Mariska: “Mijn schoonmoeder wil mee op onze huwelijksreis”

Toen Mariska en haar verloofde Jeroen begonnen met het plannen van hun huwelijk, was er één onderdeel waar ze misschien nog wel het meest naar uitkeek: de huwelijksreis. Na maanden van regelen, keuzes maken en sparen zouden ze eindelijk twee weken helemaal voor zichzelf hebben. Tenminste, dat dacht ze. Inmiddels vreest ze dat er misschien nog iemand mee op reis gaat. Niet letterlijk in dezelfde auto, maar wel opvallend dichtbij.

Een droomreis door Italië

“Jeroen en ik houden allebei van Italië. We zijn er een paar keer samen geweest en hebben altijd gezegd dat we er ooit een uitgebreide rondreis wilden maken. Toen we gingen trouwen, was de keuze voor onze huwelijksreis dan ook snel gemaakt.” Het stel heeft een route uitgestippeld langs het Gardameer, Toscane en de Amalfikust. “Het wordt echt een reis waar we lang naar hebben uitgekeken. Gewoon samen genieten van ons eerste avontuur als getrouwd stel.”

Voor Mariska draait een huwelijksreis niet alleen om vakantie vieren. “Het is ook een soort afsluiting van alle drukte rondom de bruiloft. Even geen familie, geen verplichtingen en geen draaiboeken. Alleen wij tweeën. Juist daarom kijk ik er zo naar uit.”

Een hechte moeder-zoonband

Mariska kan het over het algemeen goed vinden met haar toekomstige schoonmoeder. “Ze is vriendelijk, behulpzaam en staat altijd voor haar zoon klaar. Soms misschien een beetje té veel, maar ik heb daar nooit echt een probleem van gemaakt. Jeroen is haar enige kind en ik begrijp best dat ze een sterke band hebben.”

Toch merkt Mariska dat die hechte band soms ook ingewikkeld kan zijn. “Zijn moeder weet graag alles. Waar we naartoe gaan, wat we eten, welke plannen we maken. Vaak is dat onschuldig, maar soms voelt het alsof ze overal bij betrokken wil zijn.” Dat gevoel kreeg ze vooral toen de huwelijksreis ter sprake kwam.

Toevallig dezelfde kant op

Een paar maanden geleden zaten ze met de familie aan tafel toen Jeroen enthousiast vertelde over de route van hun reis. “Mijn schoonmoeder luisterde aandachtig en stelde allerlei vragen. Dat vond ik heel normaal. Ze was gewoon geïnteresseerd.” Een week later kreeg Jeroen een bericht van zijn moeder. “Ze schreef dat ze eigenlijk ook al jaren naar Toscane wilde. Misschien zou ze in dezelfde periode wel vakantie nemen. Ik moest er toen nog om lachen. Italië is groot genoeg, dacht ik.” Maar de opmerkingen bleven komen. “Steeds vaker liet ze vallen dat ze misschien ook die kant op wilde. Eerst leek het een grapje, maar langzamerhand begon ik te twijfelen of het wel als grap bedoeld was.”

Welk hotel is dat precies?

Wat Mariska echt begon op te vallen, waren de vragen over hun accommodaties. “Mijn schoonmoeder wilde ineens weten in welke hotels we zouden verblijven. Ze vroeg naar de namen, de locaties en zelfs naar de prijzen.” Toen Mariska vroeg waarom ze dat wilde weten, kreeg ze een ontwijkend antwoord. “Ze zei dat ze nieuwsgierig was en dat ze misschien ooit ook zo’n reis wilde maken. Dat klonk op zich logisch.” Maar een paar dagen later kwam het onderwerp opnieuw ter sprake. “Toen vertelde ze dat ze foto’s van ons hotel had bekeken en dat het haar geweldig leek om daar ook eens te verblijven. Vervolgens zei ze dat het misschien wel gezellig zou zijn als zij daar toevallig ook een paar dagen zou boeken.” Mariska wist niet goed hoe ze moest reageren.

Samen een wijntje drinken

Sindsdien worden de opmerkingen steeds concreter. “Laatst zei ze dat het toch leuk zou zijn als we elkaar ergens in Toscane tegenkwamen. Een andere keer begon ze over een wijngaard die we volgens haar samen zouden moeten bezoeken.” Hoewel haar schoonmoeder het luchtig brengt, merkt Mariska dat ze zich eraan begint te ergeren. “Een huwelijksreis is toch juist bedoeld om samen te zijn? Ik wil niet voortdurend rekening houden met de mogelijkheid dat mijn schoonmoeder ineens opduikt.” Ze benadrukt dat ze haar schoonmoeder niet onaardig vindt. “Daar gaat het helemaal niet om. Als dit een gewone zomervakantie was geweest, had ik er waarschijnlijk minder moeite mee gehad. Maar dit is onze huwelijksreis.”

Jeroen ziet het probleem niet

Wat de situatie extra lastig maakt, is dat haar verloofde het probleem nauwelijks lijkt te zien. “Jeroen zegt dat ik me druk maak om iets wat misschien helemaal niet gebeurt. Volgens hem fantaseert zijn moeder gewoon hardop.” Toch vindt Mariska dat wel erg optimistisch. “Als iemand meerdere keren vraagt waar je verblijft, wanneer je ergens bent en vervolgens zegt dat het gezellig zou zijn om dezelfde route te rijden, dan lijkt me dat meer dan alleen nieuwsgierigheid.” Soms krijgt ze zelfs het gevoel dat Jeroen het stiekem wel gezellig zou vinden. “Hij is ontzettend gehecht aan zijn moeder. Ik denk dat hij het niet als een inbreuk ziet. Voor hem zijn het twee losse dingen.”

Bang om de sfeer te verpesten

Mariska heeft erover gedacht om haar schoonmoeder rechtstreeks te vragen wat haar plannen zijn. Toch doet ze dat niet. “Ik ben bang dat ze zich afgewezen voelt. Ze bedoelt het waarschijnlijk niet verkeerd en ik wil absoluut geen familieruzie veroorzaken vlak voor de bruiloft.” Tegelijkertijd merkt ze dat haar irritatie groeit. “Iedere keer als ze weer over Italië begint, denk ik: alsjeblieft, boek gewoon een andere bestemming.” Volgens Mariska gaat het uiteindelijk niet over Italië of over een hotel. “Het gaat om grenzen. Ik vind dat een huwelijksreis iets is van twee mensen. Dat is misschien ouderwets, maar zo voel ik het.”

Wat zou jij doen?

Met nog een paar maanden te gaan tot de bruiloft weet Mariska niet goed hoe ze de situatie moet aanpakken. “Moet ik het bespreekbaar maken en het risico lopen dat ik haar kwets? Of moet ik afwachten en hopen dat ze uiteindelijk toch besluit ergens anders naartoe te gaan?” Ze weet één ding zeker. “Ik heb ontzettend veel zin in onze reis. Ik hoop alleen dat het daadwerkelijk onze huwelijksreis blijft en niet ineens een soort familievakantie wordt.”

Wat zouden jullie doen als je in de schoenen van Mariska stond? Zou je eerlijk aangeven dat je liever niet hebt dat je schoonmoeder dezelfde route aflegt? Of vind je dat ze zich druk maakt om iets dat misschien nooit zal gebeuren?

Afbeelding: Vitaly Gariev via Unsplash