Carol: ‘Door mijn urineverlies durf ik niet te vrijen met mijn nieuwe liefde’

Regelmatig verliest Carol urine. “Dat is begonnen na mijn eerste bevalling en vijftien jaar later kamp ik er nog steeds mee. Ik ondervind er steeds meer last van, zeker nu ik aan het daten ben.”

Een lekkende vrouw is niet echt sexy, vindt ook Carol. “Ik had er nooit last van, tot ik bevallen was van mijn oudste dochter. Ik ontdekte het toen ik een paar weken na haar geboorte naar de sportschool ging om weer in shape te komen. Ik deed mee aan een small group training en toen we als warming up moesten touwtjespringen ging het mis. Alsof de sluizen werden opengezet, zo gênant. Ik stond gewoon in mijn broek te plassen en voelde me vreselijk opgelaten. Met een rood hoofd en een smoes rende ik naar de kleedkamer. Als ik daar nog aan denk, krijg ik het weer bloedheet.”

Weer af bij nul

Carol maakt een afspraak bij de huisarts die haar doorverwijst naar een bekkenbodemspecialist. “Ik maakte een afspraak in de hoop dat zij mij kon helpen. Ze leerde mij oefeningen om mijn bekkenbodem sterker te maken zodat ik mijn plas beter kan ophouden. Het leek beter te gaan, tot ik zwanger was van mijn zoon. Tijdens de zwangerschap moest ik onwijs vaak naar de wc en verloor ik steeds een beetje urine. Na de bevalling was ik weer af bij nul.” Trouw doet Carol de oefeningen die ze leerde van de bekkenbodemspecialist, maar echt helpen doet het niet.

Geen flauwe grappen

‘U moet er maar mee leren leven’ is de boodschap van de huisarts omdat hij haar urineverlies te gering vindt om een ingreep te laten doen. Op zich gaat dat ook. “Mijn ex wist er natuurlijk van af en hij steunde me erin door er geen flauwe grappen over te maken. Ook toonde hij begrip als ik er even doorheen zat. Tijdens de seks verloor ik soms ook wat druppels maar dat vond hij geen probleem.” Dat Carol vanaf die tijd incontinentiemateriaal gebruikte vond haar ex alleen maar heel naar voor haar. “Ach, op een goed moment leer je er wel mee leven. Met mijn vriendinnen sprak ik er ook vaak over, een andere vriendin heeft het ook. Dat schept een band.” Vervelend vindt Carol wel de inlegkruisjes; op warme dagen irriteert het haar en wordt het gevoelig aan de onderkant.

Wat een leuke mannen

So far so good, toch? Carol schudt haar hoofd. “Mijn ex en ik zijn ruim twee jaar geleden uit elkaar gegaan. De koek was op, de rek was er uit. We hebben co-ouderschap en hebben week op week af de kinderen. Nadat ik een beetje gewend was aan de nieuwe situatie in mijn nieuwe flatje, ben ik voorzichtig contact gaan zoeken met mannen. Ik sta ingeschreven op een datingsite en was aangenaam verrast door het aantal reacties dat ik krijg. Van ook echt wel leuke mannen. Ik merkte dat de lust om seks te hebben, tegen een warm en sterk lijf aan te liggen, toeneemt.”

Straks stink ik naar plas

Hoewel Carol verschillende mannen ontmoet, is er niet een tussen met wie ze een klik voelt. “In real life vielen ze dan toch tegen. Mannen zijn meesters in het online zichzelf op de juiste manier presenteren. Ze plaatsen de juiste foto’s en zeggen precies de goede dingen. Maar als je dan tegenover elkaar zit blijkt het enorm tegen te vallen.” Maar dan verschijnt Peter op het toneel. Een grote, aantrekkelijke maar vooral aardige kerel. De klik is  er vanaf de eerste ontmoeting. “Inmiddels hebben we vier dates gehad en Peter wil verder. Hij wil seks. Dat wil ik ook, maar ik blokkeer. Ik ben als de dood dat het daar beneden naar urine ruikt, dat hij mijn inlegkruis ontdekt en dat hij mij een oud wijf vindt.”

Schat, ik verlies urine

Ja, ze weet ook wel dat ze hier iets mee moet omdat een vriendschap anders onopgemerkt voorbijgaat. “Ik heb alleen geen idee hoe ik dit moet aanvliegen. Hoe ga ik Peter vertellen dat ik gedurende de dag te maken heb met urineverlies, daar al jaren last van heb, me daar  voor schaam en niet weet wat ik ermee moet? Dat is toch een enorme afknapper voor een man? Ik zie er goed uit, verzorg mezelf goed, sport twee keer per week, maar ben wel zo lek als een mandje. Niet heel sexy toch?” Vriendinnen adviseren Carol om gewoon eerlijk te zijn en als Peter aan zijn stutten trekt dan is het niet de juiste man voor haar, vinden zij. Carol weet het niet. Wat nou als  Peter op haar afknapt? “Hij zegt nu dat hij geen haast heeft om seks te hebben, maar hoe lang houdt hij dat vol?”

Hoe zou jij dit oplossen? Wat kan Carol doen? Wat kan ze zeggen? Praat mee in de comments onder dit artikel.

Foto door Karolina Grabowska via Pexels


3 reacties

Mieke -

Ga naar uroloog of gynaecoloog .Sling laten plaatsen. Probleem opgelost. K ben er heel tevreden over. Ruim 10 jaar geleden laten doen. Kleine operatie. Maar t is het waard.

Miene -

Open kaart spelen,heb hetzelfde probleem en ben vanaf het eerste moment eerlijk geweest,het hoort bij mij,niet fijn maar het is er. Wat ik vooral erg vond en vind is het spontane vrijen,dat is weg omdat ik incontinentie verband draag,een tik op mijn kont maakte mij bang,bang dat hij dat voelde,ik heb dat gezegd tegen hem en hij reageerde met de woorden niet bang zijn ik weet dat toch en dat wil niet zeggen dat ik niet graag op je kont wil slaan☺️dus hele positieve reactie wat mij gerustgesteld heeft. En goed wassen met intieme wasgel,geen geur te bekennen,heb het gevraagd aan man lief. Ik ben al jaren verder,en ben net geopereerd,ze hebben een neurostimulator geplaatst,ik weet nog niet wat het resultaat gaat worden maar werkt het niet dan heb ik het geprobeerd. En dan word het jezelf er verder bij neer leggen maar wel met de wetenschap dat man lief het ook accepteerd

Will -

Daar hoef je je toch niet voor te schamen, veel vrouwen hebben daar last van.

Reageer ook