fb
Damespraatjes Damespraatjes

Dorien: “Na de scheiding kozen al onze vrienden zijn kant”

kozen voor hem vrienden

Na bijna twintig jaar huwelijk kwam de scheiding voor Dorien als een donderslag bij heldere hemel. Terwijl zij dacht dat ze samen met Ravi aan een toekomst bouwde, bleek hij al langere tijd ongelukkig te zijn. Hij vond dat hij te weinig aandacht kreeg, terwijl Dorien juist het gevoel had dat ze keihard werkte voor hun gezin. Inmiddels zijn ze uit elkaar, betaalt Dorien een flink bedrag aan alimentatie en ziet ze haar kinderen minder vaak dan ze zou willen. Maar misschien doet nog wel het meeste pijn dat hun gezamenlijke vrienden vrijwel allemaal de kant van Ravi hebben gekozen. “Ik ben niet alleen mijn huwelijk kwijtgeraakt, maar ook het leven dat we samen hadden opgebouwd.”

“Het voelt alsof iedereen na de scheiding heeft besloten dat Ravi het slachtoffer is en ik de schuldige. Alsof ik twintig jaar lang niets voor ons gezin heb gedaan.”

Een huwelijk waarin ieder zijn eigen rol had

Dorien en Ravi waren bijna twintig jaar getrouwd. Ze hadden samen kinderen, een huis en een grote vriendenkring. Van buitenaf leek hun leven behoorlijk stabiel. Dorien heeft een drukke baan waarin ze veel verantwoordelijkheid droeg. Regelmatig moest ze voor haar werk naar het buitenland. Het was een goedbetaalde functie, maar daar stond tegenover dat ze vaak van huis was.

Ravi werkte als schrijver en deed daarnaast vrijwilligerswerk. Hij had een flexibeler bestaan en was daardoor degene die thuis veel regelde. Hij zorgde ervoor dat de kinderen op tijd op school kwamen, hield afspraken bij en organiseerde allerlei praktische zaken. Ook nam hij vaak het initiatief om vrienden uit te nodigen of samen iets te ondernemen. “Dat was gewoon hoe ons leven was ingericht. Ik verdiende het grootste deel van ons geld en Ravi zorgde ervoor dat thuis alles bleef draaien. Dat werkte jarenlang prima, dacht ik.”

Natuurlijk waren er weleens discussies. Dorien wist dat Ravi haar werk soms veel vond en dat hij haar liever vaker thuis had gehad. Maar ze zag haar inspanningen juist als iets wat ze voor het gezin deed. “De hypotheek moest betaald worden, de kinderen moesten kunnen sporten en we wilden ook leuke dingen doen. Ik heb altijd hard gewerkt om ons dat leven te kunnen geven. Ik dacht dat Ravi dat begreep en waardeerde.”

De scheiding kwam totaal onverwacht

Toen Ravi vertelde dat hij niet meer verder wilde met hun huwelijk, was Dorien compleet overvallen. Voor haar gevoel was er geen lange aanloop geweest waarin ze samen serieus over scheiden hadden gesproken. Ravi bleek er echter al veel langer mee bezig te zijn. Hij vertelde dat hij zich jarenlang tekortgedaan had gevoeld. Hij miste aandacht, gezelligheid en het gevoel dat Dorien echt voor hem koos. Volgens hem had hij regelmatig laten merken dat hij ongelukkig was, maar had zij daar onvoldoende mee gedaan. “Hij zei dat hij zich meer een huisgenoot voelde dan een echtgenoot. Dat kwam keihard binnen. Ik wist dat hij soms baalde als ik weer eens weg moest, maar ik had nooit gedacht dat hij daarom ons huwelijk wilde beëindigen.”

Dorien vindt het moeilijk om te accepteren dat Ravi haar verwijt dat ze te weinig aandacht had. Ze begrijpt inmiddels wel dat hij zich alleen kan hebben gevoeld, maar vindt dat haar eigen inzet daarbij volledig wordt vergeten. “Had hij dan verwacht dat ik mijn baan zomaar zou opgeven? Dat we de hypotheek niet meer konden betalen? Ik heb ook offers gebracht. Ik was vaak moe, miste verjaardagen en vond het zelf ook helemaal niet leuk om steeds in een hotel te slapen.”

Ravi had thuis een heel ander leven opgebouwd

Na de scheiding werd Dorien steeds duidelijker hoe groot het sociale leven van Ravi eigenlijk was. Hij had veel contact met hun gezamenlijke vrienden. Hij stuurde regelmatig berichtjes, vroeg hoe het met iedereen ging en organiseerde etentjes en uitstapjes.

Dorien was daar veel minder mee bezig geweest. Niet omdat ze haar vrienden niet belangrijk vond, maar omdat haar werk veel tijd en energie opslokte. Als ze thuiskwam, wilde ze vooral bij de kinderen zijn en even bijkomen. “Nu krijg ik te horen dat Ravi altijd degene was die contact zocht. Dat klopt misschien ook wel. Maar betekent dat dat ik geen goede vriendin was? Ik had gewoon minder tijd. Ik dacht dat mensen dat wel begrepen.”

Toen Dorien na de scheiding voorzichtig contact zocht met een paar gezamenlijke vrienden, merkte ze dat de verhoudingen veranderd waren. Sommigen reageerden afstandelijk. Anderen vertelden zonder omwegen dat ze vooral contact met Ravi hadden gehouden. De uitleg was vaak hetzelfde: met Ravi hadden ze nu eenmaal het meeste contact. Hij was degene die appte, afspraken maakte en belangstelling toonde. “Een vriendin zei letterlijk dat ze Ravi beter kende dan mij, omdat hij altijd zo betrokken was. Ik wist niet wat ik hoorde. We waren bijna twintig jaar getrouwd. We gingen samen naar verjaardagen, vakanties en feestjes. En nu lijkt het alsof ik er nooit echt bij heb gehoord.”

Alsof ze alles kwijt is geraakt

De scheiding heeft Dorien niet alleen emotioneel geraakt. Ook financieel is haar situatie flink veranderd. Omdat haar inkomen aanzienlijk hoger was dan dat van Ravi, moet ze hem alimentatie betalen. Dat vindt ze moeilijk, zeker omdat ze jarenlang het grootste deel van de financiële verantwoordelijkheid droeg. “Het voelt soms heel oneerlijk. Ik heb altijd gewerkt om ons gezin een goed leven te geven en nu moet ik na de scheiding ook nog een flink bedrag aan hem betalen. Ik snap dat er afspraken zijn en dat het juridisch zo geregeld wordt, maar gevoelsmatig doet het pijn.”

Ook de omgang met de kinderen is veranderd. Dorien ziet hen minder vaak dan voorheen en moet wennen aan het feit dat ze niet meer betrokken is bij alles wat er thuis gebeurt. Ze gunt Ravi een goede band met de kinderen, maar vindt het verdrietig dat ze zoveel momenten mist. Zeker omdat ze het gevoel heeft dat haar drukke baan nu tegen haar wordt gebruikt. “Het lijkt wel alsof iedereen vergeet waarom ik zoveel werkte. Ik deed dat niet omdat ik liever op kantoor zat dan bij mijn kinderen. Ik wilde dat ze niets tekortkwamen. Nu vraag ik me soms af of ze later zullen denken dat hun vader er altijd was en hun moeder vooral met haar werk bezig was.”

Wat zouden jullie doen als na een scheiding vrijwel alle gezamenlijke vrienden de kant van je ex kiezen? Zou je proberen het contact te herstellen, of zou je de vriendschappen loslaten?

Afbeelding: Unsplash

Volg jij ons al?

Facebook Instagram Threads Twitter Pinterest TikTok Newsletter

4 reacties

Saar -

Geval bord voor je kop hebben als je allemaal vragen stelt waarvan je eigenlijk het antwoord al weet toch? Waarom wilde Ravi ook alweer scheiden?

Sanderien van Mul -

Waarom zoek je contact met ‘wederzijdse’ vrienden als je jarenlang amper met ze hebt gesocialiseerd? Het is toch niet gek dat ze zijn kant kiezen, ze kennen hem veel beter. Voor hen ben jij inderdaad de onzichtbare vrouw (voor het gemak vergetend dat jij de centen binnen brengt. Er zijn maar weinig ‘schrijvers’ die van hun werk kunnen leven). Je vertelt niet hoe oud/jong je kinderen zijn. Je band met hen is ook niet helemaal stuk of verstoord. Je hebt voor je carrière gekozen en daar is helemaal niets mis mee, maar dit zijn wel de consequenties, helaas. Ik zou lekker met mijn baan/carrière verder gaan, mijn kinderen aandacht geven en als er nog energie/tijd over is, die besteden aan dingen voor mezelf (ontspanning!) en eventueel nieuwe vrienden zoeken, die niet het verleden met je delen en je gewoon zien voor wie je bent. Investeer in de band met je kinderen maar ga niet de leuke moeder forceren. Sommige dingen zijn nu eenmaal gebeurd. Er is geen haat, nijd of ruzie in het spel, dat is al heel wat.

Joris -

Mijn reactie wordt wel geteld, maar niet zichtbaar. Jammer dat die bug nooit opgelost wordt.

Joris -

“De hypotheek moest betaald worden, de kinderen moesten kunnen sporten en we wilden ook leuke dingen doen”. Dat is redelijk universeel. Veel mensen doen dat zonder een baan te hebben waardoor ze geen tijd meer hebben voor alles buiten de kantoormuren.

Relaties (zowel liefdesrelaties als vriendschappelijke relaties) moeten onderhouden worden. Als je er niets in stopt, verwacht je dan werkelijk dat je er iets uithaalt? Jullie gezamenlijke vrienden kregen alleen aandacht van Ravi. Ja, natuurlijk, als je toevallig thuis was, hobbelde je mee naar afspraken die hij had gemaakt. Maar dat telt niet. Een relatie moet in balans zijn. Als er langdurig disbalans is, verwatert de vriendschap. Nu jullie geen stel meer zijn, vind ik het niet onlogisch dat ze het contact met hem onveranderd voortzetten en het contact met jou laten hoe het altijd was: praktisch niet-bestaand. Fijn dat ze zo eerlijk tegen je zijn!

“Nu vraag ik me soms af of ze later zullen denken dat hun vader er altijd was en hun moeder vooral met haar werk bezig was”. Stop daar maar mee. Dat hoef je je niet af te vragen. Dat lijkt me evident het geval.

Fijne dag verder!

Reageer ook