Stella en Mark kennen elkaar sinds de middelbare school. Ze maakten samen huiswerk, gingen naar feestjes en waren er voor elkaar als een relatie weer eens op de klippen liep. Inmiddels zijn ze vijftien jaar verder en is hun vriendschap nog steeds een belangrijk onderdeel van hun leven. Ze spreken regelmatig af voor een filmavond, gaan samen uit eten en nemen soms hun partner mee. Nooit heeft Stella gedacht dat er iets anders tussen hen speelde. “Mark is voor mij altijd mijn beste vriend geweest. Degene die ik bel als ik iets leuks heb meegemaakt, maar ook als ik ergens mee zit. Ik heb nooit gedacht dat hij al die jaren iets anders voor mij voelde.”
Dan vertelt hij zijn geheim
Vorige week veranderde alles. Tijdens een afspraak vertelt Mark dat hij al heel lang verliefd is op Stella. Hij heeft het al die tijd voor zich gehouden omdat hij weet dat haar gevoelens voor hem niet hetzelfde zijn. Toch kan hij niet langer doen alsof hun vriendschap voor hem gewoon een vriendschap is. Mark vertelt dat hij steeds hoopt dat Stella misschien ooit anders naar hem gaat kijken. “Ik zat echt met mijn mond vol tanden. Ik wist gewoon niet wat ik moest zeggen, want ik had werkelijk geen idee dat hij dit al die tijd met zich meedroeg.”
Hij wil verder met zijn leven
Mark vertelt dat hij haar niet onder druk wil zetten, maar dat hij zo niet verder kan. Zolang Stella zo’n belangrijke plek in zijn leven heeft, lukt het hem naar eigen zeggen niet om zich open te stellen voor een andere vrouw. Hij wil uiteindelijk iemand ontmoeten met wie hij een relatie kan opbouwen en zijn leven kan delen. Daarom legt hij Stella een keuze voor: als zij ook gevoelens heeft, wil hij kijken of ze samen verder kunnen. Als dat niet zo is, wil hij het contact verbreken. “Ik snap ergens wat hij zegt, maar het voelt verschrikkelijk. Alsof ik moet kiezen tussen eerlijk zijn over mijn gevoelens en mijn beste vriend kwijtraken.”
Een leven zonder Mark?
Stella weet eigenlijk heel goed dat ze niet verliefd is op Mark. Ze heeft nooit naar hem gekeken en gedacht dat hij de man is met wie ze oud wil worden. Toch schrikt ze enorm van het idee dat hij straks helemaal uit haar leven verdwenen is. Wie moet ze dan bellen als ze midden in de nacht ergens mee zit? Met wie moet ze die flauwe films kijken waar ze samen zo om kunnen lachen? “Het gekke is dat ik niet ineens verliefd op hem ben geworden omdat hij dit vertelde. Maar het idee dat ik hem nooit meer zie, doet me zĂł veel pijn dat ik daar zelf ook van schrik.”
Haar vriendin zag het aankomen
Stella vraagt een goede vriendin om advies. Zij kent Mark ook al jaren en blijkt helemaal niet verbaasd over zijn bekentenis. Volgens haar heeft ze al vaker gemerkt dat hij anders naar Stella keek. Haar advies is duidelijk: laat Mark gaan. Niet omdat Stella iets verkeerd heeft gedaan, maar juist omdat Mark de kans verdient om iemand te ontmoeten die wel verliefd op hem is. “Mijn vriendin zegt dat ik hem moet gunnen dat hij gelukkig wordt met iemand die echt voor hem kiest. Daar heeft ze natuurlijk gelijk in, maar mijn hart doet gewoon pijn bij het idee dat die persoon dan niet meer in mijn leven hoort.”
Nog Ă©Ă©n week
Stella heeft Mark gevraagd of ze even tijd mag om na te denken. Hij heeft haar een week gegeven. Inmiddels telt ze bijna de uren af en wordt de twijfel alleen maar groter. Ze kan hem geen liefde geven die ze niet voelt, maar ze wil ook niet zomaar vijftien jaar vriendschap weggooien. Misschien is er een vorm waarin ze elkaar toch kunnen blijven zien, maar Mark lijkt ervan overtuigd dat dat voor hem niet werkt. “Ik weet dat ik hem niet moet vasthouden omdat ik bang ben om hem kwijt te raken. Maar hoe laat je iemand los die al vijftien jaar zo’n belangrijk onderdeel van je leven is?”
Wat moet ze doen?
Stella weet dat ze eerlijk moet zijn. Ze kan Mark geen relatie beloven omdat ze bang is hem anders helemaal kwijt te raken. Tegelijkertijd voelt het bijna ondraaglijk om hem straks niet meer te spreken. Haar vriendin zegt dat echte liefde soms ook betekent dat je iemand loslaat, hoe veel pijn dat ook doet. Stella probeert daar nu aan te wennen. “Misschien is het egoĂŻstisch om te zeggen dat ik hem niet kwijt wil terwijl ik niet verliefd op hem ben. Maar ik weet gewoon niet hoe ik afscheid moet nemen van iemand die voor mij al vijftien jaar als familie voelt.”
Photo by Andrea Piacquadio via Pexels
Petra van Dorp -
Mark ben je toch al kwijt, dus ruk die pleister er in Ă©Ă©n keer vanaf. Bel je beste vriendin voortaan en ga bij haar uithuilen, want dit is voorbij. Je kunt je niet aan deze vriendschap vasthouden en je kunt hem ook niet geven wat hij graag zou willen. Dan blijft er maar Ă©Ă©n ding over: kappen. Je kunt janken en zeiken wat je wil dat het oh zo jammer is van die vijftien jaar vriendschap, maar deze ‘vriendschap’ kan niet in de oude situatie voort blijven bestaan. Luister naar die vriendin. Laat hem los. Laat hem gaan. Hij verder met zijn leven, jij even stevig balen en dan weer doorgaan. Klote, maar er zit niets anders op. PS ik vraag me af in hoeverre je iemand die nooit iets over zijn gevoelens zegt en je dan binnen een week een antwoord c.q. een relatie wil afdwingen, je ‘beste vriend’ moet noemen.