Jossine kreeg ruzie in vliegtuig om haar huilende zoontje: “Man achter ons ging totaal door het lint”

Als jongvolwassene vond ik het geweldig om in een vliegtuig te zitten. De spanning, vele mensen en alle onverwachte dingen die er aan boord kunnen gebeuren vond ik prachtig. Ik ging dan ook graag met het vliegtuig op vakantie en pakte elke kans om op reis te gaan met beide handen aan. Nu ik twee jonge kinderen heb, is dat wat veranderd. Drie jaar geleden hebben we met de oudste gevolgen en dat was geen geweldige ervaring. Reizen met jonge kinderen is vaak een uitdaging en als moeder doe je er alles aan om het goed te laten verlopen en niemand tot last te zijn. Helaas lukt dat laatste nou eenmaal niet altijd. Zo ook toen Jossine laatst naar Curacao vloog. 

Vader ziek

“Mijn ouders wonen al jaren op Curacao”, vertelt ze. “Na hun pensioen hebben ze hun koffers gepakt en zijn gegaan. De eerste jaren vlogen we regelmatig naar elkaar toe, maar sinds het coronavrius uitbrak hebben we dit niet meer gedaan. Tot een paar weken geleden, toen mijn vader erg ziek werd. Mijn moeder kon alle hulp gebruiken. Ik wachtte geen moment en heb twee tickets geboekt. Eén voor mij en één voor mijn tweejarige zoontje Kay.”

Vertraging

Jossine vond het best spannend, voor het eerst vliegen met Kay. “Mijn man moest werken en ik ging dus alleen met de kleine. In een grote rugzak had ik flesjes, speentjes, boekjes, speelgoed en heel veel lekkere snacks gestopt. Op het internet had ik gelezen dat dit dé manier is om een peuter rustig te houden.” Met goede moed vertrekken Jossine en Kay naar het vliegveld. Maar daar begon de ellende al… De vlucht was flink vertraagd en dus moesten we een paar uur wachten tot we konden boarden. Kay doet tussen de middag normaal gesproken een slaapje, welke nu kwam te vervallen. Tegen de tijd dat we aan boord kwamen was hij al oververmoeid.”

Lieve buurvrouw

Bij het opstijgen van het vliegtuig is Kay compleet overstuur en voelde Jossine zich heel erg opgelaten. “Gelukkig zat er een hele lieve vrouw naast ons die zei dat het helemaal niet erg was. ‘Dat doen kleine kindjes nou eenmaal. Het is ook hartstikke spannend’, zei ze. Fijn, dacht ik nog. Een lieve buurvrouw die er niet te moeilijk over doet. Ook toen Kay een enorme spuitluier had en het nogmaals op een krijsen zette, bleef ze lief. ‘Ga jij hem maar even verschonen, ik zal wat drinken voor jullie bestellen.'”

Verder overstuur

Ook na het verschonen bleef Kay maar huilen. “Ik merkte dat de mensen om ons heen zich nu ook steeds meer aan ons begonnen te irriteren. Zelfs de lieve vrouw deed haar oordopjes in en  begon het contact steeds verder te vermijden. Ik begreep dat wel, zij wilde immers ook een beetje van haar rust genieten. Toch voelde ik me enorm opgelaten en Kay voelde dit. Hierdoor raakte hij steeds verder overstuur en schreeuwde harder en harder.”

Klep houden

De chaos was compleet toen een meneer achter ons kwaad werd. “Kunt u er niet voor zorgen dat uw zoontje een uurtje zijn klep houdt?! Ik kom hier godverdomme niet om naar het gejank van uw kind te luisteren”, schreeuwde hij. “Op dat moment brak ik. Ik zei dat ik alles had geprobeerd maar dat niets werkte. Dat ik alleen naar mijn zieke vader toe moest en dat mijn man moest werken. Hoe eenzaam en machteloos ik me voelde en hoe zielig het wel niet was voor Kay. Maar de man leek het geen bal te interesseren en bleef bij zijn punt: Kay moest zijn klep houden en dat schreeuwde hij door het hele toestel.”

Mee met de stewardess

Inmiddels luisterde het hele vliegtuig mee en kwam er ook een stewardess polshoogte nemen. “Zij heeft de man aangesproken op het geschreeuw en Kay en mij even meegenomen naar een rustige plek achterin het vliegtuig. Hier heb ik Kay getroost (die tijdens de ruzie alleen maar harder ging huilen) en we kregen wat appelsap. Toen Kay rustig was zijn we naar de plek gelopen. De schreeuwende man was weg en had een andere zitplaats gekregen.”

Hart onder de riem

Op Hato Airport, het vliegveld van Curacao, komen er diverse passagiers naar Jossine toe om haar een hart onder de riem te steken. “Ze zeiden dat ik een lieve moeder was en wensten mij succes met mijn vader. Over de terugvlucht heb ik mij twee weken lang druk gemaakt, maar Kay heeft toen acht uur lang liggen slapen. Een veel betere ervaring dus!”

Op respectvolle wijze meepraten over dit verhaal? Dat kan in de reacties onder dit artikel. 


26 reacties

Fred -

Mogelijke oplossing is speciale vluchten met kleine kinderen. In Spanje heb je steeds meér hotels, waar kinderen niet welkom zijn. Het Aantal neemt met de dag toe. Kinderen zijn nu eenmaal lastig en vreemden hebben recht op vakantie en rust.

Fred -

Om veel ellende te voorkomen, zou men niet met te jonge kinderen moeten gaan vliegen. Je kan nu eenmaal niet alles willen of kunnen. Overlast aan anderen is uit den boze. Dus kleine kinderen niet in het vliegtuig. Ook de vliegmaatschappijen hebben hier verantwoording. Vanaf een jaar of 8 zou het goed kunnen. Ook dat moeders gaan werken is met kleine kinderen is niet goed. Kleintjes hebben hun moeder dagelijks nodig. Neem dan geen kinderen als jet financieel nog hebt om te werken.

dewi -

echt in en in triest de reacties hier onder. ik wil met name even reageren op de reactie van Wim Peene, echt ronduit SCHANDALIG dat u durft te zeggen dat haar ouders zijn gevlucht voor haar. waar haalt u het gore lef vandaan om dit überhaupt te speculeren. schaam u diep. mijn ouders wonen in het buitenland om te genieten van een ander klimaat en een natuur NIET omdat ze gevlucht zijn voor hun bloedeigen kinderen.

meer dan respect dat ze probeert met een kleintje te vliegen. als je kind huilt probeer je er alles aan te doen om het te troosten en rekening te houden met de mensen OM JE HEEN. ook gedacht aan het feit dat moeders zich zelf helemaal weg cijfert om er voor te zorgen dat de andere in het vliegtuig rustig krijgen?

echt ik schaam me soms voor het nederlandse volk…

Dennis -

Je kind heel de vlucht gehuild? Vervelend voor je.

Voor de mensen die klagen en zeggen dat je eerste jaren niet met kinderen moet vliegen: jullie zijn zelf een stel huilerds.

Sophie -

Ik heb zelf 4 kinderen waarvan eentje van 9 met autisme ….. dat betekent dat ik nooit met hem op een vliegtuig zou mogen stappen, want hij is bang voor alle onvoorziene omstandigheden en kan dan panikeren. Kinderen zijn kinderen. Ze spelen, lachen, wenen, lopen rond, enz. Ieder kind heeft wel eens een krijsdag. Dit kan op een vliegtuig zijn of op hotelkamer of in een speeltuin. Ik blijf met mijn kinderen dingen doen.

Janch -

Dus wacht even…

Als je kinderen hebt: Ga niet op reis, ga niet vliegen, ga niet op restaurant, ga niet naar de winkel, loop niet op straat rond, ga niet naar de dierentuin, laat je kinderen niet buiten spelen, mensen zouden er last van kunnen hebben,… Blijf gewoon ten allen tijde thuis en hou ramen en deuren gesloten. Het risico bestaat namelijk dat je kind begint te huilen en iemand dat irritant vindt.

Wel… Volgens mij zijn er hier heel veel andere blijters. En dan heb ik het niet over de kinderen.

Brigitte -

We betalen allemaal hetzelfde voor onze ticket zou fijn zijn als je je vakantie in rust kan beginnen ipv ofgefokt…8 uur lang gekrijs is niet prettig en word je vanzelf opstandig van. Volgende keer eerst maar eens gaan oefenen met je kind op een kort vluchtje . Ja ik heb een kind en nee nooit heeft hij gehuild bij het vliegen sliep zodra de motoren aangingen. Maak ze enthousiast en alles komt vanzelf goed. Verval niet in de slachtoffer rol maar leef je oom eens in in de mensen die je gekrins aan moeten horen.

Wim van Peene -

Spijtig Jossine,
Je ouders zijn niet voor niks vertrokken naar een ver land, ze willen liever geen contact meer met je. Dat je ze gaat opzoeken doet ze waarschijnlijk ook geen plezier!

An -

Ooit een wanhopige moeder met huilend kind voor me gehad. Ik heb oogcontact gezocht met het kind. Gezwaaid en gekke gezichten getrokken en dat hielp. Afleiding werkt vaak prima. De beste stuurlui staan aan wal . Vind sommige reacties hier echt niet kunnen. Zelf geen kinderen denk. Tip voor ouders, kijk of er iets op natuurbasis is wat kalmerend werkt in geval van nood. Kun je dat aan die schreeuwende man geven.

Remco -

Bah, wat een vervelende reacties hier zeg.
Nee, het is niet leuk om een krijsend kind in het vliegtuig te hebben.
Ja, er zijn hele hele goede redenen om met (kleine) kinderen te vliegen. Of wil je opa en oma die aan de andere kant van de wereld wonen het aandoen om hun kleinkind jaren niet te zien?
Nee, die mensen zijn soms niet in staat zelf hier naartoe te komen.

Neem goede oordopjes mee, zet je muziek wat harder of weet ik veel wat, of ga naar de moeder toe en probeer haar en het kind gerust te stellen. Maar het is nou eenmaal niet verboden om met kinderen te vliegen dus heb je het maar te slikken. Hoe bot ook, daar komt het wel op neer.

En ja, als je een kind hebt waarvan je weet dat die de hele vlucht gaat krijsen en het is niet nodig om te vliegen dan doe je dat ook niet.
Gewoon een beetje logisch nadenken, meer is het niet

Patrick -

Dat je vader ziek is, is erg. Maar doe niks toe aan het verhaal. Doet niks af aan de situatie dat jij een vliegtuig met 200 passagiers gijzelt met een krijsend kind. Mensen zijn daar voor allerlei redenen. Jou reden, hoe erg ook, maakt dat moment niet beter voor niemand.

Janneke -

Naar je zieke vader gaan snap ik hoor, dat is nou eenmaal onvermijdelijk. Maar het vliegen op zich wordt wel een beetje verheerlijkt. De halve wereld staat momenteel in brand door klimaatverandering en vliegen is zo’n beetje het vervuilendste wat je als individu kan ondernemen. Onze kinderen komen later zwaar in de problemen als we zo doorgaan met uitstoten. Watertekorten, voedselschaarste. Daar maak ik me grote zorgen om. Moeten we juist als moeders niet eens onze vraagtekens zetten bij überhaupt zoveel uitstoten?

Cindy -

Ik zie hier enorm veel mensen om begrip vragen voor het huilend kind….ik heb zelf 3 kinderen opgevoed, heb er echter geen een op het vliegtuig gezet, juist uit respect voor andere mensen en ook voor mezelf.
Misofonie is ook natuurlijk, mensen genoeg die het hebben, naast mij moet je niet gaan slurpen of een huilend kind zetten, dat is instant agressie en net zoals dat huilend kind is er niets aan te doen, ik heb het een tijdje onder controle, maar langere tijd blootgesteld worden aan het geluid en ik loop tegen de muren op van frustratie.
Dan lees je die opmerkingen:”wil jij geen gejank, ga dan met een privéjet” Is prima, betaal het even voor me dan, aangezien ik ook niets kan doen aan mijn neurologische aandoening.

Joris -

Een huilend kind meegemaakt op een korte vlucht. Dat viel echt niet mee. Zeggen dat het niet vervelend is, en dat mensen het dus niet vervelend mogen vinden, of dat het niet uitmaakt wat zij ervan vinden, is onzin. Het gaat erom wat mensen ermee doen! Een aanhoudend huilend, hoe naar ook, is nog geen reden om boos te worden, of bot, of onvriendelijk. Toen ik het meemaakte, hadden veel passagiers er last van – dat kon je zien – maar niemand schoot uit zijn slof. Er eas wel meeleven met de ouders in kwestie. Zoiets heet beschaving.

Nikki -

Sommige mensen kunnen overal wel over klagen, lekker laten… Tegenslagen hoort bij het leven. Niet alles is perfect of verloopt zoals je wilt of verwacht. Deal with it 😉
De wereld zou een stuk mooier zijn als iedereen begripvol en zorgzaam zou zijn. Maar helaas zullen er altijd wel van die negatieve brompotten tussen zitten. En ook daarvoor geldt: deal with it 😉

Gabriella -

Ik zou helemaal gestoord worden. Een beetje huilen kan gebeuren, maar ik begrijp niet dat mensen met zulke jonge kinderen zo ver moeten reizen en perse willen vliegen. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, zoals deze situatie, maar het blijft irritant. Bij ons in de familie ga je gewoon de eerste jaren niet vliegen. Omdat het vervelend is voor ouders, voor de kinderen en voor de mede-passagiers. Ga lekker met de vouwwagen, de caravan, of met de auto naar een hotel, bungalow of resort, maar laat de rest van de wereld met rust, totdat de kinderen oud genoeg zijn om normaal te doen.

Andrea -

Lieve Jossine,
Super knap dat je bent gegaan naar je ouders🥰
Ze zullen je gemist hebben en erg blij zijn geweest om je te kunnen knuffelen en hun kleinzoon❤️
Laat iedereen die zich eraan hebben geërgerd in hun sop gaar koken🤪

Janice -

Wij hebben 4 kleine kinderen en we vliegen werkelijk iedere maand. Ook lange reizen doen we gewoon. Meestal gaat het heel goed maar soms zit er weleens een “krijs-reis” tussen.
Wat het vliegtuig of andere mensen daarvan denken zal ons verder een worst wezen. Gewoon rustig blijven (hoe moeilijk ook) en doen wat je altijd doet om hem rustig te krijgen – kroelen en wiegen. Als je het zelf spannend gaat vinden dan voelt je kind dat en gaat die nog meer over zijn toeren.
Wat een vreselijke mensen die hier over klagen en die onder dit verhaal ook nog eens durven zeggen dat je je zieke vader dan maar niet had moeten gaan bezoeken?! De wereld op z’n kop is dat. Trek het je niet aan, overal heb je horken rondlopen en die zie je na die vlucht toch niet meer. Laat ze lekker.

Blue eye -

De hele reis huilen ligt aan de ouders, hoe kun je dat zeggen, nee natuurlijk niet! Als ouders hoop dat je ook dat je kind rustig is en zich fijn voelt. Voor het kind, jezelf en mensen om je heen. Maar in de hand heb je het niet. Gaat vaak goed (spreek uit ervaring in het verleden). Maar soms niet (spreek ook uit ervaring). En daarvoor zou je thuis moeten blijven….wat een onzin. Los van de voor haar vervelende omstandigheden, al ging ze op vakantie. Is part of the deal voor iedereen.

Aswinta -

Nooit vliegen met kleine kinderen. Ze raken compleet overstuur en goede ouders willen dit niet. Dat je pa ziek is, is naar, maar ik haal het niet in mijn hoofd om zover weg te gaan wonen. Its all in the game.
Dus als opa en moeder alles ervoor doen. Blijf thuis en ga videobellen.

Judith -

Met kinderen vliegen Kan wel gewoon een half uur voor vetrek hun neus even druppelen met zout oplossing neus spray is handig

Geen narcistische reaguur-zak-hooi -

Sorry hoor, een kind is geen hond die wel of niet afgericht is.

Een klein kind die dit eng vindt, huilt. Want goh, ze snappen het allemaal nog niet. Mensen hebben recht om te vliegen, als ze een ticket kopen.
Ook Curaçao, Parijs of de malediven. Wil jij geen gejank, ga je maar met een privé jet.

Jij hebt vroeger ook weleens gejankt ergens, op de grond gelegen, door te trein gerend, verzin het maar. Klaar niets te maken met (zogenaamd) jouw slechte opvoeding.

Het is alleen vreselijk egoïstisch narcistisch te roepen dat iemand anders niet mag vliegen, omdat jij er last van hebt.
Niettemin wel vervelend. Bied anders een helpende hand Ipv verwijtend de achterkant van je hand

Mark -

Je zit echt niet te wachten op weer zo’n jankend kind urenlang aan te moeten horen, fijn dat zij naar haar vader wil en fijn dat zij haar krijsende kind meegenomen heeft maar daar hoef je niet het hele vliegtuig mee tot overlast te zijn, en ja ik heb kinderen en nee ik ben nooit zo asociaal geweest met kleine kinderen te gaan vliegen en iedereen tot overlast te zijn

S -

Die Kas is niet 100. Beetje gek om dat zo te zeggen. Ik zou graag dezelfde vlucht willen hebben met jou naast mij en m’n kids! Kijken of je dan ook nog zo een grote mond hebt

Jess -

U heeft duidelijk geen kinderen..

Kas -

Waarom zetten ze al die schreeuwende blagen achterin het vliegtuig. Kunnen ze elkaar en hun ouders tot last zijn.
Kan ik ook zonder een hoofdtelefoon vliegen.
Ik begrijp bij start en landing dat kinderen last van hun oren hebben maar de hele reis ligt ook wel aan hun ouders.

Reageer ook