Mara’s Hondenleven: Wat het krijgen van een puppy met onze relatie heeft gedaan

Sambal is vandaag precies 17 weken oud en inmiddels negen weken bij ons in huis. Als ik foto’s zie van de dag dat het beestje bij ons kwam wonen, schrik ik me dood. Hij groeit als kool! Als ik niet beter zou weten, zou ik denken dat iemand stiekem groeihormonen in zijn eten stopt. Gelukkig is dit natuurlijk niet waar, maar het maakt de realiteit van zijn immense groeispurt er niet minder hard om. Bleef hij maar voor altijd klein… 

Wat een verandering!

Eerlijk is eerlijk; aan het groter worden van Sambal zitten ook voordelen. Hij is bijna helemaal zindelijk (met heel wat hulp van mijn schoonouders. Ger en Maarten, bedankt!), kan zijn ‘zus’ Lola al bijna verslaan in een gevecht om knuffel #88 en loopt hij met gemak drie uur met ons door het bos. Niet alleen zie ik verandering in zijn formaat en gedrag, maar ook mijn leven is flink veranderd.

In mijn vorige Mara’s Hondenleven blog schreef ik over hoe wij onze fulltime banen combineren met het hebben van een puppy. Hier konden jullie al lezen dat het vele plannen en op en neer fietsen voor uitlaatrondjes mijn leven hebben omgegooid. Maar, niet alleen op organisatorisch gebied heeft mijn leven een ontwikkeling doorgemaakt, ook op relationeel gebied.

Zorgzaam en betrouwbaar

Nee, ik heb niet ineens een nieuwe vriend. Dus dat bedoel ik niet met relationeel. Wat ik hiermee bedoel, is dat ik vooral anders tegen mijn relatie ben gaan kijken. Op een positieve manier! Ik was altijd al dol op mijn vriend. Hij is grappig, lief, zorgzaam, slim, betrouwbaar, sportief en natuurlijk de aller knapste. Dat wist ik voor de pup ook al wel, maar de eigenschapen waar hij voor mij sinds negen weken in punten in is gestegen, zijn zorgzaamheid en betrouwbaarheid. En ik ga jullie nu vertellen waarom!

Mijn liefde Ward werkt hard. Heel hard. Hij is Implantoloog en voert door het hele land operaties uit. Het is zijn droombaan, dus zeuren zal hij nooit, maar met zo’n extra huisgenootje is het toch wel zwaar. Je zou denken dat iemand met deze werkdruk een stuk minder tijd heeft voor het verzorgen van de pup dan iemand die op 10 minuten fietsen van haar werk woont. Niet dus! Ward staat elke dag bijna een uur eerder op om voor de hondjes te zorgen. Ook belt hij tussen de middag regelmatig even om te horen hoe het met ze gaat. Wanneer hij ‘s avonds thuiskomt is het eerste wat hij doet zijn hondjes knuffelen en checken of ze genoeg te eten en vers water hebben. En in de weekenden? Dan doet hij niets liever dan met onze puppenclub op stap gaan.

Ward was natuurlijk al zorgzaam en betrouwbaar, maar dankzij de pup laat hij deze prachtige eigenschappen nog meer zien. Sambal heeft onze relatie dan ook zeker positief beïnvloed en mede hierdoor heb ik nog geen dag spijt van onze beslissing. Lieve Ward, bedankt! I love you.

Hoe ging dit bij jou?

Wat heeft het krijgen van een pup met jullie relatie gedaan? Had het een positieve of misschien (helaas) een negatieve invloed op jullie relatie? En hoe denk je dat dat komt? Laat het me weten in de comments onder dit artikel!

Volgende week vrijdag plaatsen we om 16:00 uur weer een nieuwe blog over Mara’s Hondenleven. Het onderwerp: Op vakantie zonder de honden.


Reageer ook