“Ik weet eigenlijk niet zo goed waar ik moet beginnen. Ik had nooit gedacht dat ik ooit in deze situatie terecht zou komen. Het voelt tegelijk klein en groot, onschuldig en toch ook heel ongemakkelijk. En vooral: iets wat ik niet meer uit mijn hoofd krijg.”
Aukje is moeder van drie jonge kinderen van zeven, vijf en vier maanden. Haar dagen zijn gevuld met luiers, schooltassen, voedingen en het constante schakelen tussen drukte en vermoeidheid. “Het is een mooie fase, maar ook intens. Er is altijd iets te doen en weinig momenten waarop je echt even stilzit.”
Juist daarom viel het haar extra op dat haar man de laatste tijd vaker met zijn telefoon of laptop bezig was op een manier die anders voelde dan normaal. “Iedereen zit weleens te scrollen of een spelletje te doen. Daar let ik niet zo op. Maar dit leek anders. Afgesloten, alsof hij niet wilde dat ik zag wat hij deed.”
Een onverwachte ontdekking
Het moment waarop Aukje echt begon te twijfelen, was een paar dagen geleden. “Hij had zijn laptop openstaan en ik zag toevallig iets op het scherm. Toen ik langsliep klikte hij het heel snel weg. Dat maakte me nieuwsgierig, maar ook ongemakkelijk.”
Later die dag besloot ze toch te kijken wat het was. “Niet omdat ik wilde spioneren, maar omdat het me niet losliet. Ik zocht het op en kwam erachter dat het een soort spel is waarin je een rol aanneemt en keuzes maakt in een bepaald verhaal. Alleen de toon en de inhoud waren veel intenser dan ik had verwacht.”
Waar ze vooral van schrok, was hoeveel tijd hij eraan besteedde. “Ik zag in zijn account dat hij er afgelopen week bijna tien uur in heeft gestoken. Dat klinkt misschien niet als extreem veel, maar in onze situatie voelt dat anders. We hebben drie kleine kinderen. Vrije tijd is schaars.”
Gezin en vermoeidheid
Volgens Aukje is de balans in hun gezin de laatste tijd sowieso zoek. “Sinds onze derde zoon is geboren, is het allemaal wat zwaarder geworden. Slapeloze nachten, weinig tijd voor elkaar en vooral veel regelen. Je bent meer ouders dan partners op dat moment.” Haar man heeft daar volgens haar ook moeite mee. “Hij zegt regelmatig dat hij iets mist tussen ons. Die spanning, die klik, die speelsheid van vroeger. Hij noemt het zelf de ‘spark’ die weg is.”
Aukje begrijpt dat gevoel ergens wel. “Ik denk dat veel stellen dat herkennen na een paar kinderen. Je zit in een overlevingsstand. Romantiek staat niet bovenaan je lijstje.” Maar wat ze heeft ontdekt, raakt haar toch op een andere manier.
Onwennig gevoel
Het spel dat haar man speelt, draait volgens Aukje om intense fantasieën en rollenspellen die ver afstaan van hun dagelijkse leven. “Het zijn situaties en scenario’s die ik niet met onze relatie associeer. Dat maakt het lastig. Het is niet zozeer dat het ‘niet mag’, maar het voelt vreemd om er ineens mee geconfronteerd te worden.”
Ze merkt dat ze er emotioneel op reageert, ook al vindt ze dat zelf verwarrend. “Ik voel iets wat ik bijna schaamteachtig zou noemen. Niet omdat ik iets fout heb gedaan, maar omdat het me een ongemakkelijk gevoel geeft.”
Tegelijkertijd probeert ze het ook te relativeren. “Ik weet dat veel mensen fantasieën hebben en dat die niet per se iets zeggen over de werkelijkheid. En eerlijk is eerlijk: ik ga er ook niet vanuit dat hij alles letterlijk wil in ons echte leven.”
Twijfels en grenzen
Wat het moeilijk maakt, is dat Aukje niet goed weet waar haar grens ligt. “Ik vind het lastig om te bepalen wat normaal is en wat niet. Iedereen heeft zijn eigen manier om spanning of ontspanning te zoeken. Maar dit is iets waar ik niet eerder over heb nagedacht.”
Ze vraagt zich ook af in hoeverre het invloed heeft op hun relatie. “Is dit iets wat je naast een gezin en relatie doet zonder dat het iets betekent? Of zegt het juist iets over wat iemand mist?” Wat voor haar vooral zwaar weegt, is het moment waarop het gebeurt. “Als het alleen ‘s avonds laat was geweest, had ik er misschien minder van gevonden. Maar het idee dat hij het ook overdag doet terwijl de kinderen wakker zijn, voelt niet goed.”
Gesprek aangaan
Aukje weet dat ze het onderwerp met haar man moet bespreken, maar ziet daar tegenop. “Ik wil hem niet beschuldigen of het gevoel geven dat hij iets verkeerd doet. Tegelijkertijd wil ik wel eerlijk zijn over hoe het bij mij binnenkomt.”
Ze denkt na over hoe ze dat gesprek zou kunnen voeren. “Misschien moet ik het gewoon houden bij wat ik heb gezien en hoe het me laat voelen, zonder meteen te oordelen.” Daarnaast wil ze een duidelijke grens stellen rondom de kinderen. “Wat mij betreft hoort dit niet thuis in een gezinssituatie. Niet omdat ik alles wil controleren, maar omdat ik vind dat er een scheiding moet zijn tussen volwassenen dingen en het leven met kleine kinderen in huis.”
Walging en verwarring
Wat Aukje zelf het meest verwarrend vindt, is haar eigen reactie. “Ik voel soms een soort afkeer, en dat verrast me. Want ik weet niet precies waar dat vandaan komt. Is het omdat het nieuw is? Omdat het verborgen werd? Of omdat ik het niet van hem gewend ben?”
Ze twijfelt of ze daar alleen in staat. “Misschien zouden andere mensen dit heel normaal vinden en er helemaal niet zo zwaar aan tillen. Dat maakt het lastig om mijn eigen gevoel te vertrouwen.”
Zoektocht naar balans
Ondanks alles wil Aukje niet dat dit uitgroeit tot een groot conflict. “We hebben samen een leven opgebouwd en drie prachtige kinderen. Ik wil niet dat dit iets wordt wat tussen ons in komt te staan.”
Tegelijkertijd voelt ze dat ze het niet kan negeren. “Als iets je zo bezighoudt, kun je het niet gewoon wegduwen.” Daarom zit ze met veel vragen. Moet ze het vooral zien als iets persoonlijks van haar man, of is het juist iets wat invloed heeft op hun relatie? En hoe voer je een eerlijk gesprek zonder dat het meteen zwaar of beladen wordt?
Afbeelding: Unsplash
