fb
Damespraatjes Damespraatjes

Hella wil dochter niet laten spelen bij beste vriendinnetje: “Ongezonde situatie”

Hella, Jurre en hun dochter Lila (8 jaar) wonen in een mooie villawijk in Noord-Holland. “We wonen hier heerlijk. Binnen no-time zijn we op het strand, Jurre en ik kunnen op de fiets naar ons werk en Lila kan voor het huis op straat spelen. Een droom die uit is gekomen toen we twee jaar geleden vanuit het drukke Amsterdam hier naartoe verhuisden”, vertelt Hella. “Inmiddels zijn we helemaal gesetteld, hebben we leuk contact met de buurt en heeft Lila veel vriendinnen. Echter is er één vriendin waar Jurre en ik wat moeite mee hebben: Kayleigh. En dat ligt meer aan haar moeder dan aan het meisje zelf.” 

Beperkte blik op de wereld

Bij het kiezen van een nieuwe school voor Lila vonden Jurre en Hella het belangrijk dat ze op een diverse school terecht zou komen. “In Amsterdam zat Lila met alleen maar witte kinderen met hoogopgeleide ouders in de klas. Het was een goede school en de sfeer was prettig. Toch stond het ons tegen dat Lila op deze manier wel een heel beperkte blik op de wereld zou ontwikkelen.”

Allerlei achtergronden

Wanneer het gezin de stad verlaat en intrek in de villa neemt, gaat dochter Lila naar haar nieuwe school. “We hebben gekozen voor een Montessori school die weliswaar in onze wijk staat, maar waar kinderen met allerlei achtergronden op zitten. Lila zit in de klas met de kinderen van artsen en advocaten, maar ook met kinderen waarbij de ouders geen werk hebben of de taal slecht beheersen. In het begin was dat voor ons allemaal wennen, maar nu weten we niet beter. Ik vind het een verrijking dat zowel de kinderen als de ouders niet allemaal hetzelfde zijn.”

Weinig te besteden

Toch is er iets waar Hella wél wat moeite mee heeft. “Lila is namelijk beste vriendinnen geworden met Kayleigh. Een lief kindje met lang blond haar. Kayleigh is typisch zo’n meisje waarbij Lila op haar oude school nooit mee in contact gekomen zou zijn. Ze komt uit een gezin met gescheiden ouders, veel broertjes en zusjes en een moeder met psychische problemen. Het gezin heeft weinig te besteden en dat kun je goed zien aan de kleding van de kinderen, de ongezonde broodtrommels en de staat van hun huis. En vooral dat huis is iets waar ik me zorgen over maak.”

Graag erbij hier thuis

Omdat Lila en Kayleigh beste vriendinnen zijn, willen ze bijna elke dag met elkaar spelen. “Meestal spelen ze bij ons thuis. Dat is fijn voor de moeder van Kayleigh, want zo heeft ze toch weer een kind minder. Kayleigh is een lieverd en we hebben haar er graag bij hier. Het is een slim meisje en je merkt dat ze geniet van alle boeken, puzzels en het stimulerende speelgoed bij ons thuis. Ze eet graag mee van de gezonde maaltijden en geniet ervan dat we met z’n allen aan tafel zitten. Bij haar thuis eten ze zelden allemaal samen.”

Vies appartement

In periodes waarin de moeder van Kayleigh zich wat beter voelt, wil ze graag dat Kayleigh en Lila ook bij haar spelen. “Dat begrijp ik heel goed. Haar dochter is vaak bij ons en dan mist ze haar natuurlijk. Als moeder snap ik dat en tóch heb ik liever dat de meiden hier spelen. Het huis van Kayleigh is erg vies, er wordt binnen gerookt, overal liggen uitwerpselen van de katten en het is er hartstikke muf. Er is geen tuin, geen balkon en Kayleigh deelt haar kamer met haar twee zusjes. Veel plek om lekker te spelen is er niet. Ik vind het een ongezonde situatie en schrik elke keer weer als ik Lila na het spelen kom ophalen.”

Stinkende kleren

Hella vindt het lastig als Lila en Kayleigh in het vieze appartement willen spelen. “Het laatste wat ik wil doen is mijn dochter haar speelafspraak onmogelijk maken. En ook wil ik Kayleigh niet weghouden bij haar moeder. Zeker als het even wat beter gaat is het fijn als ze tijd kunnen doorbrengen met elkaar. Toch voelt het ook helemaal niet goed om mijn dochter urenlang op zo’n ongezonde plek te laten zijn. Bij thuiskomt stinken haar kleren naar rook en vertelt ze geregeld dat de avondmaaltijd uit chips, frikandellen of pasta zonder saus bestond.”

Schaamt zich

De twijfel over wat ze kan doen, slaat steeds verder toe bij Hella. “Ik heb het gezin van Kayleigh al vaak hulp aangeboden. Zowel financieel als in praktische zin. Maar haar moeder wil er niks van weten en schaamt zich hiervoor. Ik ben inmiddels op het punt dat ik eigenlijk niet meer wil dat Lila daar nog speelt. Maar voor zowel haar als Kayleigh vind ik dat ook heel verdrietig. Wat kan ik doen?”

Afbeelding: Clayton Webb via Unsplash

Tinie verliest het contact met haar buurt: ik word gek van die rijke stadsmensen die alles opkopen’

Bussum verhipt

Ze is een Bussumse in hart en nieren. “Drieënzestig jaar geleden werd ik hier geboren en ik hou van mijn dorp. Mijn kinderen en familie wonen hier en ik ga Bussum alleen tussen zes plankjes uit.” Maar daar is Tinie sinds het Gooise dorp wordt overspoeld met uit Amsterdam vluchtende dertigers niet meer zo zeker van. “Ik wil geen conceptstores, ik wil gewoon naar C&A… LEES HIER VERDER!

11 reacties

Margreet -

Ik was tien en mocht niet met Pietje, zo heette hij echt, spelen want hij kwam uit een asociaal gezin. Geen idee wat dat was, nu weet ik dat juist ons gezin niet deugde. Ik was liever nooit thuis en ging dus wel met Pietje om. Ik vind het sws een goed idee om kinderen vrij te laten in hun keuzes, ze je vertrouwen te geven. Als jij het allemaal zo goed doet zal Lila de keuze maken die goed is.

Inne -

Lieve mevrouw u bent een schat,maar doe het niet,haal de meisjes noet uit elkaar,heb nu op mijn 63 jarige leeftijd,nog trauma uit die leeftijd,soms moest ik buiten aan de deur blijven staan,wanneer de rijkere meisjes ,wel binnen mochten,maar dst hing niet aan de mama,wel aan een zus,van mijn vriendinne,maar de laatste jaren,vraag me vaak af,was ze wel mijn vriendinne ze is spijtig genoeg reeds 20 jaar geleden verongelukt,met haar chique wagen,daar ze bedrogen werdt door haar vriend,resultast,ik heb een stabiel,gelukkig en goed leven,maar wasrom zei ze steeds tegen mij,mijn zus wil niet dat jij hier binnenkomt,ze was steeds het populairste meisje van alles,tot we ouder werden,en ik open bloeide,nu zelfs op mijn 63 jaar,zie er veel mooier uit als op mijn 18 de jaar,de meesten zeggen,het is je uitstraling,je ogen,je nederigheid,ja,denk niet dat ze ooit mijn vriendinne was,doch mij gebruikte omdat ze verliefd was op mijn broer,aan mijn deur zal nooit een kind ,geasocieerd worden,met haar afkomst,enkel indien,ze dezelfde weg zou opgaan als haar mama oftewel ouders,maar u bent een pracht dame,ooit zullen ze groter worden,en van school veranderen,verloochen het meisje nooit aub,brengt traumas mee,had het zelf nooit verwacht

Natasha -

Heb vertrouwen in de beide meisjes. Wat heerlijk dat ze een hartsvriendinnetje hebben. Gun ze daarbij de speelplek die ze zelf uitkiezen. Door hun allebei dit vertrouwen te geven leren ze vertrouwen op hun eigen gevoel (ipv op jou gevoel). Ga bij jezelf na wat jij aan jezelf kunt veranderen zo dat je andere mensen makkelijker accepteert zoals ze zijn.

Tiny van den Haak -

Heb respect voor kinderen neem ze niet zo maar weg van de ouders kinderen zijn vaak gelukkig in hun thuissituatie als ze onder jeugdzorg geplaatst worden dan is dat pas een ramp en ik kan ervan mee spreken

Fiene -

Hoi R,

Een melding hoeft niet te betekenen dat de kinderen meteen het huis uitgezet worden. Volgens mij staan ze er ook op dat de kinderen bij hun moeder blijven.
Misschien juist omdat de moeder psychische problemen heeft, er kattenpoep ligt overal,(leefomgeving) huis erg vies is en het ongezonde eten zou het misschien beter zijn als de moeder hulp krijgt. Ik lees ook niets over hoe de moeder is (waarschijnlijk is ze een hele lieve moeder) maar ik lees wel dat ze zich schaamt en verdrietig is over de situatie. Ik lees niets over de verdere situatie gezinssituatie van kayleigh maar wel dat Hella Kayleigh niet wilt weghouden van haar moeder. (Omdat het periodes goed gaat met mama?) maar neemt Kayleigh wel vaak mee naar huis zodat mama er eentje minder heeft. Ik weet het fijne er niet van maar soms kan steun voor iemand wel erg fijn zijn. Al is het maar om de moeder op weg te helpen.

Erin -

Ben eerlijk. Een huis met uitwerpselen en rook: not okay. Wat troep is geen probleem, maar te goor wel. En waarom gaan de kinderen bij elkaar avondeten? Gebeurt hier nauwelijks.
Ik zou het gewoon zeggen en grenzen stellen. Wellicht helpt het de moeder omorde op zaken te stellen. En anders: helaas.

R -

Naaa Fiene ik schrik van jou reactie om een melding te maken. Los van de iets ongezonde leefstijl lees ik niks over een bedreigende situatie voor Kayleigh. Moeder heeft minder te besteden maar je weet niet of er verder nooit groente gegeten wordt? Ik lees ook niks over mishandeling of verwaarlozing van de kinderen dus waarom zou je in godsnaam een melding willen maken? Zodat er onderzoek wordt gedaan, de al psychische moeder nog erger in de psychische problemen komt en in erge gevallen worden kinderen dan uit huis geplaatst, zussen uit elkaar gehaald en moeder raakt nog verder van huis. Dat allemaal omdat moeder door armoede weleens frikadellen eet of droge pasta.. Ik ben zelf absoluut geen voorstander van roken in huis maar in mijn tijd rookte men overal en daar ben ik niet slechter van geworden. Ik vind een melding maken het slechtste wat je kan doen zolang er geen echt gevaar is.

W Hilbrink -

Ik denk, dat het grootste probleem Hella, de moeder van Lila is. Laat kinderen zelf ontdekken of ze zich thuis voelt, bij haar vriendin, tenzij het gedrag er levens bedreigend is, dat is af en toe, een maaltijd met friet en een fricandel zeker niet.
Haar neus ophalen voor de levensstijl van een ander is misselijk makend, net als het aanbod om een poetsploeg in te huren.

Robina -

opperen om een keer te komen helpen met schoonmaken en koken. En lekker samen laten spelen.

Joris -

Nu heeft ze iemand met een andere achtergrond als vriendin, mag ze er niet spelen…

Fiene -

Lastig hella, want als je het verbiedt heb je ook een verdrietige dochter en haar beste vriendin zal ook verdrietig zijn. En die voelt zich ook afgewezen door de situatie. Maar inderdaad als jij vind dat de situatie onhoudbaar is voor jouw dochter mag jij voor je dochter kiezen. Ik vraag mij af en misschien een rare vraag: heeft Kayleigh dan ook geen hulp nodig? Het lijkt mij ook geen fijne leefomgeving voor haar (en haar zusjes). Moet je misschien dan ook geen melding ervan maken? Zodat dit gezin beter geholpen gaat worden? De moeder wil geen hulp schrijf je maar dit lijkt mij voor haar ook niet fijn. Soms is een klein zetje in de rug een goede weg. En dan kan het fijn zijn om bij het gezin te staan en laten zien dat je er bent. Ik wens je veel succes met de beslissing en ik ben benieuwd naar de uitkomst.

Reageer ook