fb
Damespraatjes Damespraatjes

Rianne: ‘Mijn man verbiedt me om een tattoo te laten zetten, maar ik wil het zo graag’

Opgegroeid in een degelijk gezin waar ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’ het credo was, voelt Rianne dat ze uit haar te strakke cocon wil breken. De mededeling dat ze overweegt een tattoo te nemen, roept heftige reacties op bij man Bert. Hij dreigt met weggaan als Rianne haar wens daadwerkelijk doorzet.

“Eerst was hij verbaasd en dacht dat ik een grapje maakte en toen hij in de gaten had dat ik serieus was, werd hij woest. Of ik wel goed bij mijn hoofd was! Wat zouden zijn vrienden er wel niet van denken als zijn vrouw allemaal plaatjes op haar lichaam zou laten zetten? En of ik me wel realiseerde wat voor een verdriet ik mijn ouders zou doen.” Ergens had ze zijn reactie ook wel verwacht, Bert is een keurige ingetogen man die zich drukt maakt om wat anderen van hem en zijn gezin vinden. Uit de band springen komt in zijn woordenboek niet voor en Rianne merkt dat ze los wil.

Angie

“Ik ontmoette een jaar geleden tijdens een meditatiecursus een vrouw met wie ik onmiddellijk een klik had. Ik had me op aanraden van mijn huisarts opgegeven voor die cursus omdat ik zo onrustig was. Na het mediteren wisselden Angie en ik nummers uit omdat we elkaar graag nog eens wilden zien.” Tussen de vrijgevochten Angie en behouden Rianne ontstaat een vriendschap. De tatoeages die Angie overal op haar lijf heeft, vindt Rianne fascinerend. Al een tijdje loopt ze met het idee rond de namen van haar kinderen op haar arm te laten zetten.

Kinderen in inkt

“Het lijkt me zo prachtig om mijn kinderen letterlijk dichtbij me te hebben, hun namen in inkt voor altijd op mijn huid te dragen. Samen met Angie heb ik een ontwerpje gemaakt. De namen Sanne en Siara in sierlijke letters en daar rondom hartjes en een klein engeltje. Ik wil dat graag op mijn bovenarm, want ik wil het zelf ook kunnen zien en bovendien kan ik het als het nodig is, bedekken.” Als Rianne opgewonden het ontwerp aan haar man laat zien, wordt ‘ie woest. Hoe ze het in haar hoofd haalt dat te doen. “Heeft die zweefteef vriendin zeker van je bedacht he? Dat mens heeft een slechte invloed op je. Als jij een tattoo neemt, ga ik van je af. Vrouwen met tattoos zijn ordinair. Daarmee wil ik niet worden gezien.”

In shock

De reactie van haar man zet haar aan het denken. “Erover praten is onmogelijk. Hij wil er geen woord over horen en vindt dat hij duidelijk is geweest. Ik weet dat mijn omgeving in shock is als ik mijn plan doorzet, maar eigenlijk kan me dat helemaal niet schelen. Ik ben dat truttige gedoe zo zat, ik wil mezelf kunnen zijn, de Rianne laten zien die ik echt ben en niet de Rianne die ik speel. Toen ik met mijn moeder over tattoos begon, was zij ook zeer duidelijk: dat doe je niet. Not done. Ik zei haar dat ik het overwoog en ze verklaarde me voor gek. Zei dat ze Bert heel goed kon begrijpen.”

Wat nu?

Rianne twijfelt. Angie vindt dat ze voor zichzelf moet kiezen en opkomen, maar Rianne weet het niet. “Als ik het doe, verlies ik mijn man en misschien ook wel mijn familie. Dan blijf ik alleen over met twee jonge meisjes, hoe moet ik dat allemaal doen? Het niet doen zou betekenen dat ik mezelf verloochen en dus misschien wel in lengte van dagen een ander speel. Dat ik niet mezelf ben. Ik lig er wakker van. Zie dan de tattoo op mijn arm voor me en word daarvan zo blij. Maar het idee dat Bert zijn koffers dan pakt, maakt me nerveus. Wat moet ik nou?”

Wat zou jij doen als je in Riannes schoenen zou staan? Zou je kiezen voor het bestaan dat je kent, maar waar je niet heel gelukkig van wordt of zou je lekker doen wat je zelf wilt? Praat met ons mee in de comments onder dit artikel.

Foto boven het artikel via Pexels

31 reacties

Marian -

De reactie van jouw man zegt veel over hemzelf. Wat maakt dat hij de goedkeuring van anderen nodig heeft en dat hetgeen dat anderen zouden kunnen denken zwaarder weegt dan het geluk van zijn vrouw? Ik zou erover in gesprek gaan (onder begeleiding), want nu lijkt het erop dat jij totaal niet gehoord wordt. En wat willen jullie de kinderen meegeven? Dat het belangrijker is wat anderen van je vinden en je dus aan te passen aan je omgeving i.p.v. jezelf te zijn? Dat lijkt mij niet goed. Door met jezelf aan de slag te gaan heb jij inzicht gekregen en persoonlijke groei/ontwikkeling in gang gezet. Je bent je er bewust van dat je een rol speelt en jezelf verloochent. Dat is niet vol te houden en maakt ongelukkig. Jouw man merkt hoogstwaarschijnlijk ook dat jij hierin verandert en dat maakt hem angstig. Juist die angst onderzoeken kan de sleutel zijn en jullie nader tot elkaar brengen. Een nieuwe koers varen is altijd spannend, maar brengt je naar de mooiste plekken die je anders nooit gezien had. Go for it!

L van Beers -

Mijn man VERBIEDT me? Wat voor huwelijksrelatie is dat?
Doen wat je hart je ingeeft. Dat je geen ja-en-amenfiguur bent en zelf een persoon bent: het wordt tijd dat je man dat beseft en respecteert. Sterkte.

ej -

ik heb een libelle op mijn voorarm!

Verena -

Je kan elkaar niets verbieden want dan wil je elkaar veranderen en dan verloochen je jezelf en de ander.
Laat elkaar een bepaalde mate van vrijheid hebben in een relatie natuurlijk bespreek je dingen maar ook al ben je het er niet mee eens soms moet je ander ook iets gunnen.
Wetende dat die ander daar gelukkig van word.
Dit hoeft geen groot issue te zijn maar als dit het wel is dan is de liefde niet goed genoeg en heb je je antwoord op je vraag.
Partners kunnen met elkaar mee groeien gebeurd dit niet dan gaat dit op den duur niet goed komen.
Veel succes met je keuze, beter alleen gelukkig met 2 kinderen dan ongelukkig in een relatie met 2 kids.

Emmy -

Om een vreselijke litteken te verbergen.

Wendy -

Ik kom zelf uit een gezin waar mijn moeder ook niks te vertellen had en mijn vader zei; als je met een tattoo of piercing thuis komt sla ik je een ring door de neus en leg ik je in de tuin vast. Ik heb gezien hoe je emotioneel kapot gemaakt wordt door zulke mensen. Inmiddels leeft mijn moeder niet meer, heb ik geen contact meer met mijn vader, ben ik gescheiden van een man die net zo was en heb ik 2 tattoos, waarvan 1 ter ere van mijn moeder. Mijn advies, kies voor jezelf!!!! Gooi die man buiten, neem die tattoo en vertel je familie dat ze de pleuris kunnen krijgen met dat decadente gedrag. Ook je kinderen zullen je hier uiteindelijk dankbaar om zijn, dat ze zien dat je voor jezelf opkomt. Als je man en je familie echt van je houden en je respecteren dan zouden ze je steunen hierin. Het is jouw lichaam en jouw keuze is en het mag met zoiets persoonlijks nooit de keuze zijn van iemand anders. Familie is niet opgebouwd uit bloed, familie is opgebouwd uit loyaliteit en respect.

Maria -

Om de tafel gaan zitten, als t n mooie tattoo wordt met de namen van je kinderen, hij moet niet gaan dreigen dat hoort niet, je moet in t plaatje passen en dat voor de buitenwereld, dat alles goed is, jammer dan, je leeft nu, ik zou t doen, ik zou de rollen omdraaien, eerst zijn koffers buiten zetten eens kijken hoe die reageert, en dan de tattoo kom voor jezelf op.

Nicolette -

Wat mij vooral opvalt zijn de laatste zinnen: je wordt blij als je aan je tattoo denkt, maar “nerveus” als je eraan denkt dat je man bij je weg gaat. Niet “verdrietig” of “ongelukkig”, maar nerveus…. Dat lijkt me sowieso niet de juiste emotie om te voelen bij het vooruitzicht van een scheiding. Ik denk dat je je huwelijk nog eens goed onder de loep moet nemen!

Rianne -

Wat ik zo jammer vind, is dat jij in een stramien vast zit, waar je graag uit wilt, je wilt jezelf gaan ontdekken!! Wie ben jij nu??! Jammer dat je man er niet in mee wilt gaan en je iets verbied, zonder er over te praten. Volgens mij vindt hij het wel goed zo en is het spannend als er iets anders gebeurt. Volgens mij gaat het niet eens om de tattoo, maar meer om jezelf te willen zijn!! Ga op ontdekkingstocht, betrek je man erbij, laat hem zien dat het ok is om af en toe eens uit de ban te springen. Ik ben van mening dat als je jezelf bent en je bent blij en trots op wie je bent, je prettigere partner bent, een mooier stralender persoon..
Al het goeds gewenst

Linn -

Het gaat hier niet om een tattoo, maar eigenlijk om het feit dat jouw man wil dat je bent zoals HIJ wil, vooral voor de buitenwereld als ik het zo lees.. het in zijn ogen perfecte plaatje..zoals het hoort volgens HEM.. Nu is het de tatoo , bedenk hoe hij zal reageren als er hierna weer iets anders is wat niet in zijn perfecte plaatje thuis hoort, gaat hij dan weer dreigen met een scheiding? Ik denk het wel..onmacht..dan maar dreigen.. en misschien uiteindelijk ook echt doen.

Hij kan het niet mooi vinden, dat is prima maar dreigen met een scheiding gaat wel heel ver. Hij zegt dus eigenlijk..als je niet luisterd zijn er gevolgen voor jou… dat is afdwingen, ik zou eens goed met hem aan tafel gaan zitten en duidelijk krijgen wat hij gaat doen als er andere situaties zouden voordoen waar hij het niet mee eens is.. zo kom je snel te weten wat voor man hij werkelijk is.

Natuurlijk kun je overwegen een tatoo niet te nemen omdat hij het niet mooi vindt, maar niet op deze manier dmv een dreigement.

Mijn man houdt ook niet van tattoo’s. Ik heb er in het begin van onze relatie wél 1 laten zetten. Hij vond de tattoo mooi,maar voor hem hoefde dat niet zo nodig..
Prima.. maar ik was en ben er blij mee, en hij zegt tjah.. het hoort blijkbaar bij jou.

Ik heb er maar 1, want hou zelf niet van veel tatoeages, deze die ik heb heeft een verhaal en ja dat verhaal hoort inderdaad bij mij.
Hij is ook de enige die het verhaal erachter kent en draag de tatoo niet echt zichtbaar , het is dan ook voor mezelf en niet om rond te lopen als een kladblok.

Rob -

Ongelooflijk wat een negatieve meningen, is er dan niemand die eens in de schoenen gaat staan van Rianne?
Is echt niet erg om een tattoo niet mooi te vinden, daar kan rustig over gepraat worden. Maar dreigen om uit elkaar te gaan, omdat JIJ het niet mooi vind, kom op zeg.
Ja, je moet er goed over nadenken, eenmaal een plaatje op je arm, en het zit er de rest van je leven. Maar Rianne blijft nog steeds dezelfde Rianne. PUNT.
En de opmerking, wat zullen mijn vrienden er wel niet van denken, rot op zeg, bepalen hun dan ook, welke auto je moet gaan rijden? Welke kleding je aan moet trekken? Etc….

Rianne lieverd,
Kijk goed wat jij zelf wilt, ik las al datjij je niet kan ontplooien jezelf te zijn, in deze relatie.
Daar sloop jij jezelf mee, ja het gaat ff zwaar worden, als je ervoor kiest, de koers uit te varen om jezelf te gaan vinden. Maar onthoud: jij heb alleen jezelf nodig, om gelukkig te zijn.

Sterkte met deze situatie 🫶🏼.

S -

De meditatie(s), zoektocht naar een vermeend hoger doel, het vinden van gelijkgestemden en – in the end – het verliezen van de mensen om jou heen. De individualistische samenleving, waarin louter het individu past, de ultieme vrijheid, leidt tot het onvermogen écht tot een hoger doel te komen, samen. De vraag, die we mijns inziens ons allen moeten stellen, is: wat maakt de mensheid? Laten we elkaar niet verliezen.

Asna -

Ik begrijp jou, maar je man en moeder ook. Ik heb ook jaaaren een tattoo willen plaatsen. Nu ben ik ouder en als ik het bij anderen zie dan denk ik waarom heb ik me laten tegenhouden?
Tegelijkertijd denk ik en waarvoor is het nodig om deze ‘strijd’ aan te gaan met alle consequenties? Wat is belangrijker?

CvBL -

Waarom zijn vrouwen met n tattoo ordinair. Wat n aannames. Mijn man is geen tattoo liefhebber maar vindt mijn uiltje en nijntje mooi. Ze staan voor onze kleinkinderen, heel subtiel.

Rachel -

Ik zit precies in dezelfde situatie. Alleen ik heb de tattoo wel laten zetten en nu loopt mijn relatie op de klippen.

William -

Heb zelf een aantal tattoo’s, naam van mijn petekind was de eerste.
Naam van vriend/ vriendin NOOIT doen
Het zijn toch ook zijn kinderen??
Waarom zou een dame met tattoo’s ordinair zijn ??

Emmy -

Ik denk dat je in relatie therapie moet. Je zit vast in een relatie met een onzekere man die zich druk maakt om de buitenwereld. En misschien heeft hij wel een punt over je vriendin? Ben je sinds je haar kent ook wel veranderd? Voelt hij dat? Probeert hij je vast te houden in het veilige burgelijke leventje waar hij zich goed bij voelt? Reageert hij daarom zo heftig? In Therapie kan je daar achter komen. Maar als mijn man een tattoo zou nemen zou ik me ook wel afvragen of we echt wel bij elkaar passen? Mijn eerste reactie is dan ook ” ik vraag de scheiding aan” . Maar of dat ook echt zou gebeuren? Als hij een goede reden heeft moet hij dat natuurlijk zelf weten. Maar losbreken uit deze kleinburgerlijkheid doe je niet door het op de spits te drijven. Ga in gesprek. Lees boeken over relaties ga in therapie met hem of met jezelf. Stel eerst je grenzen op andere vlakken. Vind jezelf en misschien wordt hij daardoor ook een leukere man.
Sterkte!

Ron, -

Als je een tattoo neemt, moet je je . wel realiseren dat de lol er snel af is. Na een paar zit ie er gewoon en is het niet b

Miranda -

Ik doe altijd mijn eigen ding van jongsaf aan. Is niet makkelijk maar ik ben gelukkig dat zou iedereen moeten doen. Je leeft maar 1 x . Als mensen echt om je geven nemen ze je zoals je bent. Dus jouw man neemt je niet zoals je bent en accepteert en respecteert jouw keuze en meningen niet. Jammer want daardoor laat jij je leiden en ben je ongelukkig en wordt je onzeker.

Astrid Prins -

Wat een emotionele chantage. Heb hier precies hetzelfde meegemaakt. Zowel van ouders als van partner. Werk in de zorg, daar zouden ze er niets van maken.
Ik heb een sleeve, partner heb ik de deur uitgezet en ben met mijn 2 kinderen verder gegaan. Beste wat ik ooit gedaan heb. Emotionele chantage is huiselijk geweld. Iets wat bij mij zo begonnen is een eindigde in fysiek, psychisch en meer emotioneel geweld. Niemand, maar dan ook niemand heeft het recht om voor jou te beslissen en zeker niet op je gevoel te spelen.

Edwin -

Sanne en Siara…je kunt het ook subtiel doen. Van beiden alleen de eerste letter en dan op een plekje waar niet iedereen het ziet. Een S op je ene bil en een S op je andere bil.

Zit natuurlijk wel een risico aan tijdens de seks je bedpartner direct 112 belt bij het zien van het woord “SOS”….

Berina -

Niks mis met een mooie tramp stamp net boven de billen. 🙂👍

Rieneke -

Probeer erachter te komen wat de onderliggende oorzaak is van de dreigement van je man. Ik zou mij daar meer zorgen om maken want het lijkt er op dat er meer onderligt dan alleen de tattoo.
Natuurlijk mag hij zijn mening geven maar het is en blijft jouw lichaam en keuze. Hij mag niet dreigen en het is respectloos dat hij zo je vriendin noemt. Er zit woede en onderliggende boosheid in hem. Als mijn man een tattoo zou nemen dan zou ik dat verschrikkelijk vinden en het op een normale manier met hem erover hebben.Als hij het echt zo graag wil dan ging ik een oplossing zoeken zodat hij het nam zodat hij het kon bedekken en wanneer wel/niet in zicht etc. Je bent niet zijn onderdanige.

Astrid -

Jeetje, wat un moeilijke situatie voor je. Maar, jou verlaten om un tattoo vindt ik zeer extreem. Van zowel je man als je bloedeigen familie. Ze zouden jou juist aan moeten moedigen om jou leven en ervaringen te benutten en laten groeien ipv jou leven te beknotten. Werk aan de winkel, succes en sterkte

MMPB -

Dit lijkt me niet de manier om los te breken. Dat is ook geen goede reden om een tatoeage te zetten. Dat moet je echt doen omdat je het zelf mooi en betekenisvol vindt, niet uit een soort strijd om je los te maken. Dat kan ook op andere manieren.
Een tattoo zetten is niet niks. Daar moet je echt goed over nadenken, het blijft je hele leven meegaan. En iets later zetten zou dan ook geen probleem moeten zijn. Dus als je het zo graag wil kan je er ook over in gesprek blijven gaan en je man proberen te overtuigen dat wat anderen van je denken niet het belangrijkste is in de wereld.
Persoonlijk vond ik het juist wel fijn toen ik een tattoo wou zetten in de lockdown en nog wat extra tijd moest nemen om erover na te denken voor ik zo iets definitiefs op mijn been liet zetten. Het idee was er al sinds ik tiener was, maar het ontwerp moest wel perfect zijn voor het echt gezet wordt. Niet zomaar in een middagje met vriendinnen bedacht.
Dat terzijde klinkt het wel alsof je nodig wat aan je relatie moet gaan werken. Als het stuk loopt door zo iets is er sowieso iets aan de hand. Daarnaast kan je man je toch niet zomaar commanderen iets wel of niet te doen. Een relatie is gebouwd op geven en nemen en wederzijds respect.

Emmie -

Ik zou wachten met het zetten van je tattoo.
Je zet het zoals ik het lees als liefdessymbool voor je kinderen en om los te breken. Als het je lukt om patronen met je familie en je man te doorbreken zou ik hem zetten. Als kroon op je harde werk. want in de interactie met je omgeving kun je niet zijn wie je bent. Het zit hem dus niet in het punt over de tattoo maar de groei in het uitspreken naar de ander en opkomen voor jouw behoeftes. Dat kan ook door in het dagelijks leven meer kleine dingen zelfstandig te bepalen.

Sabine -

Is dit het enige dreigement dat hij uit? Als ik het artikel zo lees is er vrees ik veel meer aan de hand dan alleen het zetten van een tattoo. Goed om te overwegen of je bij deze man wilt blijven de rest van je leven. Liefde is elkaar respecteren, je bent niet zijn bezit. En ja, het is jouw leven, en jouw lijf, niet dat van hem. Ik wens je wijsheid.

Emily -

DOEN! Je leeft voor jezelf en niet voor anderen. Als hij het zo erg vindt, is hij niet de persoon die bij je past. Als je jezelf weg blijft cijferen, kan je later spijt hebben. Je gezin en familie is belangrijk, maar jezelf zijn en aan jezelf trouw blijven is belangrijker. De mensen die echt van je houden, accepteren dat. Een gelukkigere jij en is een gelukkigere wij!

Malissa -

Ik zou zeggen DOEN als je zeker weet dat je een tattoo wil. Als de mensen die (zogenaamd) om je geven je laten vallen om zo iets dan zijn ze jouw liefde en aandacht in mijn optiek niet waard. Met jezelf “truttig” houden omdat de omgeving een ander uiterlijk niet accepteert ga je jezelf in de weg zitten. Als je graag uit je “strakke cocon” wilt breken zijn er wellicht eerst andere manieren om jezelf te ontdekken, manieren die wellicht iets minder ‘heftig’ overkomen. Laat ze wennen aan jouw ontwikkelingen. Die tattoo kan over een jaartje ook nog. Misschien zijn de reacties van man en familie dan wat minder extreem. Sterkte!

Berry -

Ik zou het niet doen zinde van jemooie huidjekijgt het er nooitmeer af en is een afschuwrlijk gezicht.ikvraag me af waarom mensen dat doen .

Sanne -

Doen! Toen ik mijn ex leerde kennen wilde ik net een tattoo laten zetten. Maar omdat hij dit absoluut niet wilde, niet gedaan. Na 10 jaar samen gingen we uit elkaar en heb ik direct een tattoo laten zetten, nu 7 jaar geleden. Geen dag spijt van gehad. Mijn ex vindt het verschrikkelijk, jammer voor hem.
Daarnaast: wat voor leven leidt je als je niet jezelf kunt zijn? Dat je man je verlaat: zijn verlies. Dat je familie je laat vallen, dat zou echt verschrikkelijk zijn. En ook bizar, vanwege een tattoo!!

Reageer ook