Ka leest Van Dik naar Dun

Van-dik-naar-dun-annette-born-dp
Hoe was het toch mogelijk? Geboren uit dezelfde ouders, allebei een heel ander figuur. Mijn broer is lang en slank en ik, ik heb voldoende rondingen her en der. Mijn broer kon alles naar binnen stampen zonder een gram aan te komen, ik hoefde maar te kijken naar die moorkop en pats, het zat er al aan.

Mijn figuur heeft heel mijn leven mijn aandacht. Soms wat meer, soms wat minder, maar ik ben me er altijd bewust van. Na twee zwangerschappen besloot ik voorzichtig weer te bewegen. In het water. Aquajoggen. Ik viste mijn badpak uit de kast en stroopte die over mijn lijf. Twintig kilo terug paste ik het lapje stof prima, maar nu leek ik wel een rollade. Dat was het moment dat ik er helemaal klaar mee was. Ik nam een diëtiste in de arm en na vier jaar was ik die twintig kilo weer kwijt. Niks diëten. Gewoon voldoende en gezond eten. Nu is het beheersbaar. Voor mooi zou ik nog vijf kilo willen lozen, maar dat is een hele toestand. Dus heb ik bedacht dat ik voldoende beweeg en geniet. En doe normaal.

Normaal doet Annette Born ook. Van haar hand is het boek Van Dik naar Dun. Aandachtig heb ik haar relaas gelezen. Net als ik mollig geboren en altijd stevig door het leven gegaan. Toen Born de respectabele leeftijd van 40 jaar bereikte, woog ze 123 kilo schoon aan de haak. Dat is veel. Heel veel. Het allerergste is dat Born diep ongelukkig was. En wie denkt dat ze niets probeerde om af te vallen, heeft het mis.

Van graatmager model op tijdschriftcovers tot een aangespoelde walrus, zo typeert ze zichzelf. ‘Na weken vol spanning afwachten, ligt er dan eindelijk een brief met het logo van het Nederlandse Obesitas Kliniek in de brievenbus. Ik scheur de envelop open en lees maar één zin: U komt in aanmerking voor een maagbandoperatie’, schrijft Born. De maagband zorgt alleen maar voor ellende. Veel ellende. Eerst noemt Born de band Mijn Vriend, maar na een tijdje verandert ze die naam in Dat Kloteding. ‘Mijn maagband zorgde voor zulke vreemde sensaties dat ik zelfs mijn eigen speeksel niet meer door kon slikken.’ Ze laat de maagband op non-actief zetten. Langzaam doch gestaag komt ze weer aan. ‘Langzaam groeide er een diep besef dat er nog één kans bestond om een normaal postuur te krijgen. Een operatie. Zo’n operatie heet een gastric-bypass. Tijdens mijn werk bij de Obesitas Kliniek had ik vele patiënten begeleid die een gastric-bypassoperatie ondergingen.’ Een rigoureuze ingreep: de maag wordt verkleind en de darmen worden op een ander punt in het lichaam aangesloten, waardoor je minder vetten en suikers opneemt. Een risicovolle operatie waaraan veel risico’s kleven. ‘Wat was slechter: leven met morbide obesitas of mezelf zo’n operatie aandoen?’ Born gaat ervoor en bereidt zich voor op de operatie. ‘De operatie is en blijft een hulpmiddel waardoor je een nieuwe kans krijgt om te werken aan een normaal postuur. Een kans die je zelf ook weer kunt verpesten, want zelfs met een maagverkleining kun je na verloop van tijd weer aankomen. De werkelijkheid is dat je zelf hard aan de slag moet om je levensstijl voorgoed te veranderen.’

van dik naar dun-met-Karin-van-Leeuwen-dp

Twee jaar na de operatie weegt Born 71 kilo. Van plan aan te komen is ze niet. Ze werkt hard om de kilo’s buiten haar lijf te houden. En is gelukkig. Intens gelukkig.

Van Dik naar Dun is een boek dat ik in één adem uitlas. Born is eerlijk. Schrijft vanuit haar tenen. Ik ben ervan overtuigd dat vrouwen die kampen met overgewicht zich herkennen in het verhaal van Born. Een eerlijk verhaal met een happy end. Ik zal er alles aan doen een gastric-bypassoperatie buiten de deur te houden.

Van Dik naar Dun, Annette Born, Just Publishers, 16,95. BESTEL DIT BOEK OP BOL.COM

Karin-van-Leeuwen-portret-gemaakt-door-Tom-m
Karin van Leeuwen (41) jaar is in between jobs, maar drukker dan ooit. Heeft twintig jaar voor kranten gewerkt en schrijft blogs voor Damespraatjes.  Ze woont samen met Robert Brekelmans en hun twee boenders Bob en Tom in ’t Gooi. Naast schrijven is lezen een grote hobby. De andere passie is sporten; heel wat uurtjes brengt zij door in de sportschool om een spinning-, pump-, of bodybalanceles te volgen. Sinds kort is ze regelmatig op het voetbalveld te vinden om het team van haar oudste te coachen. De andere blogs van Karin op Damespraatjes vind je hier

Lees hier de persoonlijke blog van Karin: www.kaleeuw.blogspot.com

Foto Karin: gemaakt door Tom Brekelmans

 


Reageer ook