fb
Damespraatjes Damespraatjes

Lotta kreeg hulpvraag van beste vriendin: “Ik wíl haar hier niet meer helpen”

Wat doe je als een goede vriendin, die altijd bereid is jou te helpen, al is het midden in de nacht, je vraagt haar te helpen en je het niet ziet zitten? Lotta heeft er buikpijn van en weet niet wat ze haar vriendin Jackie moet antwoorden. “Ik heb er slapeloze nachten van.”

Een heerlijke vriendin

Lotta en Jackie leerden elkaar kennen op de middelbare school. “We kwamen in de eerste les naast elkaar te zitten en het klikte onmiddellijk. Dankzij Jack heb ik echt een superleuke schooltijd gehad. Op veel fronten waren we actief, we hadden veel vrienden en vooral heel veel pret.” Na de middelbare school werden de vriendinnen door verschillende studies gescheiden, wat geen probleem was. “We hebben altijd contact gehouden en zochten elkaar regelmatig op. Nog steeds appen we dagelijks en we zorgen ervoor dat we elkaar minimaal een keer in de maand zien. Gaan we gezellig eten, pakken we een filmpje of we ploffen op de bank en kletsen lekker bij. Jack is een vriendin uit duizenden.”

Ze stond altijd voor me klaar

Dat besefte Lotta zich maar al te goed toen ze ziek werd. “Het begon met een vage buikpijn die maar niet overging. Mijn huisarts dacht aan stress, wat niet zo gek was want ik zat toen in een hectische baan. Maar de pijn bleef en ik belandde in de medische molen. Dat betekende heel veel onderzoeken en omdat ik geen auto heb, bracht Jackie me steeds zonder morren naar het ziekenhuis. Zij heeft een eigen bedrijf en is wat flexibeler in het indelen van haar tijd en ze vond het geen enkel probleem er voor me te zijn.” Niet alleen reed Jackie haar vriendin heen en weer, ook zorgde ze voor Lotta. “Echt zo lief, ze deed boodschappen voor me, kookte en deed het huishouden. Ik kon niks, lag alleen maar op bed. Ik had zoveel pijn.”

Het zit me echt dwars

De oorzaak van de pijn wordt ontdekt en na een kleine ingreep is Lotta weer de oude. “Natuurlijk heb ik Jackie meegenomen uit eten, ik had me echt geen raad zonder haar geweten. Het is zo fijn om zo’n goede vriendin te hebben die niet aarzelt, maar gewoon handelt. Heel bijzonder.” Het zit Lotta dan ook vreselijk dwars dat ze, nu Jackie haar om hulp heeft gevraagd, haar niet kan helpen. “Vorige week belde Jackie mij en ze vertelde dat de kogel door de kerk was: in plaats dat ze samen met haar vriend Albert een nieuwe woning zouden kopen, gaan ze hun oude woning grondig verbouwen. Dat betekent dat ze echt uit hun huis moeten omdat wonen daar dan geen optie is. Hartstikke fijn natuurlijk en ik dacht dat ze zou vragen of ik wilde helpen met verbouwen.”

Een half jaar in huis?!

Helpen met klussen was geen probleem geweest. “Nee, dat kan ik goed en dat had ik graag gedaan. Maar dat was het niet. Haar vraag was of zij en Albert een half jaar bij mij konden logeren. Ik wist even niet wat ik moest zeggen.” Want natuurlijk wil Lotta haar vriendin en vriend graag helpen, maar een half jaar twee man in haar appartement ziet ze niet zitten. “Ik ben gesteld op mijn privacy en voel me super ongemakkelijk als ik logés heb. Soms gebeurt dat natuurlijk wel, maar dat is dan voor één nachtje, dat red ik wel. Maar een half jaar lang Jackie en Albert in huis betekent nul privacy. Dan vind ik het bijvoorbeeld heel lastig om naar de wc te gaan en vind het niet fijn om steeds rekening te houden met anderen. Ik woon al zo lang alleen, ik ben dat gewoon niet meer gewend.”

Ik moet er even over denken

Jackie merkt de terughoudendheid van Lotta en gaat er dieper op in. “Ze zei dat zij en Albert waarschijnlijk alleen maar er zouden zijn om te eten en te slapen, maar ik weet nu al dat dat niet zo gaat. Als ik uit mijn werk kom en moe ben, wil ik gewoon op de bank ploffen en niet gelijk een maaltijd voor drie man in elkaar flansen en dat een half jaar lang. Ik heb Jackie gezegd dat ik er even over na moet denken.”

Hoe moet ik dan doorkomen?

Maar eigenlijk hoeft ze er niet over na te denken, Lotta wil het gewoon niet. “Maar na alles wat Jackie voor mij heeft gedaan, kan ik eigenlijk niet weigeren ze een half jaar onderdak aan te bieden. Is dat zo, vraag ik mezelf steeds af. Er is nogal een verschil tussen iemand naar het ziekenhuis brengen en iemand een half jaar in je personal space binnen te laten. Ik heb er slapeloze nachten van. Ik wil Jackie en Albert niet teleurstellen, maar ik kan het denk ik niet. Maar weigeren kan toch eigenlijk ook niet?”

Wat vind jij? Moet Lotta haar ongemak van loges maar even overboord zetten en haar vriendin en vriend met open armen ontvangen een half jaar lang? Of snap je dat ze er best een beetje moeite mee heeft? Wat zou jij doen? Wat zou je zeggen? Praat mee in de comments onder dit artikel.

Bovenste afbeelding: Unsplash+

Jossine kreeg ruzie in vliegtuig om haar huilende zoontje: “Man achter ons ging totaal door het lint”

kind huilen vliegtuig

“Mijn ouders wonen al jaren op Curacao”, vertelt ze. “Na hun pensioen hebben ze hun koffers gepakt en zijn gegaan. De eerste jaren vlogen we regelmatig naar elkaar toe, maar door mijn werk kon dat de laatste tijd wat lastiger. Tot een paar weken geleden, toen mijn vader erg ziek werd. Mijn moeder kon alle hulp gebruiken. Ik wachtte geen moment en heb twee tickets geboekt. Eén voor mij en één voor mijn tweejarige zoontje Kay… LEES HIER VERDER!

5 reacties

Margreet -

Gasten en vis blijven drie dagen fris. Je vindt dat je je vriendin wat verschuldigd bent dat is niet zo. Je doet niet iets voor een ander om er wat voor terug te krijgen. Vrienden wil je helpen, daar ben je vrienden voor. Maar als je bevriend wilt blijven moet je dit niet doen. Zelfs al zou je de ruimte hebben en het lijkt je wel leuk, het is geen goed idee. Je zou aan kunnen bieden met een oplossing mee te denken.

Joris -

BIANCA, Als je een woning van top tot teen stript – dus dat alleen de buitenmuren en eventueel wat binnenmuren blijven staan – doe je dat doorgaans niet gefaseerd, maar in een keer. Het is ridicuul te denken dat je dan in een van de kamers kunt slapen. Denk aan stof, kou en tocht, vocht en zooi.

Bianca -

Dit vind ik de redelijkheid wel voorbij gaan eerlijk gezegd. Je vriendin is er voor jou geweest, en je kunt nu ook zeker iets voor haar betekenen, maar dat wil niet zeggen dat je geen enkele grens meer mag aangeven. “Jackie, ik heb er nog even over nagedacht en ik wil je helpen want je bent me heel dierbaar. Ik ben niet vergeten hoe je mij in het verleden geholpen hebt en daar zal ik je altijd dankbaar voor zijn. Onze vriendschap is heel belangrijk voor me, en juist daarom kan ik hier geen ja op zeggen. Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat een half jaar samenwonen met z’n drieën een druk op onze vriendschap zou leggen. Laten we samen kijken naar manieren waarop ik je kan helpen, bijvoorbeeld door te komen klussen, of voor jullie te koken in de periode dat de keuken aangepakt wordt. Maar een half jaar samenwonen is geen optie.” Jouw vriendin wil geen geld uitgeven aan een vakantiehuisje of tijdelijke woning en denkt hier een goedkope oplossing te hebben gevonden, maar het is natuurlijk een ridicuul verzoek en wachten op problemen, ruzie en irritaties. Overigens snap ik niet zo goed waarom ze door een verbouwing een half jaar niet in haar huis kan wonen? Je doet zoiets toch stap voor stap? Of doen ze alle kamers tegelijkertijd en wordt om 3 uur ’s nachts de slaapkamer verbouwd?

Petra van Dorp -

Een half jaar lang onderdak vragen voor twee personen in een appartement (en ik weet niet hoe groot/klein jouw appartement is), vind ik nogal wat. Het is heel fijn en lief dat ze voor jou heeft klaargestaan en daar heb je haar ook voor bedankt, maar ik vind dit in verhouding wel erg veel om terug te vragen. Per slot van rekening ging jouw vriendin weer naar haar eigen huis als ze voor jou gezorgd had, dit is nu twee man in jouw klein(ere) appartement en je hebt het al goed gezien, dat blijft niet bij ‘slechts eten en slapen’. Hier gaan irritaties ontstaan door het gebrek van privacy en dat zal uiteindelijk ten koste gaan van de vriendschap, dat kan ik je op een briefje geven. Natuurlijk kun je weigeren, al zal je vriendin dat inderdaad niet leuk vinden (al vraag ik me af wat voor realiteitszin ze heeft om aan jou te vragen om zomaar even een half jaar in jouw appartement te bivakkeren? Beseft ze dan totaal niet wat voor inbreuk dat is, of denkt ze makkelijk ‘ach het is maar voor zes maanden’? Als je de mazzel hebt dat de verbouwing niet uitloopt). Denk aan jezelf en aan je eigen gevoel. Want deze vriendschap gaat onherroepelijk kapot als jij ze met tegenzin, uit angst om de vriendschap niet te verpesten, in huis haalt. Sterkte met het gesprek!

Joris -

Natuurlijk kun je het weigeren. Het is jouw huis en ‘nee’ is ook een antwoord – al zal ze het misschien niet het leukste vinden. Een half jaar onderdak bieden is van andere orde dan iemand af en toe halen en brengen en voor iemand koken.

Reageer ook