Resa (34) voelt zich bijna schuldig dat ze zich zo druk maakt om iets wat eigenlijk zo onbenullig lijkt. Want als ze eerlijk is, heeft ze het ontzettend getroffen met haar zwager Teunis. Haar zus Olivia is dolgelukkig met hem en dat maakt Resa oprecht blij. “We hebben geen ouders meer en zijn jarenlang elkaars belangrijkste familie geweest. Daarom gun ik Olivia alle geluk van de wereld. En dat heeft ze met Teunis echt gevonden.”
Hoort er helemaal bij
Toen Olivia twee jaar geleden met Teunis thuiskwam, zag Resa direct waarom haar zus voor hem was gevallen. Hij is vriendelijk, grappig en altijd bereid om anderen te helpen. “Hij hoort er inmiddels helemaal bij. Ook mijn man Coen kan het goed met hem vinden.” De vier spreken regelmatig af om samen te eten of een drankje te doen. “Het zijn altijd gezellige avonden. Er is eigenlijk maar één ding waar ik me verschrikkelijk aan erger.”
Vieze handen
Dat ene ding zijn de handen van Teunis. “Ik weet hoe belachelijk dat klinkt,” zegt Resa lachend. “Maar ik kan er gewoon niet meer omheen.” Teunis werkt op een tuinderij en maakt lange dagen tussen de planten, aarde en machines. Dat zijn handen vies worden van zijn werk vindt Resa helemaal logisch. “Ik verwacht echt niet dat hij met perfect gemanicuurde handen rondloopt. Dat zou juist vreemd zijn.”
Donkere randen
Volgens Resa zit het probleem hem niet in het werk zelf, maar in wat er daarna gebeurt. “Of eigenlijk wat er niet gebeurt.” Ze heeft het idee dat Teunis zijn handen wel vluchtig wast, maar nooit echt grondig schoonmaakt. “Hij gebruikt zeep en spoelt ze af, maar onder zijn nagels blijft altijd vuil zitten.” Vooral omdat zijn nagels iets langer zijn dan gemiddeld, vallen de donkere randjes volgens haar extra op.
Ogen gaan er vanzelf naartoe
In het begin probeerde ze het te negeren. Iedereen heeft tenslotte gewoontes waar een ander zich aan kan storen. “Ik dacht steeds: stel je niet aan, Resa.” Maar hoe vaker ze elkaar zagen, hoe meer haar blik automatisch naar zijn handen trok. “Het is alsof mijn ogen er zelf naartoe gaan. Zodra hij iets vastpakt of een schaal doorgeeft, zie ik die nagels weer.”
Eetlust verliezen
Vooral tijdens gezamenlijke etentjes heeft ze er moeite mee. “Dan zit ik gezellig te praten en ineens zie ik hem brood snijden of hapjes neerzetten.” Vanaf dat moment raakt ze afgeleid. “Ik vind het echt vervelend om toe te geven, maar soms verlies ik gewoon mijn eetlust.” Ze benadrukt dat Teunis absoluut geen vies persoon is. “Hij ruikt fris, draagt schone kleding en verzorgt zichzelf verder prima. Het zijn echt alleen die handen.”
Hoort erbij
Wat Resa misschien nog wel het meest verbaast, is dat haar zus er totaal geen probleem mee lijkt te hebben. “Olivia ziet het volgens mij niet eens.” Een tijdje geleden vroeg ze voorzichtig of het haar nooit opviel. “Mijn zus keek me aan alsof ik een heel vreemde vraag stelde.” Volgens Olivia horen werkhanden nu eenmaal bij iemand die buiten werkt. “Zij vindt het juist iets stoers hebben dat hij zo hard werkt.”
Geen goede reden
Resa begrijpt ergens wel wat haar zus bedoelt. Ze heeft respect voor mensen die fysiek zwaar werk doen en ze weet dat schone handen soms lastig zijn als je dagelijks met aarde en mest werkt. Toch vindt ze dat geen reden om vuil onder je nagels te laten zitten. “Een nagelborsteltje bestaat niet voor niets,” zegt ze lachend. “Dat kost letterlijk twee minuten.”
Discussie afgesloten
Een paar maanden geleden werd het onderwerp tijdens een barbecue op een luchtige manier aangesneden. Coen maakte een grapje dat hij Teunis voor zijn verjaardag een manicure wilde geven. Iedereen moest lachen, inclusief Teunis zelf. “Maar daarna haalde hij zijn schouders op en zei dat zijn handen er nu eenmaal zo uitzagen door zijn werk.” Daarmee was voor hem de discussie blijkbaar afgesloten.
Zijn lichaam
Voor Resa voelde dat anders. “Sindsdien weet ik dat hij het niet belangrijk vindt.” En juist dat maakt het lastig. Ze wil hem niet kwetsen of telkens opnieuw over hetzelfde beginnen. “Het is uiteindelijk zijn lichaam en zijn keuze.” Tegelijkertijd merkt ze dat haar irritatie niet minder wordt. “Sterker nog, soms lijkt het alsof ik er steeds meer op ga letten.”
Ligt het aan mij?
Inmiddels vraagt Resa zich af of het probleem misschien meer bij haar ligt dan bij Teunis. “Misschien ben ik gewoon gevoeliger voor dat soort dingen dan andere mensen.” Ze merkt dat vrienden vaak verbaasd reageren als ze erover vertelt. Sommigen begrijpen haar volledig, terwijl anderen vinden dat ze zich aanstelt. “Dat maakt het niet makkelijker. Dan ga ik zelf ook twijfelen.”
Afbeelding: Vitaly Gariev via Unsplash
Dylan -
Ja het ligt aan jou!