Myrna weet dat ze zuinig is op haar spullen. Dat heeft ze van huis uit meegekregen. Niet omdat ze gierig is, maar omdat ze vindt dat je zorgvuldig moet omgaan met de dingen die je hebt. “Als ik iets moois koop, wil ik er gewoon zo lang mogelijk plezier van hebben.” Toch krijgt ze de laatste tijd steeds vaker te horen dat ze daarin doorslaat. Vooral haar vrienden lijken haar gedrag soms maar lastig te vinden.
Ik hou van een opgeruimd huis
Myrna heeft haar huis ingericht zoals ze het zelf mooi vindt. Mooie meubels, een houten tafel waar ze lang voor heeft gespaard en accessoires waar ze bewust over heeft nagedacht. Ze houdt van een schoon en opgeruimd huis. “Als mijn huis netjes is, geeft me dat rust in mijn hoofd.”
Wanneer er visite komt, legt ze zonder er verder bij na te denken onderzetters op tafel. Niet om haar gasten te vertellen wat ze wel of niet mogen doen, maar omdat ze geen kringen in haar tafel wil. Ook vraagt ze mensen soms vriendelijk om hun schoenen uit te doen als ze net de vloer heeft gedweild. Volgens haar vrienden is dat allemaal nogal overdreven.
Bij mijn zus kan alles
Haar zus Marije is wat dat betreft haar complete tegenpool. Bij haar thuis hoeft niemand ergens over na te denken. Schoenen blijven gewoon aan, glazen worden neergezet waar het uitkomt en als iemand met een vieze jas op de bank ploft, wordt daar nauwelijks iets van gezegd. “Bij mijn zus mag echt alles en eerlijk gezegd vind ik haar huis er vaak ook naar uitzien.”
Toch zit haar zus regelmatig met een grote groep vrienden aan tafel. Er wordt gelachen, gegeten en tot laat in de avond nagepraat. Myrna ziet dat haar zus daar enorm van geniet.
Misschien ben ik wel te streng
Myrna vraagt zich daardoor soms af of zij niet te moeilijk doet. Ze vindt het gezellig als er mensen komen en is absoluut geen ongezellige gastvrouw. Ze zorgt voor hapjes, drankjes en een mooie tafel. Maar ze wil wel graag dat mensen een beetje rekening houden met haar spullen. “Ik wil helemaal niet dat mensen bang zijn om bij mij op bezoek te komen.” Toch lijkt dat precies het beeld te zijn dat sommige vrienden inmiddels van haar hebben.
Een opmerking die bleef hangen
Een paar weken geleden was er een etentje bij Myrna thuis. Het was gezellig en er werd veel gelachen. Tot een vriendin een opmerking maakte over de onderzetters. Volgens haar was Myrna altijd zo voorzichtig met alles en konden ze bij haar thuis nooit eens “gewoon” iets doen. Myrna lachte het op dat moment weg. “Ik deed alsof ik het grappig vond, maar eigenlijk kwam die opmerking behoorlijk hard binnen.” Ze bleef er later die avond over nadenken. Was ze inderdaad zo’n ongezellige gastvrouw? Waren haar vrienden echt liever ergens anders?
Het advies van een vriendin
Een goede vriendin met wie Myrna erover sprak, vond dat ze zich niet zo druk moest maken. Volgens haar mocht Myrna haar eigen grenzen hebben in haar eigen huis. “Ze zei dat ik me vooral niet moest laten aanpraten dat ik verkeerd bezig ben.” Die vriendin maakte wel één kanttekening. Misschien hoefde Myrna haar gasten niet steeds te corrigeren en kon ze sommige dingen ook gewoon loslaten. Een feestje hoeft tenslotte niet perfect te verlopen. Dat advies zette Myrna aan het denken.
Zuinig of gewoon zorgvuldig?
Ze begrijpt inmiddels dat haar vrienden haar misschien niet bewust willen kwetsen. Voor hen zijn een onderzetter of schoenen bij de deur waarschijnlijk totaal onbelangrijk. Zij willen vooral ontspannen bij elkaar zijn. Maar voor Myrna ligt dat anders. Ze heeft hard gewerkt voor haar spullen en vindt het prettig om haar huis netjes te houden. “Waarom zou ik me schamen omdat ik zuinig ben op iets waar ik hard voor heb gewerkt?” Ze ziet ook heus wel dat haar manier niet de enige manier is. Haar zus is misschien veel makkelijker en trekt daardoor sneller mensen over de vloer. Daar kan Myrna soms jaloers op zijn.
Misschien moet ik iets meer loslaten
Toch heeft ze zich voorgenomen om niet alles meer persoonlijk te nemen. Als iemand een glas een keer zonder onderzetter neerzet, hoeft ze daar misschien niet meteen iets van te zeggen. En als er na een feestje kruimels op de vloer liggen, kan ze die ook de volgende ochtend opruimen. Maar helemaal veranderen wil ze niet. “Mijn huis is voor mij een plek waar ik tot rust kom en ik wil daar gewoon zorgvuldig mee omgaan.”
Misschien zit de oplossing dus ergens in het midden. Myrna hoeft haar vrienden niet op te voeden en haar vrienden hoeven haar ook niet te vertellen hoe ze met haar spullen moet omgaan. Een onderzetter op tafel hoeft tenslotte geen aanleiding te zijn voor ruzie. En als iemand het echt te veel moeite vindt om bij haar een beetje voorzichtig te zijn, dan kan diegene misschien inderdaad beter bij haar zus aanschuiven. Daar is de kans op een kring op tafel in ieder geval een stuk groter.
Foto door Ivan Aguilar via Pexels
