Zes jaar geleden ontmoette Ankie Yona op een plek waar veel nieuwe vriendschappen ontstaan: het schoolplein. Het was de eerste schooldag van hun dochters. Beide meisjes begonnen net in groep 1 en voor zowel Ankie als Yona was dat een emotioneel moment. “We stonden allebei in de gang van school te snikken,” vertelt Ankie lachend. “Onze meisjes waren nog zo klein. We voelden ons ineens zo sentimenteel.” Na het afscheid van de kinderen besloten ze samen een kop koffie te drinken. Wat begon als een troostend gesprek, groeide al snel uit tot een hechte vriendschap.
Vriendinnen op twee fronten
Niet alleen Ankie en Yona konden het goed met elkaar vinden; ook hun dochters werden dikke vriendinnen. Ze speelden vaak samen na schooltijd en gingen regelmatig bij elkaar logeren. Voor Ankie voelde het bijna alsof ze er een extra familie bij had gekregen. “Het is fijn als je iemand hebt die precies begrijpt waar je doorheen gaat als moeder,” zegt ze. “We konden lachen om dezelfde dingen, maar ook serieuze gesprekken voeren.” In de loop van de jaren deelden ze veel momenten samen: schoolactiviteiten, kinderfeestjes en soms gewoon een wandeling terwijl de kinderen speelden.
Altijd klaarstaan
Ankie benadrukt dat Yona ook een ontzettend zorgzame kant heeft. Toen Ankie’s moeder onlangs overleed, stond Yona meteen voor haar klaar. “Ik moest die dag allerlei dingen regelen en redde het niet om op tijd bij school te zijn,” vertelt ze. “Yona bood direct aan om mijn dochter mee te nemen.” Het bleef niet bij alleen ophalen. Yona liet het meisje ’s avonds mee-eten, gaf haar een bad en bracht haar later schoon en rustig weer thuis. “Ik was zo dankbaar,” zegt Ankie. “Op zulke momenten weet je hoe waardevol een goede vriendin is.”
Een minder leuke eigenschap
Toch zit er ook een andere kant aan Yona die Ankie steeds meer begint te storen. Haar vriendin roddelt namelijk ontzettend veel. “In het begin vond ik het nog wel grappig,” geeft Ankie toe. “Je kent dat wel: een beetje kletsen over wat er speelt op het schoolplein.” Maar na verloop van tijd merkte ze dat het steeds negatiever werd. Yona had overal een mening over en vertelde vaak verhalen over andere ouders, leerkrachten of zelfs kinderen. “Het ging zelden over iets positiefs,” zegt Ankie. “En dat begon me echt tegen te staan.”
“Ik wil niet roddelen, maar…”
Ankie heeft haar vriendin hier al een paar keer voorzichtig op aangesproken. Ze vertelde dat ze zich er niet altijd prettig bij voelde als er zo veel over anderen werd gesproken. “Yona reageerde begripvol,” vertelt Ankie. “Ze zei dat ze het snapte en dat ze zou proberen er op te letten.” Maar echt veranderen deed het niet. Het enige verschil is dat Yona haar verhalen nu vaak inleidt met zinnen als: “Ik wil niet roddelen hoor, maar…” of “Wat ik nu ga zeggen bedoel ik niet verkeerd.” Daarna volgt alsnog een uitgebreid en vaak behoorlijk negatief verhaal.
Een ongemakkelijk gevoel
Voor Ankie voelt dat steeds ongemakkelijker. Ze vindt het vervelend om naar al die verhalen te luisteren, maar weet ook niet goed hoe ze moet reageren. “Soms probeer ik het gesprek een andere kant op te sturen,” zegt ze. “Dan begin ik over iets anders of maak ik een grapje.” Maar Yona lijkt het niet altijd door te hebben en gaat gewoon verder. Ankie vraagt zich ook af wat er achter haar rug om over haar wordt gezegd. “Als ze zo makkelijk over anderen praat, doet ze dat misschien ook over mij,” denkt ze soms.
De vriendschap is belangrijk
Toch wil Ankie de vriendschap absoluut niet op het spel zetten. Daarvoor betekent Yona te veel voor haar. “Ze is er op belangrijke momenten echt voor me geweest,” zegt ze. “En onze dochters zijn nog steeds beste vriendinnen.” Bovendien vindt Ankie het gezellig om tijd met Yona door te brengen. Ze lachen veel samen en kunnen ook serieuze gesprekken voeren. “Het zou zonde zijn als zo’n mooie vriendschap stukloopt door iets als roddelen.”
Opnieuw het gesprek aangaan
Wel weet Ankie dat er iets moet veranderen. Het roddelen begint haar steeds meer tegen te staan. Ze wil niet steeds in gesprekken belanden waarin andere mensen worden bekritiseerd of besproken zonder dat ze erbij zijn. “Ik denk dat ik het toch nog een keer duidelijk moet zeggen,” overweegt ze. Maar dat vindt ze lastig. Ze wil Yona niet kwetsen of het gevoel geven dat ze een slechte vriendin is. Tegelijkertijd wil ze ook eerlijk zijn over haar eigen grenzen.
Op zoek naar een oplossing
Ankie hoopt dat er een manier is om dit probleem op te lossen zonder dat de vriendschap eronder lijdt. Misschien helpt het om concreet aan te geven wanneer een gesprek haar ongemakkelijk maakt. Of om duidelijk te zeggen dat ze liever over andere dingen praat. “Ik denk dat Yona het niet eens slecht bedoelt,” zegt Ankie. “Voor haar is het waarschijnlijk gewoon een manier van praten.” Toch hoopt ze dat haar vriendin begrijpt dat het voor haar anders voelt.
Afbeelding: Freepik
