fb
Damespraatjes Damespraatjes

Patricia: “Mijn omgeving accepteert niet dat ik mijn kind geen suiker wil geven”

Patricia (30) wil niet dat haar kind suiker eet. Lijkt simpel: gewoon niet geven. “Was het maar zo eenvoudig. Het is makkelijker om je kind vol te stoppen met koek en snoep dan haar ervan weg te houden. Ik word er soms wanhopig van. En waarom? Omdat anderen niet willen accepteren dat ik mijn kinderen geen zoetigheid geef.”

Haar ouders namen voeding niet zo nauw. “Bij ons thuis was het vullen in plaats van voeden. Elke vrijdagavond aten we brood, zaterdag werd er eten bij de snackbar gehaald en op zondag kookte mijn moeder een pan macaroni met een lading hamblokjes en kaas. Anders was het niet te eten, vond mijn moeder. De rest van de week kreeg ik doorgekookte groente, aardappelen en vlees voorgeschoteld. En snoep. Dat was er altijd in overvloed. Vriendinnetjes kwamen graag bij ons omdat mijn moeder gul was met zoetigheid.”

Ik voelde me fitter

In de puberteit gaat Patricia lijnen. Ze eet alleen nog maar gezond. Schrapt koek en snoep van haar menu. “Ik ging me zoveel beter voelen. Was minder moe, mijn huid en haar glansden weer en ik viel kilo’s af. Ik sportte veel omdat ik me fitter voelde dan ooit. Mijn moeder vond dat ik me uitsloofde. Ik moest me niet zo aanstellen. Ik trok me er niets van aan. Toen ik ging studeren zocht ik een kamer en kon ik eindelijk doen, laten en eten wat ik wilde.”

Lange vinger met suiker

Als Patricia moeder wordt van Sanne, neemt ze zich een ding voor: haar kind krijgt gezond en voedzaam eten. Suiker hoort daar zeker niet bij. Haar moeder wilde graag een dag oppassen zodat Patricia kan blijven werken. Sanne is dol op haar oma en als ze ouder wordt, wordt duidelijk waarom. “Bij mijn moeder kreeg ze koekjes. Ze was nog maar heel jong toen mijn moeder haar een lange vinger met suiker gaf. Daar werd ze lekker rustig van. Ik had mijn moeder verteld dat ik dat niet wilde. Dat ik suiker slecht is voor een mens en zeker voor kinderen. Ze hebben het niet nodig. Onzin vond mijn moeder, ik moest eens weten hoe lekker Sanne het vond.” Inmiddels past de moeder van Patricia niet meer op haar kleindochter.

Ik word uitgelachen

Sanne is nu vijf jaar en gaat naar school. “Andere moeders lachen me achter mijn rug uit. Praten over me. Vinden me een gestoord wijf en vinden het waanzin dat ik mijn dochter zo strak houd. Zelfs de juf zei dat ik niet zo spastisch met suiker moest omgaan. Dat het soms helemaal niet erg is om zoet te eten. Dat vind ik dus wel. En zo lang ik kan, vecht ik voor een dieet zonder suiker. Er zijn genoeg lekkere alternatieven zoals fruit en rozijnen. Van het steeds mezelf verdedigen word ik wanhopig. Mensen willen het niet horen, vinden me een geitenwollen sok. Terwijl ik het alleen maar het beste met mijn kind en mezelf voor heb.”

Foto door Matilda Wormwood via Pexels

Elza’s schoonmoeder vindt dat je een kind best een tik mag geven

corrigerende tik

Wat doe je als je kind het bloed onder je nagels vandaan haalt? Je blijft uitdagen? Niet naar je luistert? Schreeuwend op de grond gaat liggen en niet met je meegaat? De schoonmoeder van Elza weet er wel raad mee: gewoon een tik geven. Daar knapt zo’n kind echt wel van op. “Ik schaam me kapot voor haar opvattingen,” zucht Elza. “Maar  ze bemoeit zich ook met onze opvoeding … Lees verder 

6 reacties

Joris -

“Er zijn genoeg lekkere alternatieven zoals fruit en rozijnen”. Een rozijn is een gedroogde druif en dus fruit. En ik ken weinig fruitsoorten zonder suiker… Ik laat me graag verrassen.

Er is niets mis met matigen, niet alleen qua suiker overigens, maar je kunt ook overdrijven. Balans lijkt me prima.

Sanderien van Mul -

Jullie (jij en je moeder) zijn allebei doorgeschoten: de een teveel, de ander te weinig suiker, op het krampachtige af. Probeer een gulden middenweg te vinden. Trouwens, als ‘kind geen suiker’ krijgen maar wel een glas frisdrank of fruit: dan krijg je toch suiker binnen, hoor. Het maakt niet uit wat voor mooie naam het heeft: suiker komt in alle vormen als suiker het lichaam binnen.

Anne -

Wat jij doet zouden meer ouders moeten doen. Zo leert je kind meteen een gezond eetpatroon aan. Ik kreeg als kind ook geen suiker. Frisdrank slechts heel soms en dan maar 1 glas en alleen in t weekend. Ben inmiddels volwassen, perfect gebit en nog altijd slank. Ik taal niet eens naar zoete dingen. Je behoedt je kind voor obesitas en daaraan gerelateerde gezondheidsproblemen. Goed ouderschap is dat.

Rieneke -

Ieder moeder wil het beste voor zijn kind. Jij vindt dat het is dat ze geen suiker eet. Dat is een keuze. Volg je moeder hart en trek niets van anderen aan maar accepteer ook dat anderen niets van jou aantrekken en op een kinderfeestje gewoon taart wordt gegeten en op school een keer iets wordt getrakteerd op suikers. Besef wel goed waar trek je de grens want als zij als enige op school traktatie moet weigeren of niet naar een feestje mag of de lekkernijen moet weigeren dan krijg je een kind met een psychische stoornis. Hierdoor ken ik iemand wiens moeder ook zo was zich schuldig voelde na een koekje en vreetbuien ontwikkelde. Begon al op een verjaardag als mama weg was extreem als een gek op de schalen lekkers en at zich ziek terwijl de andere kinderen dat niet deden in die mate

Toontje -

Leven en laten leven,laat gewoon ieder in zijn waarde en die het meeste ouwehoeren achter je rug zijn meestal hypocriete

Kim -

Je moet gewoon doen wat jou het beste lijkt niks van anderen aantrekken als hun achter je rug om willen praten zijn ze je niet waard.
Vooral je moeder gevoel volgen komt goed

Reageer ook