Advies gevraagd: ‘Mijn man verbiedt me om een tattoo te laten zetten, maar ik wil het zo graag’

Opgegroeid in een degelijk gezin waar ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’ het credo was, voelt Rianne dat ze uit haar te strakke cocon wil breken. De mededeling dat ze overweegt een tattoo te nemen, roept heftige reacties op bij man Bert. Hij dreigt met weggaan als Rianne haar wens daadwerkelijk doorzet.

“Eerst was hij verbaasd en dacht dat ik een grapje maakte en toen hij in de gaten had dat ik serieus was, werd hij woest. Of ik wel goed bij mijn hoofd was! Wat zouden zijn vrienden er wel niet van denken als zijn vrouw allemaal plaatjes op haar lichaam zou laten zetten? En of ik me wel realiseerde wat voor een verdriet ik mijn ouders zou doen.” Ergens had ze zijn reactie ook wel verwacht, Bert is een keurige ingetogen man die zich drukt maakt om wat anderen van hem en zijn gezin vinden. Uit de band springen komt in zijn woordenboek niet voor en Rianne merkt dat ze los wil.

Angie

“Ik ontmoette een jaar geleden tijdens een meditatiecursus een vrouw met wie ik onmiddellijk een klik had. Ik had me op aanraden van mijn huisarts opgegeven voor die cursus omdat ik zo onrustig was. Na het mediteren wisselden Angie en ik nummers uit omdat we elkaar graag nog eens wilden zien.” Tussen de vrijgevochten Angie en behouden Rianne ontstaat een vriendschap. De tatoeages die Angie overal op haar lijf heeft, vindt Rianne fascinerend. Al een tijdje loopt ze met het idee rond de namen van haar kinderen op haar arm te laten zetten.

Lees ook: Britney’s man werd ’s ochtends vroeg door de politie van zijn bed gelicht op verdenking van verspreiding foto’s van hele jonge kinderen

Kinderen in inkt

“Het lijkt me zo prachtig om mijn kinderen letterlijk dichtbij me te hebben, hun namen in inkt voor altijd op mijn huid te dragen. Samen met Angie heb ik een ontwerpje gemaakt. De namen Sanne en Siara in sierlijke letters en daar rondom hartjes en een klein engeltje. Ik wil dat graag op mijn bovenarm, want ik wil het zelf ook kunnen zien en bovendien kan ik het als het nodig is, bedekken.” Als Rianne opgewonden het ontwerp aan haar man laat zien, wordt ‘ie woest. Hoe ze het in haar hoofd haalt dat te doen. “Heeft die zweefteef vriendin zeker van je bedacht he? Dat mens heeft een slechte invloed op je. Als jij een tattoo neemt, ga ik van je af. Vrouwen met tattoos zijn ordinair. Daarmee wil ik niet worden gezien.”

In shock

De reactie van haar man zet haar aan het denken. “Erover praten is onmogelijk. Hij wil er geen woord over horen en vindt dat hij duidelijk is geweest. Ik weet dat mijn omgeving in shock is als ik mijn plan doorzet, maar eigenlijk kan me dat helemaal niet schelen. Ik ben dat truttige gedoe zo zat, ik wil mezelf kunnen zijn, de Rianne laten zien die ik echt ben en niet de Rianne die ik speel. Toen ik met mijn moeder over tattoos begon, was zij ook zeer duidelijk: dat doe je niet. Not done. Ik zei haar dat ik het overwoog en ze verklaarde me voor gek. Zei dat ze Bert heel goed kon begrijpen.”

Wat nu?

Rianne twijfelt. Angie vindt dat ze voor zichzelf moet kiezen en opkomen, maar Rianne weet het niet. “Als ik het doe, verlies ik mijn man en misschien ook wel mijn familie. Dan blijf ik alleen over met twee jonge meisjes, hoe moet ik dat allemaal doen? Het niet doen zou betekenen dat ik mezelf verloochen en dus misschien wel in lengte van dagen een ander speel. Dat ik niet mezelf ben. Ik lig er wakker van. Zie dan de tattoo op mijn arm voor me en word daarvan zo blij. Maar het idee dat Bert zijn koffers dan pakt, maakt me nerveus. Wat moet ik nou?”

Wat zou jij doen als je in Riannes schoenen zou staan? Zou je kiezen voor het bestaan dat je kent, maar waar je niet heel gelukkig van wordt of zou je lekker doen wat je zelf wilt? Praat met ons mee in de comments onder dit artikel.

Foto boven het artikel is ter illustratie en niet van Rianne


8 reacties

MMPB -

Dit lijkt me niet de manier om los te breken. Dat is ook geen goede reden om een tatoeage te zetten. Dat moet je echt doen omdat je het zelf mooi en betekenisvol vindt, niet uit een soort strijd om je los te maken. Dat kan ook op andere manieren.
Een tattoo zetten is niet niks. Daar moet je echt goed over nadenken, het blijft je hele leven meegaan. En iets later zetten zou dan ook geen probleem moeten zijn. Dus als je het zo graag wil kan je er ook over in gesprek blijven gaan en je man proberen te overtuigen dat wat anderen van je denken niet het belangrijkste is in de wereld.
Persoonlijk vond ik het juist wel fijn toen ik een tattoo wou zetten in de lockdown en nog wat extra tijd moest nemen om erover na te denken voor ik zo iets definitiefs op mijn been liet zetten. Het idee was er al sinds ik tiener was, maar het ontwerp moest wel perfect zijn voor het echt gezet wordt. Niet zomaar in een middagje met vriendinnen bedacht.
Dat terzijde klinkt het wel alsof je nodig wat aan je relatie moet gaan werken. Als het stuk loopt door zo iets is er sowieso iets aan de hand. Daarnaast kan je man je toch niet zomaar commanderen iets wel of niet te doen. Een relatie is gebouwd op geven en nemen en wederzijds respect.

Emmie -

Ik zou wachten met het zetten van je tattoo.
Je zet het zoals ik het lees als liefdessymbool voor je kinderen en om los te breken. Als het je lukt om patronen met je familie en je man te doorbreken zou ik hem zetten. Als kroon op je harde werk. want in de interactie met je omgeving kun je niet zijn wie je bent. Het zit hem dus niet in het punt over de tattoo maar de groei in het uitspreken naar de ander en opkomen voor jouw behoeftes. Dat kan ook door in het dagelijks leven meer kleine dingen zelfstandig te bepalen.

Sabine -

Is dit het enige dreigement dat hij uit? Als ik het artikel zo lees is er vrees ik veel meer aan de hand dan alleen het zetten van een tattoo. Goed om te overwegen of je bij deze man wilt blijven de rest van je leven. Liefde is elkaar respecteren, je bent niet zijn bezit. En ja, het is jouw leven, en jouw lijf, niet dat van hem. Ik wens je wijsheid.

Joris -

“Vrouwen met tattoos zijn ordinair”. Daar zit wat in. Soms zijn ordinaire vrouwen wel leuk, maar niet als vaste partner. Een subtiele decoratieve tatoeage met een bijzondere betekenis is wellicht nog te overzien. Denk aan een roosje op je voet. Maar namen, van wie dan ook, op je bovenarm… Ik begrijp haar familie en man wel.

Emily -

DOEN! Je leeft voor jezelf en niet voor anderen. Als hij het zo erg vindt, is hij niet de persoon die bij je past. Als je jezelf weg blijft cijferen, kan je later spijt hebben. Je gezin en familie is belangrijk, maar jezelf zijn en aan jezelf trouw blijven is belangrijker. De mensen die echt van je houden, accepteren dat. Een gelukkigere jij en is een gelukkigere wij!

Malissa -

Ik zou zeggen DOEN als je zeker weet dat je een tattoo wil. Als de mensen die (zogenaamd) om je geven je laten vallen om zo iets dan zijn ze jouw liefde en aandacht in mijn optiek niet waard. Met jezelf “truttig” houden omdat de omgeving een ander uiterlijk niet accepteert ga je jezelf in de weg zitten. Als je graag uit je “strakke cocon” wilt breken zijn er wellicht eerst andere manieren om jezelf te ontdekken, manieren die wellicht iets minder ‘heftig’ overkomen. Laat ze wennen aan jouw ontwikkelingen. Die tattoo kan over een jaartje ook nog. Misschien zijn de reacties van man en familie dan wat minder extreem. Sterkte!

Berry -

Ik zou het niet doen zinde van jemooie huidjekijgt het er nooitmeer af en is een afschuwrlijk gezicht.ikvraag me af waarom mensen dat doen .

Sanne -

Doen! Toen ik mijn ex leerde kennen wilde ik net een tattoo laten zetten. Maar omdat hij dit absoluut niet wilde, niet gedaan. Na 10 jaar samen gingen we uit elkaar en heb ik direct een tattoo laten zetten, nu 7 jaar geleden. Geen dag spijt van gehad. Mijn ex vindt het verschrikkelijk, jammer voor hem.
Daarnaast: wat voor leven leidt je als je niet jezelf kunt zijn? Dat je man je verlaat: zijn verlies. Dat je familie je laat vallen, dat zou echt verschrikkelijk zijn. En ook bizar, vanwege een tattoo!!

Reageer ook