Anita wist even niet wat ze hoorde toen haar veertienjarige zoon Stan haar appte dat hij door zijn vader is afgemeld voor school. Hij is thuisgebleven bij zijn vader Rick, die zich voor zijn werk ziek had afgemeld. De reden? Ze wilden allebei gamen omdat GTA VI vannacht is uitgekomen. Dat mensen een vrije dag opnemen om een computerspel te spelen, moet iedereen zelf weten. Maar Rick heeft niet gewoon vrij genomen: hij heeft zich ziekgemeld op zijn werk als vrachtwagenchauffeur. En nu heeft hij ook nog eens Stan thuisgehouden. Anita vindt het onverantwoord en vraagt zich af of ze de school moet bellen om te vertellen wat er werkelijk aan de hand is. “Ik vind het verschrikkelijk dat Rick onze zoon leert dat je gewoon kunt liegen als je ergens geen zin in hebt.”
Een dag vrij voor een computerspel
Rick en Anita zijn al een paar jaar uit elkaar. Hun zoon Stan woont voornamelijk bij Anita, maar gaat regelmatig naar zijn vader. Dat verloopt meestal prima, al zijn er tussen de ouders weleens meningsverschillen over de opvoeding. Toen Stan vertelde dat hij vandaag bij zijn vader mocht gamen, vond Anita dat op zichzelf geen probleem. Ze weet dat GTA VI voor veel gamers een langverwachte release is. Mensen die daarvoor een vakantiedag opnemen, moeten dat vooral zelf weten. Maar Rick heeft een andere keuze gemaakt. Hij werkt als vrachtwagenchauffeur en heeft zich ziekgemeld, terwijl hij gewoon gezond is. Zijn werk bestaat uit het afleveren van grote goederen bij bedrijven. Als hij niet rijdt, moet zijn werkgever een oplossing zoeken en kunnen leveringen vertraging oplopen. Dat kan collega’s en klanten flink benadelen. “Als hij vrij wil hebben om te gamen, moet hij dat gewoon aanvragen. Maar je ziekmelden terwijl je helemaal niet ziek bent, vind ik echt iets anders.”
Stan doet precies hetzelfde
Wat Anita misschien nog wel het vervelendst vindt, is dat Rick hun zoon in zijn gedrag meeneemt. Stan is veertien en is vandaag ook afgemeld op school. Hij zit thuis met zijn vader achter de spelcomputer, terwijl zijn klasgenoten gewoon les hebben. Anita vraagt zich af wat hij hiervan leert. Natuurlijk begrijpt ze dat een jongen van veertien graag wil gamen en het geweldig vindt om dat samen met zijn vader te doen. Maar ze vindt dat Rick als ouder juist het goede voorbeeld moet geven. “Stan moet toch leren dat je afspraken nakomt en verantwoordelijkheid neemt? Je kunt toch niet zomaar besluiten dat school of werk even niet uitkomt?”
Een oud patroon dat terugkomt
Het gedrag van Rick verbaast Anita eigenlijk niet helemaal. Ook toen ze nog samen waren, vond ze dat hij nogal gemakkelijk met verantwoordelijkheden omging. Als iets hem niet uitkwam, verzon hij soms een smoes of schoof hij een afspraak voor zich uit. Anita heeft zich daar destijds vaak aan geĆ«rgerd. Ze hoopte dat Rick als vader een ander voorbeeld zou geven aan Stan. Juist omdat ze niet meer samen zijn, vindt ze het belangrijk dat ze allebei hun zoon leren wat eerlijkheid en betrouwbaarheid betekenen. “Ik dacht dat we het als ouders in ieder geval over zulke basisdingen eens zouden zijn, maar blijkbaar verschillen we daar behoorlijk van mening over.”
Moet ze de school bellen?
Anita heeft met een vriendin over de situatie gesproken. Die vindt dat ze Rick erop moet aanspreken, maar adviseert haar om de school er voorlopig buiten te laten. Stan is veertien en moet niet het gevoel krijgen dat zijn moeder hem erbij lapt. Bovendien is het zijn vader die dit heeft bedacht en voorgesteld. De moeder van Anita reageert juist anders. Zij vindt dat de school moet weten dat Stan helemaal niet ziek is, omdat het anders lijkt alsof Anita dit gedrag goedkeurt. Anita begrijpt beide standpunten. Ze wil niet dat Stan denkt dat liegen normaal is, maar ze wil hem ook niet in een lastige positie brengen tussen zijn ouders. “Ik ben bang dat hij boos op mij wordt als ik de school bel, terwijl ik juist wil dat hij begrijpt waarom dit niet kan.”
Wie moet hier ingrijpen?
Anita wil Rick duidelijk maken dat hij hiermee een verkeerd voorbeeld geeft. Maar ze weet ook hoe hij reageert als zij kritiek heeft op zijn manier van opvoeden. Hij vindt al snel dat ze zich met zijn zaken bemoeit en dat hij tijdens zijn eigen dagen met Stan zelf mag bepalen wat ze doen. Toch gaat het volgens Anita niet alleen om een verschil in opvoedstijl. Ze vindt dat een ouder zijn kind niet moet leren dat je met een leugentje onder je verplichtingen uit kunt komen.
Nu vraagt Anita zich af wat verstandig is. Moet ze de school bellen en eerlijk vertellen dat Stan helemaal niet ziek is? Of moet ze het gesprek met Rick aangaan en Stan voorlopig buiten de kwestie houden? Ze wil haar zoon niet straffen voor een beslissing die vooral door zijn vader is genomen, maar wil evenmin doen alsof er niets is gebeurd. Hoe maakt ze duidelijk dat eerlijkheid en verantwoordelijkheid belangrijk zijn, zonder dat Stan het gevoel krijgt dat hij partij moet kiezen tussen zijn ouders?
Foto door DĪVĪ GĪRCIĪ via Pexels
