“Ik vraag me soms af of ik overdrijf,” begint Chantal. “Want ergens begrijp ik het ook wel. Die moeder bedoelt het volgens mij alleen maar lief en enthousiast. Toch krijg ik iedere keer een vervelend gevoel als ik weer foto’s of video’s van mijn dochter op Instagram zie verschijnen. Het zijn geen nare beelden of gênante momenten, maar het idee dat iemand anders steeds bepaalt wat er van mijn kind online komt, begint me steeds meer tegen te staan.”
Precies wat je voor je kind hoopt
Chantal is moeder van twee kinderen. Haar oudste dochter Emmy zit in groep 6 en heeft het ontzettend naar haar zin op school. Ze heeft een vaste groep vriendinnen met wie ze bijna dagelijks speelt. Vooral met Mae klikt het goed. “Die twee zijn al jaren bevriend. Ze spelen regelmatig bij ons thuis, maar ook vaak bij Mae. Soms gaan ze naar de speeltuin, soms naar de dierentuin of het zwembad. Het is precies wat je als ouder voor je kind hoopt.”
Nooit gedoe
Ook over Mae zelf heeft Chantal niets dan positieve dingen te zeggen. “Het is echt een lief meisje. Beleefd, gezellig en altijd welkom bij ons thuis. Haar ouders zijn ook vriendelijk. We maken regelmatig een praatje op het schoolplein en als de meiden ergens naartoe gaan, is alles altijd goed geregeld. Er is eigenlijk nooit gedoe geweest. Juist daarom vind ik het zo lastig om iets aan te kaarten waar ik mee zit.”
Steeds vaker
Wat Chantal namelijk steeds meer begint op te vallen, is hoe vaak de moeder van Mae foto’s en video’s op Instagram deelt waar Emmy ook op staat. “In het begin besteedde ik daar eigenlijk weinig aandacht aan. Een foto van een kinderfeestje of een middag in de speeltuin vond ik niet zo bijzonder. Maar inmiddels lijkt het bijna standaard te zijn dat ik na een speelafspraak of uitje weer beelden van mijn dochter online zie verschijnen.”
Netjes gevraagd
Ze herinnert zich nog goed hoe anders het een paar jaar geleden ging. Na de kleutermusical van de meisjes maakte de moeder van Mae een foto waarop ze samen stonden te stralen. “Ze stuurde me toen een berichtje met de vraag of ze de foto mocht delen. Ze zei erbij dat haar Instagram-account privé was. Dat vond ik toen helemaal prima. Ze vroeg netjes toestemming en het ging om één leuke foto van een bijzonder moment. Daar had ik geen enkel probleem mee.”
Heel normaal
Inmiddels voelt het anders. “Het gaat niet meer om af en toe een foto. Het zijn filmpjes, foto’s van uitstapjes en spontane momenten tussendoor. Soms staat Emmy duidelijk herkenbaar in beeld. Nu wordt er ook helemaal niet meer gevraagd of ik het goed vind. Ik denk eerlijk gezegd niet dat die moeder zich realiseert dat ik daar moeite mee heb. Voor haar is het waarschijnlijk heel normaal geworden om leuke herinneringen online te delen.”
Niet overzien
Wat Chantal misschien nog wel het meest bezighoudt, is dat zij zelf bewust heel terughoudend is met sociale media. En steeds meer. “Wij plaatsen nauwelijks nog foto’s van onze kinderen. Niet omdat we bang zijn voor alles wat online gebeurt, maar omdat ik vind dat kinderen later zelf mogen bepalen hoeveel van hun jeugd zichtbaar is op internet. Emmy is nu tien. Zij kan nog helemaal niet overzien wat het betekent als er jarenlang foto’s van haar online circuleren.”
Ingewikkeld
Toch vindt Chantal het lastig om haar gevoel uit te leggen, ook aan zichzelf. “Want als ik heel eerlijk ben, gebeurt er niets schokkends. Het zijn gewoon vrolijke foto’s van kinderen die plezier hebben. Ik weet ook zeker dat de moeder van Mae goede bedoelingen heeft. Misschien maakt dat het juist ingewikkeld. Als iemand iets vervelends doet, is het makkelijker om er iets van te zeggen. Maar hoe spreek je iemand aan die eigenlijk alleen enthousiast is?”
Afbeelding: Emily Leake on Unsplash
