Openhartig: Jessica (44) houdt niet van haar achtjarige dochtertje

Van zorgeloze single, naar een vrolijke vriendin van de man van je dromen naar moeder van een dochter, zijn grote veranderingen in een mensenleven. Je probeert je er een voorstelling van te maken, maar kunt nooit weten hoe het in real life uitpakt. Daar is Jessica (44) inmiddels achter. Nooit had ze gedacht dat ze ooit zou gaan samenwonen en een kind zou krijgen. Ze kon zich daar niet zo veel bij voorstellen. “Nu ben ik getrouwd en heb ik een dochtertje van acht jaar en wat ik ook doe, wat ik ook probeer: ik houd niet van haar.”

Het hoge woord is eruit. Met niemand durft ze er over te praten, omdat ze zich er vreselijk voor schaamt. “Ik was een wilde meid. Ging veel uit met vriendinnen, met wie ik dronk en danste tot het licht werd en regelmatig belandde ik in een bed dat niet de mijne was met een man van wie ik soms de naam niet eens wist. Ik genoot. Had het gevoel dat ik leefde.” Ze heeft haar zaakjes voor elkaar: een leuke baan met goed salaris, auto van de zaak en een luxe appartement. Soms verlangt ze naar een man die van haar is, maar haar singlebestaan bevalt eigenlijk best goed.

Mijn adem stokte

Tot Tom haar hart verovert. Een lange basketballer die zijn zinnen op Jessica heeft gezet. “Ik bestelde vier bier en hoorde naast me: ‘zet die maar op mijn rekening’. Toen ik opzij keek, stokte mijn adem. Wat een prachtige man.” Die avond ging ze met hem mee en binnen no-time waren ze een stel en besloten ze te trouwen. Na drie maanden ontdekte Jessica dat ze zwanger was, niet gepland maar wel gewenst. “Ik was mijn wilde haren verloren, Tom liet me zien wat het leven te bieden had en daar viel ook een kindje van ons samen onder. Zielsgelukkig waren we met ons dochtertje Bo, het was de kroon op onze liefde.”

Kwestie van wennen

Vanaf het moment dat Jessica Bo ziet en het glibberige nog bloedige wezentje op haar borst wordt gelegd, voelt ze er nauwelijks iets voor. Ze schenkt er niet veel aandacht aan, denkt dat het een kwestie van wennen is. Dat is het niet want acht jaar later heeft ze nog steeds geen diepe gevoelens voor haar dochter. Sterker: ze houdt niet van het meisje. “Hoe erg is dat! Ik schaam echt zo verschrikkelijk diep daarvoor en kan dit echt met niemand delen. Tom denkt dat ik het moederschap zwaar en lastig vind en dat beaam ik dan maar, echter dat is niet de reden: Bo is geen leuk kind.”

Bo is mislukt

Als ze kijkt naar kinderen van haar vriendinnen ziet ze echt wel dat Bo mislukt is. Een onhandig meisje, met dun nietszeggend haar en een brilletje. “Bovendien is ze super onhandig. Struikelt continu, durft niets en maakt nauwelijks contact met anderen. Op school doet ze het goed maar dat is niet zo gek omdat er niet zoveel kinderen zijn die met haar willen ze spelen dus ze concentreert zich volledig op haar taakjes.” Jessica heeft moeite om haar dochter te zoenen laat staan te knuffelen. Alsof het moedergevoel waarover vriendinnen zwijmelend vertellen bij haar volledig ontbreekt.

Doordenderende nachtmerrie

“Ik probeer er maar het beste van te maken, maar kan niet wachten tot ze uit huis gaat. Ik ben nu al zonder dat Tom het weet geld aan het sparen, zodat als ze oud genoeg is kan vertrekken en geld geen probleem is. Dat is toch te erg voor woorden? Het is een nachtmerrie die maar doordendert. Gelukkig is Tom gek op zijn prinses, zoals hij haar noemt, en onderneemt veel met haar. Ik stort me dan op mijn werk en huishouden zodat het niet zo opvalt. Het zit me allemaal zo hoog en wat ik er mee aan moet… ik heb werkelijk geen idee.”


Reageer ook