Elza’s schoonmoeder vindt dat je een kind best een tik mag geven

Wat doe je als je kind het bloed onder je nagels vandaan haalt? Je blijft uitdagen? Niet naar je luistert? Schreeuwend op de grond gaat liggen en niet met je meegaat? De schoonmoeder van Elza weet er wel raad mee: gewoon een tik geven. Daar knapt zo’n kind echt wel van op. “Ik schaam me kapot voor haar opvattingen,” zucht Elza. Haar man deelt haar mening ook gelukkig.

Tygo is vier jaar en een bewerkelijk kind. “En dan druk ik me nog zachtjes uit,” vindt Elza. Toen hij drie jaar was, wierp hij zich op de vloer van de supermarkt, schreeuwde zijn longen uit zijn lijf en ramde met zijn vuistjes op de grond. Woest was hij omdat hij geen Dora-koekjes mocht. “Ik kan je zeggen dat je je behoorlijk opgelaten voelt als je kind zo tekeer gaat. Het ergste is nog dat iedereen zich er mee gaat bemoeien. Sommigen vrouwen kijken je aan alsof ik mijn kind ik weet niet wat aandoe. Moeders met soortgelijke kinderen weten wat je doormaakt. Zij leggen een hand op je arm en zeggen dat het goedkomt.” De tactiek die Elza hanteert in dat soort situaties: negeren. En ja dat betekent dat je je winkelwagen voortduwt terwijl je je kind hoort schreeuwen.

Oma is inconsequent

Haar zoon gaat sinds kort naar school en Elza heeft al verschillende keren een gesprek met de juf gehad. “Ook in de klas is Tygo driftig en luistert hij niet. De juf maakt zich zorgen en heeft geopperd om hem te laten onderzoeken omdat ze vermoedt dat er iets aan de hand is met hem.” Het kwam ter sprake toen ze op visite was bij haar schoonmoeder. “Bij mijn schoonouders is Tygo vaak vervelend. Ik denk dat het komt omdat mijn schoonmoeder niet consequent is. De ene keer mag hij bijvoorbeeld wel met de bal binnen spelen en de andere keer moet ie ermee naar buiten. Daar snapt dat kind natuurlijk niks van en dan wordt ‘ie driftig.”

Lees ook: 5 redenen waarom je je kind nooit een corrigerende tik moet geven

Gewoon een tik geven

Haar schoonmoeder weet er wel raad mee: gewoon een corrigerende tik uitdelen. Deed ze bij haar eigen kinderen ook en die zijn daar echt niet slechter van geworden. “Ik viel van mijn stoel toen ze dat opperde. Doe normaal! Je gaat een kind toch niet slaan? Dat vind ik getuigen van onmacht. Als je echt niet meer weet wat je moet doen, dan haal je uit. Zo zie ik dat en dat ga ik dus niet doen.” Haar schoonmoeder is nu gepikeerd en vindt dat haar schoondochter zich aanstelt. “Gelukkig is mijn man ook geen voorstander van slaan. Ik heb het er meteen met hem over gehad, want ik wil gewoon niet dat Tygo door wie dan ook wordt geslagen. Mijn man heeft zijn moeder op haar hart gedrukt om haar kleinzoon met geen vinger aan te raken.”

Haar handen jeuken

De bezoekjes aan haar schoonouders zijn nu extra ongemakkelijk. Het lijkt wel of Tygo aanvoelt dat er spanning heerst, want hij is vervelender dan ooit als hij bij opa en oma is. “Ik zie mijn schoonouders dan onderling blikken naar elkaar uitwisselen. Volgens mij jeuken haar handen, maar echt, ik sta niet voor mezelf in als ze ons zoontje aanraakt. Ik heb besloten dat ik hem niet alleen bij hen achterlaat. Dat ik dan altijd mee moet, neem ik maar op de koop toe.”

Wat vind jij? Kun je een heel lastig kind een corrigerende tik geven? Of vind je dat dat niet kan. Nooit. Praat met ons mee in de comments onder dit artikel, we zijn heel benieuwd.


4 reacties

Natasja -

Ik heb een zoontje van 4 met ook de nodige buien eigenlijk overal waar wij komen, bij hem is het overprikkeling en op die momenten kan je zeggen wat je wil maar komt niet binnen, wat ik doe is hem uit de situatie halen waar hij overprikkeld haalt en zo probeer ik hem weer tot zichzelf te laten komen als dat niet werkt dan ga ik weg met hem, stukje wandelen naar een speeltuin en als dat niet helpt ga. Ik met hem naar huis.

Maurice -

Gewoon een draai om zijn oren geven.Is geen kwestie van onmacht.Drie keer waarschuwen en vierde keer is t raak Praten alleen lost blijkbaar niks op en daarbij wordt t dan tuig van de richel later.Super van oma.Hulde!

Maria -

Ik ben t helemaal met Elza eens, je slaat je kinderen nooit! Er is nl nooit een excuus voor dat je je zou verlagen tot t slaan van je kind! Wij hebben onze kinderen ook altijd geleerd niet te slaan, t wordt er nl bijna altijd alleen maar erger door, loop gewoon weg! Zijn nog steeds blij dat we dat onze kinderen hebben geleerd, t zijn stuk voor prachtmensen❤️🍀😍

HannahB -

Nou… ik zal niet zeggen dat ik bij mijn kind nóóit ‘wie niet horen wil…’ enz. enz. heb toegepast. Maar dan echt, zoals hierboven staat, uit frustratie en onmacht. Ook ik heb een zoon die pertinent níét luistert. Wat wij zeggen dat hij moet doen (aan tafel komen eten, jas aantrekken omdat het buiten -5 is, handen wassen na het wc-bezoek), daar gaat hij over in discussie. Al sinds hij anderhalf is. En hij heeft inderdaad een diagnose. Ik gebruikte zijn oor weleens als handvat, als dat ding niet deed waarvoor het eigenlijk bedoeld was. Dat vond ik niet leuk en daar ben ik absoluut niet trots op, maar ik zeg het om aan te geven dat ik er niet meteen iets van vindt als je een kind een tik geeft. En met een tik bedoel ik: zijn hand wegslaan als hij ergens aan zit waarvan je al twaalf keer hebt gezegd dat hij eraf moet blijven. Of een tets tegen zijn achterhoofd als hij een lompe opmerking maakt die duidelijk bedoeld is om te provoceren. Ik zou het nooit plannen om te doen, en zeker niet structureel toepassen, maar een intens vervelend kind proberen bij te sturen door altijd alles alleen maar uit te leggen of hem een time-out te geven… daar ben ik niet zo voor.

Reageer ook