Eens in de zes weken gaat Letty naar de kapper. Normaal gesproken kijkt ze daar echt naar uit. “Even mijn haar laten doen, een kopje koffie erbij en een uurtje ontspannen,” vertelt ze. “Maar de laatste tijd vraag ik me vooraf steeds vaker af in wat voor gesprekken ik dit keer weer terechtkom.” Niet omdat haar eigen kapster zo veel praat. Integendeel zelfs. “Zij is gelukkig geen enorme kletskous. We praten een beetje bij, maar daarna is het meestal gewoon rustig. Dat vind ik eigenlijk heerlijk.” Toch lukt ontspannen niet altijd. Dat komt vooral door de gesprekken die om haar heen gevoerd worden.
Gesprekken waar je niet omheen kunt
Wie ooit bij de kapper heeft gezeten, weet hoe het werkt. Je zit vast onder een kapmantel, je haar wordt gewassen of geknipt en je kunt eigenlijk nergens heen. Ondertussen hoor je automatisch alles wat er in de salon gezegd wordt. “Je kunt er gewoon niet omheen,” zegt Letty. “Ook al wil je het niet horen, je krijgt het toch mee.” En soms zijn die gesprekken volgens haar nogal… intens.
De man die maar bleef praten
Een keer zat er tegenover haar een man die volgens Letty werkelijk geen seconde stil was. “Hij vertelde echt alles over zijn leven,” zegt ze. “Over zijn werk, zijn reizen en zijn plannen.” Wat Letty vooral opviel, was dat hij tussendoor ineens Engels begon te praten. Volgens hem had hij een Amerikaanse vriendin en daardoor sprak hij regelmatig Engels. “Dat moest iedereen blijkbaar weten,” vertelt Letty. “Hij schakelde steeds heen en weer tussen Nederlands en Engels.” Volgens Letty klonk het allemaal behoorlijk overdreven. “Het voelde een beetje alsof hij indruk wilde maken op de kapster.” Ze probeerde zich op een tijdschrift te concentreren, maar dat lukte nauwelijks. “Hij praatte zo hard en enthousiast dat je er automatisch naar luisterde.” Letty zucht. “Ik zat daar met nat haar en een kapmantel om en dacht alleen maar: hou nou even op.”
De oma met de eindeloze verhalen
Maar die man was niet de enige keer dat Letty zich heeft zitten ergeren. Een andere keer zat er naast haar een vrouw die volgens Letty een uur lang alleen maar over haar kleinkinderen praatte. “Begrijp me niet verkeerd,” zegt Letty. “Ik heb zelf ook kleinkinderen en daar ben ik dol op. Maar dit was echt… intens.” De vrouw vertelde volgens Letty tot in detail wat haar kleinkinderen allemaal deden. Van schoolprestaties tot hobby’s en van zwemlessen tot logeerpartijen. “Alles kwam voorbij,” zegt Letty. “En elke keer dacht ik: nu is het verhaal wel klaar. Maar dan kwam er weer iets nieuws.” Letty glimlacht een beetje als ze eraan terugdenkt. “Op een gegeven moment wist ik zelfs hoe oud alle kleinkinderen waren en wat hun favoriete eten was.”
Het blijft maar doorgaan
Wat Letty het lastigst vindt, is dat zulke gesprekken gewoon blijven doorgaan. “Er lijkt geen pauze in te zitten.” Omdat haar eigen kapster vrij rustig is, vallen de gesprekken van anderen nog meer op. “Wij praten een beetje, maar zijn daarna stil. Daardoor hoor ik alles wat er verder in de salon gezegd wordt.” En dat maakt het volgens haar soms best vermoeiend. “Je zit daar om te ontspannen, maar ondertussen luister je naar een compleet levensverhaal.”
Je kunt er niets van zeggen
Letty weet natuurlijk dat ze er eigenlijk niets van kan zeggen. “Het is niet mijn gesprek,” zegt ze. “En iedereen mag natuurlijk praten waar hij of zij zin in heeft.” Toch merkt ze dat het haar soms echt irriteert. “Vooral als iemand heel hard praat of zichzelf een beetje interessant probeert te maken.” Maar iemand vragen of hij of zij wat stiller wil zijn, vindt ze geen optie. “Dat zou ik echt niet durven.”
Even ontsnappen lukt niet
Wat het extra lastig maakt, is dat je bij de kapper eigenlijk niet kunt ontsnappen. “Je kunt niet even opstaan en ergens anders gaan zitten.” Je zit daar nu eenmaal tot je haar klaar is. “Dus ja,” zegt Letty. “Dan luister je toch maar mee, of je wil of niet.”
Misschien hoort het er gewoon bij
Letty probeert het inmiddels ook een beetje te relativeren. “Misschien hoort het gewoon bij een kapperszaak,” zegt ze. Een salon is tenslotte een plek waar mensen praten. Sommige mensen vinden dat juist gezellig. “Alleen ben ik zelf meer van de rustige variant,” lacht ze.
Kleine trucjes
Soms probeert Letty zichzelf een beetje af te sluiten. Dan bladert ze extra geconcentreerd door een tijdschrift of kijkt ze op haar telefoon. “Maar eerlijk is eerlijk,” zegt ze. “Als iemand hard genoeg praat, hoor je het toch wel.” Toch blijft ze haar kappersbezoek waarderen. “Mijn kapster knipt geweldig en ik kom er al jaren.”
Wat zouden jullie doen?
Toch is Letty benieuwd hoe anderen hiermee omgaan. Zouden jullie er iets van zeggen als iemand echt een uur lang praat? Of gewoon proberen het te negeren? Laat het ons weten bij de comments onder dit artikel. Vinden we leuk :-).
Foto door Kampus Production via Pexels
Ria -
AirPods met noisecancelling: probleem opgelost met 3 woorden en doorrrrrr