Hella heeft drie zoons en met twee van haar schoondochters heeft ze een warme band. Ze passen regelmatig op de kleinkinderen, gaan samen winkelen en spreken elkaar ook buiten verjaardagen en feestdagen om. Met de vriendin van haar jongste zoon Joep ligt dat anders. Brenda is inmiddels twee jaar met Joep samen en Hella heeft het gevoel dat ze haar nauwelijks binnenlaat. “Ik zou zo graag een normale band met haar hebben, maar ik krijg steeds het gevoel dat ze mij liever op afstand houdt.”
Een groot verschil
Brenda is heel anders dan Hella. Ze werkt bij een groot advocatenkantoor op de Zuidas, is slim, ambitieus en heeft tijdens etentjes vaak het hoogste woord. Hella werkt als medisch secretaresse en houdt van andere dingen. Toch heeft ze nooit gedacht dat verschillen een probleem hoeven te zijn. Ze heeft daarom meerdere keren geprobeerd iets samen te ondernemen. Een keer stelde ze zelfs voor om bij Brenda in de buurt te gaan lunchen tijdens haar pauze. Brenda reageerde vriendelijk, maar het kwam er nooit van. “Ik dacht juist: misschien is een lunch samen wel laagdrempelig. Je hoeft toch niet dezelfde interesses te hebben om elkaar beter te leren kennen?”
Steeds net iets te druk
Ook tijdens familiefeestjes merkt Hella dat Brenda haar ontwijkt. Als Hella bij haar komt staan, zegt Brenda soms dat ze nog even iets moet pakken. Een andere keer loopt ze naar de keuken om wijn in te schenken of zegt ze dat ze dringend iemand moet spreken. Hella probeert het niet persoonlijk op te vatten, maar na verloop van tijd begint ze patronen te zien. Als ze naast Brenda op de bank gaat zitten, staat Brenda even later op. Als Hella haar iets vraagt, blijft het gesprek meestal kort. “Het zijn allemaal kleine dingen, maar als het iedere keer gebeurt, ga je je toch afvragen of iemand je bewust uit de weg gaat.”
Misschien ligt het aan haarzelf
Hella heeft zich afgevraagd of ze iets verkeerd doet. Misschien bemoeit ze zich te veel, stelt ze te veel vragen of probeert ze te nadrukkelijk contact te maken. Ze heeft zelfs aan Joep gevraagd of Brenda iets vervelend aan haar vindt. Joep wuift dat meestal weg. Volgens hem is Brenda gewoon iemand die niet zo makkelijk een band met anderen opbouwt. Hella vindt dat lastig te geloven, omdat ze Brenda met anderen wel enthousiast ziet praten. “Met haar collega’s kan ze uren praten en met vriendinnen spreekt ze regelmatig af. Alleen bij mij lijkt ze een soort muur op te trekken.”
Hella probeert het luchtig te houden
Tijdens verjaardagen doet Hella haar best om het gezellig te houden. Ze vraagt naar Brenda’s werk, informeert naar een vakantie of maakt een grapje. Soms lijkt het even goed te gaan, maar zodra het gesprek persoonlijker wordt, trekt Brenda zich weer terug.
Ook bij het geven van cadeautjes merkt Hella verschil. Haar andere schoondochters sturen soms na afloop nog een berichtje om te bedanken. Brenda doet dat zelden. Hella weet dat zoiets misschien klein lijkt, maar voor haar bevestigt het steeds opnieuw het gevoel dat de afstand van beide kanten komt. “Ik hoef echt geen beste vriendinnen met haar te worden. Ik zou het al fijn vinden als ik niet steeds het gevoel heb dat ik op eieren loop.”
Misschien heeft Brenda haar eigen reden
Hella weet natuurlijk niet wat er in Brenda’s hoofd omgaat. Misschien heeft ze eerder een vervelende ervaring gehad met een schoonmoeder. Misschien vindt ze het juist prettig om familie en privé gescheiden te houden. Of misschien heeft ze simpelweg geen behoefte aan een hechte band met haar schoonmoeder. Dat laatste zou Hella moeilijk vinden, maar ze probeert het wel te begrijpen. Wat ze vooral lastig vindt, is dat niemand het uitspreekt. “Als ze liever wat afstand houdt, zou ik dat uiteindelijk moeten accepteren. Maar ik zou het veel makkelijker vinden als ze gewoon eerlijk tegen me zou zeggen wat ze prettig vindt.”
Joep komt ertussen te zitten
Joep merkt natuurlijk dat zijn moeder en zijn vriendin niet echt naar elkaar toe groeien. Hella probeert hem er zo min mogelijk bij te betrekken. Ze wil absoluut niet dat hij het gevoel krijgt dat hij partij moet kiezen. Toch zou ze graag van hem horen of Brenda daadwerkelijk een probleem met haar heeft. Joep zegt steeds dat hij daar niets van merkt. Volgens hem is Brenda gewoon zichzelf. “Misschien moet ik hem daarin geloven. Maar als je iedere keer wordt ontweken, is het moeilijk om te denken dat er helemaal niets aan de hand is.”
Nog één poging?
Hella twijfelt nu of ze Brenda rechtstreeks moet aanspreken. Niet verwijtend, maar gewoon eerlijk. Ze zou kunnen zeggen dat ze het jammer vindt dat ze elkaar nauwelijks spreken en dat ze graag wil weten of ze iets kan doen om het contact prettiger te maken. Tegelijkertijd is ze bang dat Brenda zich daardoor juist aangevallen voelt. “Ik wil niet dat ze denkt dat ik haar onder druk zet. Maar ik kan ook niet eindeloos blijven doen alsof het me niets doet.”
Joep en Brenda zijn inmiddels twee jaar samen. Hella verwacht eerlijk gezegd dat er misschien binnenkort een verloving of huwelijk wordt aangekondigd. Juist daarom wil ze niet dat de afstand tussen hen blijft bestaan. “Als ze straks mijn schoondochter wordt, wil ik niet dat we elkaar alleen spreken omdat het moet. Ik zou zo graag willen dat we elkaar gewoon aardig vinden en met elkaar kunnen lachen.”
Hella staat daarom voor een lastige keuze. Blijft ze proberen toenadering te zoeken en loopt ze het risico dat Brenda zich daardoor nog meer terugtrekt? Of moet ze stoppen met moeite doen en accepteren dat een warme band tussen hen er misschien nooit komt?
Foto door Kampus Production via Pexels
