Wendy: “Zijn vorige vrouwen waarschuwen mij voor hem”

“Ik had nooit gedacht dat ik ooit verliefd zou worden op een man die dertig jaar ouder is dan ik. Sterker nog: als iemand me dat vijf jaar geleden had verteld, had ik hem uitgelachen.” Toch is dat precies wat Wendy (32) overkwam. Twee jaar geleden leerde ze Wim (62) kennen tijdens een benefietdiner en sindsdien zijn ze onafscheidelijk. “Ik ben gelukkiger dan ooit. Maar er is één ding dat steeds door mijn hoofd blijft spoken.” Dat zijn niet de leeftijdsverschillen of de opmerkingen van buitenstaanders. Die blijken juist mee te vallen. De twijfel komt uit een heel andere hoek: de vier vorige-partners van Wim.

Een onverwachte ontmoeting

Wendy kwam via een goede vriend terecht op een benefietavond. “Ik werk gewoon in loondienst en kom eigenlijk nauwelijks in contact met mensen die echt vermogend zijn. Voor mij was zo’n avond al een belevenis op zich.” Ze kwam aan tafel te zitten met een gezelschap dat duidelijk een ander leven leidde dan zij gewend was. “Eén van hen was Wim. Hij draaide er niet omheen dat hij het financieel heel goed had. Hij had zijn bedrijf voor tientallen miljoenen verkocht en genoot nu van zijn pensioen. Zijn kinderen waren de deur uit, hij maakte mooie reizen en woonde in een prachtige villa aan het water.” Toch was het niet zijn geld dat indruk maakte. “We bleken verrassend veel gemeen te hebben. We konden uren praten over Britse misdaadseries, zeilen en lange wandelingen. Het klikte eigenlijk meteen.”

Van vriendschap naar liefde

Na het benefietdiner hielden ze contact. “Eerst stuurden we af en toe een berichtje, daarna gingen we samen wandelen en uiteindelijk ontstond er vanzelf een relatie.” Wendy wist dat mensen waarschijnlijk iets zouden vinden van het leeftijdsverschil. “Ik dacht echt dat iedereen zou zeggen dat ik alleen voor zijn geld ging of dat hij veel te oud voor me was.” Die reacties bleven opvallend genoeg uit. “Mijn vrienden en familie zien hoe lief hij voor me is. Ze zeggen juist dat ik straal sinds ik hem ken.” Ook Wendy zelf voelt zich gelukkig. “Wim is attent, geïnteresseerd en heeft alle tijd voor me. We reizen veel, koken samen en hebben eigenlijk zelden ruzie.”

De kritiek komt uit onverwachte hoek

Toch is er iets wat haar steeds meer bezighoudt. “Het zijn zijn vorige vrouwen.” Wim is eerder meerdere keren getrouwd geweest en heeft kinderen uit verschillende relaties. “In totaal zijn het vier vrouwen met wie hij kinderen heeft.” Aanvankelijk dacht Wendy daar niet veel over na. “Ik vond dat iedereen een verleden heeft.” Maar na verloop van tijd kwamen sommige van die vrouwen met haar in contact. “Dat ging heel vriendelijk. Er was geen geschreeuw of ruzie. Integendeel.”

Ze zeggen allemaal hetzelfde

Wat Wendy vooral opvalt, is dat de verhalen opvallend veel op elkaar lijken. “Alle vier noemen ze Wim een narcistische egoïst.” Volgens hen is Wim in het begin ontzettend charmant. “Ze zeggen dat hij je het gevoel geeft dat je de belangrijkste persoon op aarde bent.” Maar na verloop van tijd zou dat veranderen. “Volgens hen raakt hij uitgekeken op zijn partner. En als er eenmaal kinderen zijn, zouden zij uiteindelijk grotendeels alleen voor de opvoeding komen te staan.” Het is een boodschap die Wendy moeilijk naast zich neer kan leggen. “Niet omdat één van hen iets zegt, maar omdat vier vrouwen onafhankelijk van elkaar hetzelfde verhaal vertellen.”

Ze lijken helemaal niet jaloers

Wat haar nog meer aan het denken zet, is de manier waarop de vrouwen zich gedragen. “Ik had verwacht dat ze bitter of jaloers zouden zijn.” Maar dat is volgens Wendy juist niet het geval. “Ze zijn vriendelijk tegen me. Ze wensen me geluk en zeggen dat ze hopen dat zij ongelijk hebben.” Juist daardoor vindt ze het lastig. “Het voelt niet alsof ze mij willen afpakken of zwart willen maken.” Volgens de vrouwen willen ze haar alleen waarschuwen. “Ze zeggen: geniet zolang het duurt, maar wees voorzichtig en begin niet aan kinderen.”

Wim ziet het heel anders

Wanneer Wendy de gesprekken met Wim bespreekt, reageert hij fel. “Hij zegt dat ze absoluut niet het beste met mij voor hebben.” Volgens Wim hebben zijn vorige partners een heel andere reden. “Hij denkt dat ze bang zijn dat ik ook kinderen met hem krijg. Dan zou zijn aandacht én zijn geld weer over meer mensen verdeeld moeten worden.” Zelf gelooft hij niet dat hun waarschuwingen oprechte bezorgdheid zijn. “Hij zegt dat hij allang doorheeft hoe zij werken.” Toch merkt Wendy dat zijn uitleg haar niet volledig geruststelt. “Als één iemand iets zegt, kun je denken dat die verbitterd is. Maar vier mensen?”

Een stemmetje in haar hoofd

Tot nu toe herkent Wendy weinig van het beeld dat de vrouwen schetsen. “Wim is ontzettend lief voor me. Hij vraagt hoe mijn dag was, verrast me met weekendjes weg en steunt me in alles. Ik kon door hem zelfs stoppen met werken.” Juist daarom vindt ze het zo ingewikkeld. “Mijn eigen ervaring klopt totaal niet met hun verhalen.” En toch blijft er een stemmetje knagen. “Wat als zij dit in het begin ook hebben meegemaakt?” Ze probeert die gedachte weg te duwen. “Ik wil niet constant wantrouwend naar hem kijken.” Maar helemaal verdwijnen doet de twijfel niet.

Moet ik iets met die waarschuwingen?

Wendy weet niet goed wat verstandig is. “Een deel van mij denkt: luister naar je eigen gevoel. Dat is al twee jaar goed.” Een ander deel vindt het lastig om vier vrijwel identieke verhalen volledig te negeren. “Het blijft wel hangen.” Ze vraagt zich af of ze naïef is. “Misschien zie ik alleen de leuke kant, omdat wij nog in een fijne fase zitten.” Tegelijkertijd wil ze Wim ook niet veroordelen op basis van zijn verleden. “Mensen kunnen veranderen.”

Voorlopig kiest Wendy ervoor om haar relatie voort te zetten zoals die nu is. “Ik ben gelukkig met hem en dat wil ik niet zomaar opgeven.” Maar de woorden van zijn ex-partners krijgt ze niet meer uit haar hoofd. “Vier vrouwen die elkaar nauwelijks kennen en allemaal ongeveer hetzelfde vertellen… Ik hoop echt dat ze ongelijk hebben. Maar ik kan ook niet doen alsof ik het nooit heb gehoord.”

Afbeelding: Unsplash+