fb
Damespraatjes Damespraatjes

Gina: “Ik mag niet spreken op het afscheid”

Gina wist dat ze een hoop zou verliezen toen zij en Bastiaan uit elkaar gingen. “Het was echt een moeilijke beslissing. Bastiaan en ik waren samen sinds de middelbare school en al mijn eerste keren waren met hem. Alles met Bastiaan voelde vertrouwd en het was dan ook zo gek dat ik een jaar geleden voor het eerst in vijftien jaar vrijgezel was. Toch was het voor ons allebei een goede beslissing én we zijn allebei weer gelukkig in de liefde. En juist daarom vind ik het zo pijnlijk en flauw dat hij mij dít niet laat doen.”

Altijd contact houden

Het meest lastige aan het uit elkaar gaan met Bastiaan vond Gina misschien wel dat ze het hun ouders moesten vertellen. “Ik kende zijn ouders al vijftien jaar. Als pubermeisje ging ik al met ze op vakantie en ik voelde me bij hen net zo thuis als bij mijn eigen ouders. Vooral met Thea, de moeder van Bastiaan, had ik een geweldige klik. Ze voelde als mijn eigen moeder en toen ze hoorde dat Bastiaan en ik niet meer samen door wilden, moest ze heel erg huilen. ‘Je bent als een dochter voor me en ik wil altijd contact blijven houden’, zei ze toen.”

Eigen moeder

Zo gezegd, zo gedaan; Gina en Thea houden contact. “We appten, belden en spraken af. Zelfs toen ik een nieuwe vriend kreeg en Bastiaan een nieuwe vriendin. Thea was heel speciaal voor mij. En daarom kwam het bij mij echt hard aan toen ik hoorde dat ze plotseling heel erg ziek was en waarschijnlijk niet lang meer zou hebben. In die weken ging ik meerdere keren langs en toen ze haar laatste adem uitblies, was ik erbij. Het voelde alsof ik mijn eigen moeder moest laten gaan. Ik vind het vreselijk.”

Laatste eerbetoon

Wanneer Bastiaan, zijn vader, broers en hun partners het afscheid van Thea plannen, is Gina daar niet bij. “Ze voelde dan misschien wel als een moeder, maar ik ben niet echt haar dochter. Het zou raar geweest zijn als ik bij de gesprekken met de uitvaartondernemer was. Wel heb ik Bastiaan vrij snel een berichtje gestuurd dat ik graag wat zou willen zeggen bij het afscheid. Niet lang, al zijn het maar vijf zinnen. Ik wil Thea een laatste eerbetoon geven en uitspreken hoe belangrijk ze voor me is geweest. Maar Bastiaan ziet dat niet zitten en zegt dat het niet mag.”

Veel pijn

Het doet Gina veel pijn dat ze niet mag spreken bij het afscheid van Thea. “Ze was als een moeder voor mij. Dan wil je iets doen! Ik begrijp dat het een bijzondere situatie is, zeker omdat Bastiaan ook een nieuwe vriendin heeft, die nog niet zo’n band had met Thea. Misschien vindt hij dat te confronterend en wil hij mij daarom niets laten zeggen. Ik vind dat hij dit moet parkeren en moet accepteren dat Thea en ik belangrijk voor elkaar waren. De laatste momenten van haar leven wilde ze mij bij zich hebben. Het is dan toch heel gek als ik hier geen onderdeel van uit kan maken?”

Hoe overtuig ik hem?

Jelle, de nieuwe vriend van Gina, vindt dat ze de wens van de familie moet accepteren. “Hij zegt dat ik het moet laten gaan. ‘En ze is niet je echte moeder, probeer het los te laten’, zei hij. Daar kan ik zo kwaad om worden. Ze is niet mijn biologische moeder, maar wel een vrouw die er door dik en dun voor me is geweest. Ik heb ontelbaar vaak onder haar dak geslapen, ze was er voor me toen ik zakte voor mijn eindexamen, verzorgde me als ik niet lekker was en bood een luisterend oor als er iets speelde in mijn leven. We lachten samen, huilden samen en ik ga haar zo ongelofelijk missen. Ik wil een laatste eerbetoon brengen. Het afscheid is over twee dagen al. Hoe overtuig ik Bastiaan en zijn familie?”

Afbeelding: Freepik

Volg jij ons al?

Facebook Instagram Threads Twitter Pinterest TikTok Newsletter

2 reacties

Joris -

Je overtuigt hem beter niet. Respecteer zijn beslissing (of de gezamenlijke beslissing van de familie). Spreek die 5 zinnen (in gedachten) uit als je langs de kist loopt. Denk aan haar. En laat het spreken bij de uitvaart gewoon gaan.

Sanderien van Mul -

Niet. Sorry, maar hoe begrijpelijk je wens ook is, dit kun je niet doordrukken op een begrafenis. Het draait niet om wat JIJ wil, maar om wat de familie wil en dat is dat jij niet mag spreken. Kwetsend, lullig, vervelend, verdrietig – allemaal legitieme emoties om te voelen maar laat je ego hier buiten. Ga nu niet de kwaaie ex uithangen die zo nodig haar woordje moet doen op de begrafenis en misschien daar wel een gigantische scène gaat schoppen. Laat het gaan. Schrijf een mooi kaartje met alles wat je zeggen wil en leg die op haar kist (als het mag). Woon de begrafenis bij en huil gewoon lekker, maar ga niet dramatisch aan je ex’ arm hangen of constant aanhalen dat je niet mocht spreken. Wat ze ook voor je heeft betekend, dit is niet het moment om jouw eigen wil door te dringen en te drammen. Luister naar je vriend en praat met hem erover, klaag en huil, maar laat de familie met rust. Dat is letterlijk en figuurlijk een gesloten boek. Pijnlijk, maar waar.

Reageer ook