fb
Damespraatjes Damespraatjes

Caroline: “Ik weet niet of ik dit voor hem wil doen”

Caroline en haar broer Wolf waren als kind de beste vrienden. “Voor het werk van onze vader verhuisden we de hele wereld over. Ik heb in Indonesië, Australië, de Verenigde Staten, Argentinië en Engeland gewoond. Voor mij was dat de normaalste zaak van de wereld en mijn broer en ik hebben het nooit als vervelend ervaren. Nu ik zelf kinderen heb, heb ik wel besloten om het anders te doen. Wij wonen lekker in Nederland. En nu mijn broer en zijn vrouw een kindje verwachten, zijn ze van plan hetzelfde te doen. Alleen ben ik niet persé heel enthousiast daarover…”

Weer naar Nederland

Wolf, de broer van Caroline, is getrouwd met een Australische. “Ze wonen nu nog daar, maar zijn van plan zich in Nederland te vestigen. Wolf vindt Australië een mooi land, maar hij wil zijn kinderen graag in Nederland grootbrengen. Vanwege het werk van zijn vrouw kunnen ze overal ter wereld wonen en de keuze is op Nederland gevallen. Opmerkelijk, Wolf heeft jarenlang geen interesse in Nederland of in mij en mijn gezin getoond.”

Hoor nooit iets

Het valt Caroline al jaren zwaar dat ze bijna nooit wat van Wolf hoort. “Hij is te druk met zijn leven daar en er is veel tijdsverschil. Maar toch vind ik het jammer dat ik zelden iets van hem hoor. Ik ben niet uitgenodigd op zijn huwelijk en op mijn verjaardag krijg ik geen appje, laat staan dat hij even belt. En ook als de kinderen jarig zijn, en zelfs op de dag dat ze geboren werden, hoorde ik niks. Al jaren voel ik me hierdoor weinig verbonden met hem.”

Voogd worden

Nu Wolf en zijn vrouw naar Nederland komen en in verwachting zijn, heeft Wolf wél contact met Caroline opgenomen. “Hij vroeg me of ik nog een goede makelaar wist én of ik de voogd van zijn kind wil worden als het straks geboren is. Ik wist echt niet wat ik moest antwoorden. Want hoewel ik natuurlijk om mijn broer geef, heb ik daar door het slechte contact van de afgelopen jaren weinig zin in. Ik heb zijn vrouw zelfs nog nooit ontmoet!”

Zeg gewoon ja

De man van Caroline vindt dat Caroline niet zomaar ‘nee’ kan zeggen. “Hij zegt dat Wolf jarenlang weg is geweest en dat hij nu bewust in Nederland gaat wonen. Juist omdat hij weer meer tijd met familie wil doorbrengen. Ook vindt hij dat je familie moet helpen en dat ik als zus de best mogelijke voogd voor zijn kinderen zal zijn. ‘En hoe groot is de kans nou dat het nodig zal zijn? Zeg gewoon ‘ja’, het zal jullie dichter bij elkaar brengen’, zei hij. En hoewel ik diep vanbinnen wéét dat hij gelijk heeft, vind ik toch dat Wolf er te makkelijk in is.”

Ligt bij hem

Waar Caroline behoefte aan zou hebben? “Een goed gesprek met Wolf waaruit blijkt dat hij dingen anders wil doen. Ik zou het fijn vinden om op mijn verjaardag iets van hem te horen en ik zou willen dat hij vaker vraagt hoe het gaat. Vroeger waren we zo hecht en dat is nu helemaal weg. Zo zonde en dat wil ik terug. Wel vind ik dat het initiatief bij hem ligt nu. Als hij laat zien dat hij echt om mij geeft en mij niet alleen als voogd vraagt omdat het makkelijk is of ‘zo hoort’, ben ik heus bereid ja te zeggen. Maar nu? Ik zie het eigenlijk niet zitten.”

Afbeelding: Freepik

Volg jij ons al?

Facebook Instagram Threads Twitter Pinterest TikTok Newsletter

3 reacties

Joris -

Als voogd hoef je de opvoeding niet op je te nemen hè? Je kunt zijn toekomstige kind ook gewoon in een pleeggezin onderbrengen. Of bij de andere kant van de familie.

Fiene -

Nou gesprek voeren dan met hem! Daar heb je ons toch niet voor nodig?

Sanderien van Mul -

Altijd grappig hoe mensen verwachten dat mensen die jarenlang bepaald gedrag hebben vertoond, dat zomaar kunnen/gaan/willen veranderen om aan hun verwachtingen te voldoen. Zet je over je gekrenkte ego heen en zeg gewoon dat je het niet wil doen, want voogdij aanvaarden onder de voorwaarde dat je broer verandert en dat jij jullie vroegere band terug wil, zo werkt het natuurlijk niet. Dat wordt nooit meer hetzelfde en als jij je er niet over heen kunt zetten en je zo kinderachtig blijft gedragen (“ja maar, híj..”) is het te hopen dat die kinderen jou nooit nodig zullen hebben.

Comments are closed.