slanker en dat weet Mia. Alleen hoeft hij dat volgens haar niet steeds te laten merken. Het lijkt op een soort standje, waar ze niet op zit te wachten.
Ook andere vrouwen krijgen commentaar
Wat het extra lastig maakt, is dat haar man ook geregeld opmerkingen maakt over andere vrouwen. Ziet hij een slanke vrouw lopen, dan kan hij zomaar zeggen: “Wauw, die is mooi slank.” En als iemand wat zwaarder is, heeft hij daar soms ook een opmerking over. Mia vindt dat pijnlijk om aan te horen. “Als je voortdurend hoort wat iemand mooi of lelijk vindt aan andere mensen, ga je jezelf daar vanzelf mee vergelijken.”
Haar kinderen vinden het ook
Hun kinderen van 12 en 15 jaar hebben inmiddels ook door hoe hun vader over gewicht praat. Zij vinden dat hij soms te ver gaat en hebben dat zelfs tegen hem gezegd. Mia merkt dat het haar goed doet dat haar kinderen haar begrijpen, maar tegelijkertijd vindt ze het verdrietig dat zij zich ermee moeten bemoeien. “Mijn kinderen zeggen soms: mam, trek je er niets van aan, maar zo makkelijk is dat natuurlijk niet.”
Ze heeft het hem verteld
Mia heeft haar man meerdere keren uitgelegd dat zijn opmerkingen haar raken. Ze vraagt hem niet om te liegen en ook niet om te zeggen dat hij haar prachtig vindt als hij dat niet vindt. Ze wil alleen niet telkens het gevoel krijgen dat ze te veel eet of niet slank genoeg is. “Ik heb hem letterlijk gezegd dat ik er onzeker van word en dat zijn opmerkingen me pijn doen.”
“Ik mag toch zeggen wat ik denk?”
Haar man lijkt daar weinig van te begrijpen. Volgens hem doet hij niets verkeerd en mag hij in een vrij land toch gewoon zeggen wat hij denkt. Als Mia zegt dat eerlijk zijn niet betekent dat je alles wat je denkt ook hardop hoeft te zeggen, haalt hij zijn schouders op. “Het ergste vind ik misschien nog wel dat hij weet dat hij me kwetst en vervolgens zegt dat hij daar niets aan kan doen.”
Hij heeft ook veel goede kanten
Toch ziet Mia haar man niet als een slechte echtgenoot. Integendeel. Hij is zorgzaam, doet veel in huis en staat altijd klaar voor hun kinderen. Ook helpt hij intensief mee met de zorg voor hun beide ouders. Ze hebben samen veel meegemaakt en Mia weet dat ze op hem kan rekenen. “Als ik alleen naar dit gedrag zou kijken, was de keuze misschien makkelijk, maar mijn man heeft gelukkig ook ontzettend veel goede kanten.”
Moet ze dit accepteren?
Mia vraagt zich daarom af waar haar grens ligt. Ze wil haar huwelijk niet opgeven vanwege een paar opmerkingen, maar ze wil ook niet jarenlang met een knoop in haar maag aan tafel zitten. Vooral omdat ze merkt dat ze zich steeds bewuster wordt van wat ze eet zodra haar man in de buurt is. “Ik wil gewoon een bord macaroni kunnen opscheppen zonder me af te vragen of mijn man vindt dat ik daarmee te ver ga.”
Een vriendin zegt dat Mia haar man nog één keer heel duidelijk moet vertellen dat dit voor haar geen grapje of onschuldige mening meer is. Daarna moet hij volgens haar zelf laten zien dat hij rekening met haar gevoelens wil houden. Mia weet alleen niet of dat gaat gebeuren. “Ik hou van hem en wil helemaal niet weg, maar hoeveel moet je van dit soort opmerkingen accepteren van iemand die zegt dat hij van je houdt?”
Photo by MART PRODUCTION via Pexels
Petra van Dorp -
Oh, hier word ik loeipissig van, net zoals van dat wijf… die ‘oma’ in dat andere verhaal die zo nodig commentaar moet hebben op het lichaam en uiterlijk van haar kleindochter. En wat me nog het meest woest maakt, is het zinnetje ‘Ik mag toch zeggen wat ik denk?’. Zeg jij maar eens recht in het gezicht van die lul van een echtgenoot van je dat hij zijn grote bek moet houden of dat hij dan maar een ander, strak en slanke vrouw moet opzoeken. Alle kosten voor de echtscheiding, alimentatie en alles wat erbij komt kijken zijn uiteraard voor zijn rekening. Als zelfs je kinderen (!!!) al in de gaten hebben wat voor toxische en kwetsende opmerkingen hun bloedeigen vader over hun bloedeigen moeder maakt, dan heb je een groot probleem hoor! En als antwoord op je vraag: “hoeveel moet je van dit soort opmerkingen accepteren van iemand die zegt dat hij van je houdt?” is het ‘NIET’. Geen enkele hoeveelheid. En jij denkt dat hij van je houdt, als hij zijn kop iedere keer omdraait naar slankere vrouwen en constant commentaar heeft op je gewicht? Open je ogen! Hij weet verdomd goed dat hij je kwetst, maar het kan hem geen ruk schelen. Want geen zelfinzicht tonen, geen begrip tonen, geen greintje moeite doen om ‘er iets aan te doen’, god allemachtig, het is toch geen kleuter van vier? Dit is toxisch en ondermijnend gedrag maar ja, je houdt zoveel van hem omdat jullie samen zoveel hebben meegemaakt. Is dat dan goed genoeg om zijn huidige gedrag te slikken? Je begint nu al een eetprobleem te ontwikkelen en wat denk je dat dat met je kinderen doet, zeker als je dochters hebt? Wil je hen met anorexia opzadelen omdat papalief telkens aan tafel ‘Nou nou, zou je dat wel doen?’ zegt omdat ze een keertje extra opscheppen? Ik zei het ook bij het andere verhaal: bodyshamen. is. niet. okay. Nooit! Hou op met janken, trek je grote damesonderbroek aan en zeg ronduit tegen je vent dat als hij nog één keer zo’n opmerking maakt, hij kan oprotten. En dan niet gaan mekkeren dat hij zo lief en aardig is, want dat is hij niet!