Nicolettes zoontje wordt nooit gevraagd op partijtjes: “Toen zijn verjaardag naderde, wilde hij geen feestje meer geven.”

Hoe komt het toch dat het ene kind mateloos populair is en het andere wordt genegeerd? Nicolette (43) vraagt het zich al tijden af. Haar zoontje Kyano wordt in de klas genegeerd en soms zelfs gepest. Wanhopig wordt ze ervan. “’s Nachts lig ik er te piekeren en ben ik uren wakker. Hoe moet dat nou met hem? Waarom speelt niemand met mijn kind?”

Kyano is het cadeautje in het leven van Nicolette en haar man Ivar. Ze wilden zo graag kinderen, maar het lukte niet. Toen ze besloten de medische molen in te gaan werd Nicolette zwanger. “Ze zeggen dat je het moet loslaten en dat het dan wel lukt. Of het is zo is, weet ik niet, maar zielsblij was ik met het kindje in mijn buik.” De gezonde jongen werd geboren en hoewel ze er graag voor een broertje of zusje had willen zorgen, is dat niet gelukt. “Ivar en ik kijken niet naar wat we niet hebben, maar juist wat er wel is: Kyano. Een prachtig kind.”

Veel fantasie
Nog voordat Kyano vier jaar wordt, is Nicolette op zoek naar een basisschool. In haar buurt is een aantal verschillende en de keuze is lastig. Ze kiest voor de school waar de kinderen van haar vriendinnen ook heen gaan. In de eerste twee groepen valt het de juf op dat Kyano graag alleen speelt. Hij heeft een levendige fantasie en kan uren in de bouwhoek zitten of spelen met zand. Contact met klasgenootjes heeft hij niet echt, maar de juf maakt zich geen zorgen en vermoedt dat dat vanzelf goed komt.

Kinderen negeren hem
De juf heeft het mis. In groep 3 is Kyano veel alleen en het valt de meester op dat hij weinig aansluiting zoekt bij andere kinderen. “Dat die andere kinderen gewoon niet met hem willen spelen, had hij niet in de gaten. De meester stimuleerde dat van geen kant.” Nicolettes hart breekt als een klasgenootje bijna alle kinderen uit de klas uitnodigt voor een slaapfeestje. “Het was echt zo’n Luizenmoeder-momentje: dat jongetje liep stralend met zijn uitnodigingen op het schoolplein en Kyano kreeg er geen één. Dat beteuterde gezichtje van mijn kind… het sneed me door mijn ziel. Want hoe leg je een kind dat uit?” Vanzelf, worden niet alle kinderen op een feestje uitgenodigd, maar Kyano krijgt nooit een uitnodiging. Toen zijn verjaardag naderde, wilde het jochie geen feestje geven. Want wie moest hij uitnodigen? Hoewel het een aderlating was, besloot Nicolette gewoon alle kinderen op het partijtje van haar zoon te vragen. “Financieel kunnen we het eigenlijk niet trekken, maar ik wilde er graag krom voor liggen. Ik gun mijn zoon het zo!”

Hard huilen
De kinderen kwamen allemaal, maar speelden vooral met elkaar en bemoeiden zich nauwelijks met de jarige. De hoop dat na dit partijtje de uitnodigingen van andere ook binnen kwamen, is ijdel. Nog steeds wordt Kyano niet gevraagd. Als Nicolette er over wil praten, begint haar zoontje hard te huilen. Zegt dat hij ook niet snapt waarom hij niet wordt gevraagd. “Ik ontdekte dat hij soms ook wordt gepest. Ik heb het overlegd met de meester, maar hij zegt dat hij daarvan niets merkt. Beloofd het in de gaten te houden. Lastig, want kinderen kunnen uitgekookt zijn en treiteren achter zijn rug om. Ik heb Kyano op zijn hart gedrukt het aan ons en de meester te melden als hij wordt gepest.”

Afhangende schoudertjes
Haar hart breekt om te zien dat haar zoontje zo dapper elke dag naar school gaat. “Met afhangende schoudertjes loopt hij naar zijn tafeltje. En terwijl anderen aan het donderjagen zijn tot de meester komt, leest hij in zijn boek. Misschien wordt het beter als hij ouder is. Dat hoop ik met heel mijn hart.”


Reageer ook