Marjorie (54) maakt zich grote zorgen om haar zoon Pepijn (24). Sinds hij haar vertelde dat hij finasteride gebruikt tegen haaruitval, slaapt ze nauwelijks meer. Ze las online verhalen over mannen die door het middel depressief werden, problemen in bed kregen en zelfs zo diep in de put raakten dat ze niet meer verder wilden leven. Marjorie is doodsbang dat haar zoon hetzelfde overkomt. ‘Ik wil dat hij ermee stopt, maar hij vindt dat ik overdrijf.’
Mijn zoon woont ver weg
Pepijn woont en studeert in Groningen. Marjorie en haar man Ruben wonen in Zuid-Holland. Sinds Pepijn op kamers is gegaan, zien ze hun zoon een stuk minder vaak. Natuurlijk wist Marjorie dat dit erbij hoorde toen hij uit huis ging, maar wennen doet het niet altijd. ‘Toen hij nog thuis woonde, zag ik iedere dag hoe het met hem ging. Ik hoorde het als hij ergens mee zat en merkte het meteen als hij niet lekker in zijn vel zat. Nu moet ik het doen met een telefoontje of een appje. Soms denk ik weleens: als er iets aan de hand is, zou ik het dan wel merken?’
Toch heeft ze weinig reden om zich zorgen te maken over zijn leven in Groningen. Pepijn zit midden in zijn master, heeft het naar zijn zin en lijkt goed in zijn vel te zitten. Hij is een paar kilo aangekomen sinds hij op kamers woont, maar dat vindt Marjorie niet vreemd. ‘Hij studeert hard, heeft vrienden en is lekker bezig met zijn toekomst. Als hij thuiskomt, vertelt hij over zijn studie en de dingen die hij meemaakt. Dan denk ik: gelukkig, hij heeft zijn draai gevonden. Ik wil ook helemaal niet zo’n moeder zijn die haar volwassen zoon voortdurend controleert.’ Toch is er iets wat haar de laatste tijd enorm bezighoudt. Iets waar ze met haar hoofd niet bij kan en waar ze ’s nachts wakker van ligt.
Finasteride
Pepijn kreeg al relatief jong last van haaruitval. Voor een man van 24 kan dat behoorlijk confronterend zijn. Terwijl veel leeftijdsgenoten nog een volle bos haar hebben, merkte Pepijn dat zijn haar dunner werd. Hij wilde daar graag iets aan doen. ‘Ik vond het sneu voor hem. Hij is jong en natuurlijk wil je er op die leeftijd goed uitzien. Ik snap dat je daar onzeker van kunt worden. Het is niet aan mij om te bepalen dat hij zijn haaruitval maar moet accepteren.’
Een tijdje geleden vertelde Pepijn dat hij finasteride gebruikt. Dat is een geneesmiddel dat bij mannen kan worden ingezet om erfelijke haaruitval tegen te gaan. Pepijn is tevreden over het resultaat en heeft het idee dat zijn haar er beter door blijft. In eerste instantie dacht Marjorie er niet veel van. ‘Ik wist niet precies wat voor middel het was. Ik dacht: als hij het met een arts heeft besproken en het helpt, dan zal het wel goed zijn. Ik heb hem niet meteen allerlei vragen gesteld.’
Dat veranderde toen ze besloot zelf informatie op te zoeken. ‘Ik wilde gewoon weten wat hij precies gebruikte. Je hoort tegenwoordig zoveel over medicijnen en bijwerkingen. Ik dacht dat ik even rustig zou lezen wat de risico’s waren, maar achteraf had ik misschien beter niet op al die ervaringsverhalen kunnen klikken.’
De verhalen maakten me doodsbang
Marjorie kwam online verhalen tegen van mannen die seksuele problemen kregen, zoals een verminderd libido en erectieproblemen. Ook las ze ervaringen van gebruikers die last kregen van somberheid en depressieve gevoelens. Sommige verhalen waren zo heftig dat ze er dagenlang mee bezig bleef. ‘Ik schrok me rot. Ik las over mannen die zeiden dat ze zichzelf niet meer herkenden en dat hun leven compleet veranderd was. Er waren ook verhalen van mannen die zo wanhopig waren geworden dat ze niet meer verder wilden leven. Ik dacht alleen maar: stel je voor dat dit mijn Pepijn overkomt!’
Ze weet dat je online niet altijd het hele verhaal leest. Mensen reageren verschillend op medicijnen en niet iedereen krijgt dezelfde bijwerkingen. Toch lukte het haar niet om de verhalen van zich af te zetten. ‘Ik bleef maar zoeken. Iedere keer dacht ik dat ik nu wel genoeg wist, maar dan kwam ik weer iets tegen waardoor ik opnieuw bang werd. Op een gegeven moment lag ik ’s nachts in bed en zag ik steeds het gezicht van mijn zoon voor me. Ik dacht: wat als hij straks niet lekker in zijn vel zit en ik het helemaal niet doorheb?’
Vooral het idee dat Pepijn zo ver weg woont, maakt haar angstig. ‘Als hij thuis zou wonen, kon ik misschien wat beter zien hoe het met hem ging. Nu kan hij aan de telefoon zeggen dat alles prima is, terwijl ik niet weet hoe hij zich werkelijk voelt. Ik wil hem niet wantrouwen, maar ik ben zijn moeder. Natuurlijk maak ik me zorgen.’
Hij vindt dat ik overdrijf
Toen Marjorie haar zoon vertelde wat ze had gelezen, hoopte ze dat hij zou schrikken en het gebruik van finasteride opnieuw zou overwegen. Maar Pepijn reageerde anders dan ze had verwacht. ‘Hij zei dat ik niet alles moest geloven wat ik op internet las. Volgens hem zijn er genoeg mannen die het middel zonder problemen gebruiken. Hij vindt dat ik mezelf gek maak met verhalen van mensen die misschien al andere klachten hadden.’
Marjorie begrijpt ergens wel wat hij bedoelt, maar kan haar bezorgdheid niet zomaar uitzetten. ‘Ik heb hem gevraagd of hij alsjeblieft met zijn arts wil bespreken of hij ermee door moet gaan. Ik wil niet dat hij zomaar iets slikt zonder goed te weten wat de mogelijke gevolgen zijn. Maar hij werd geïrriteerd en zei dat hij oud genoeg is om zelf beslissingen te nemen.’
En dat is hij natuurlijk ook. Pepijn is 24, woont zelfstandig en bepaalt zelf wat hij met zijn lichaam doet. Marjorie weet dat ze hem niet kan dwingen om te stoppen. ‘Dat maakt het zo moeilijk. Als hij twaalf was geweest, had ik kunnen zeggen dat hij ermee moest ophouden. Nu kan ik alleen maar mijn mening geven. Ik ben bang dat ik hem door mijn gezeur juist van me af duw, maar ik ben ook bang dat ik te weinig doe.’
Ik doe geen oog meer dicht
Sinds het gesprek met Pepijn probeert Marjorie minder over het middel te beginnen. Ze wil niet dat ieder telefoontje eindigt in een discussie. Toch merkt ze dat ze steeds weer de neiging heeft om te vragen hoe het met hem gaat. ‘Als hij zegt dat hij moe is, denk ik meteen: zou dat ermee te maken hebben? Als hij een keer wat stiller klinkt, vraag ik me af of er iets aan de hand is. Ik weet dat ik niet overal iets achter moet zoeken, maar mijn hoofd maakt overuren.’
Haar man Ruben probeert haar gerust te stellen. Hij vindt dat ze erop moeten vertrouwen dat Pepijn zelf informatie verzamelt en hulp zoekt als dat nodig is. ‘Ruben zegt: “Je kunt hem niet tegen alles beschermen.” Dat weet ik ook wel. Maar het is zo makkelijk gezegd als je niet degene bent die ’s nachts wakker ligt en allerlei scenario’s bedenkt.’
Marjorie wil haar zoon niet bang maken en hem al helemaal niet het gevoel geven dat hij niets zelf kan beslissen. Ze wil alleen zeker weten dat hij weet welke mogelijke bijwerkingen er zijn en dat hij klachten serieus neemt. ‘Ik gun hem dat hij zich goed voelt over zichzelf. Als hij minder haaruitval heeft en daar blij mee is, begrijp ik dat. Maar ik wil niet dat hij zijn gezondheid op het spel zet omdat hij bang is om kaal te worden.’
Voorlopig gebruikt Pepijn het middel nog steeds. Marjorie probeert zich erbij neer te leggen, maar dat valt haar zwaar. ‘Ik mis soms de tijd dat hij gewoon thuis woonde en ik hem een knuffel kon geven als hij ergens mee zat. Nu moet ik erop vertrouwen dat hij zelf aan de bel trekt. Dat is misschien precies wat loslaten betekent, maar makkelijk vind ik het niet.’ ‘Ik wil hem niet controleren, ik wil hem alleen beschermen. Maar hoe doe je dat als je volwassen kind niet naar je wil luisteren?’
Afbeelding: Unsplash+
Hulp nodig?
Denk je aan zelfdoding of maak je je zorgen om iemand anders? Je kunt 24 uur per dag, gratis en anoniem contact opnemen met 113 Zelfmoordpreventie via 113 of 0800-0113. Chatten kan via www.113.nl.

Joris -
Nou, als het middels door een reguliere arts is voorgeschreven tegen de kaalheid, dan zal het wel goed zijn, toch? Elk middel heeft bijwerkingen. Aspirine ook. De bijwerkingen komen zelden tot zeer zelden voor (volgens apotheek.nl). Kwestie van afwegen. Dat heeft ‘ie kennelijk gedaan (En anders dan jij wellicht had gehoopt dat ‘ie ‘m zou maken).