Vanaf het allereerste moment dat Anne en Merel elkaar ontmoetten, wisten ze dat ze waarschijnlijk nooit vriendinnen zouden worden. Anne is inmiddels getrouwd met Kjeld, de broer van Merel, en al die jaren hebben de twee vrouwen zich keurig en beleefd gedragen. Niet omdat ze elkaar zo aardig vinden, maar vooral om de lieve vrede te bewaren. Toch is er na de bruiloft van Anne en Kjeld iets veranderd. Anne kan het maar moeilijk loslaten dat Merel als enige de dresscode volledig negeerde. Ze had zich zo verheugd op hun trouwdag en wilde dat alles klopte. “Het ging me niet om dure kleding of perfecte plaatjes, maar om het gevoel dat iedereen moeite had gedaan om er samen iets moois van te maken.”
Een feest in pasteltinten
Anne en Kjeld hadden gekozen voor een dresscode in pastelkleuren. Een vrij ruime keuze, want gasten konden alle kanten op met zachte tinten roze, blauw, groen en geel. Anne vond het leuk om te zien hoe iedereen daar op zijn eigen manier invulling aan gaf. De locatie was prachtig aangekleed en de gasten zagen er feestelijk uit. Maar toen Merel binnenkwam, viel ze meteen op. Ze droeg zwart, en niet zomaar een eenvoudig zwart jurkje. Haar outfit was volgens Anne meer geschikt voor een heel andere gelegenheid dan een vrolijke bruiloft. “Ik dacht meteen: waarom heeft ze dit gedaan?”Tijdens het feest heeft Anne er niets van gezegd. Ze wilde geen scĂšne maken op haar eigen trouwdag en besloot haar aandacht bij Kjeld en de andere gasten te houden. Toch bleef het knagen. Het voelde voor haar alsof Merel bewust had besloten zich niets van hun wensen aan te trekken.
Volgens Kjeld moet ik het laten rusten
Na de bruiloft heeft Anne haar ergernis met Kjeld besproken. Hij reageerde een stuk nuchterder dan zij had gehoopt. Volgens hem moest ze het niet groter maken dan het was. Hij vertelde dat Merel het momenteel zwaar heeft en al een tijd worstelt met haar gewicht. Misschien had ze daarom voor zwart gekozen, omdat ze zich daarin prettiger voelt. Anne begrijpt dat onzekerheid een rol kan spelen, maar vindt dat geen reden om een afgesproken dresscode volledig te negeren. Bovendien had Merel ook een andere outfit kunnen kiezen waarin ze zich prettig voelde. “Ik wil best rekening houden met haar gevoelens, maar waarom moet ik op mijn eigen bruiloft dan maar doen alsof het me niets kan schelen?”Het was hun dag en ze had graag gezien dat Merel daar een beetje respect voor had.
Een zwarte outfit met een boodschap?
Wat Anne misschien nog wel het meest dwarszit, is dat ze de kledingkeuze van Merel niet los kan zien van hun moeizame verhouding. Ze vraagt zich af of haar schoonzus bewust een statement wilde maken. Het huwelijk leek een mooie gelegenheid om de verhoudingen wat te verbeteren, maar achteraf voelt het voor Anne alsof Merel juist afstand heeft willen creĂ«ren. Ze merkt dat ze de foto’s van de bruiloft niet meer met hetzelfde plezier bekijkt. Telkens valt haar oog op die ene zwarte outfit tussen alle pasteltinten. “Misschien zoek ik er te veel achter, maar het voelt alsof ze mij op mijn trouwdag nog even wilde laten weten wat ze van mij vindt.” Ook voelt ze zich minder welkom in de familie van Kjeld. En dat vindt ze eigenlijk best verdrietig.
Moet ik er iets van zeggen?
Kjeld vindt dat Anne het moet laten rusten. Hij wil geen ruzie tussen zijn vrouw en zus en vindt het jammer dat de bruiloft op deze manier toch nog een vervelend staartje krijgt. Anne begrijpt zijn positie, maar vindt ook dat hij haar teleurstelling wel erg gemakkelijk wegwuift. Ze wil niet dat Merel denkt dat ze zomaar overal mee wegkomt, maar vraagt zich tegelijkertijd af wat ze ermee opschiet als ze haar schoonzus alsnog aanspreekt. Misschien wordt de verhouding er alleen maar slechter door. “Ik weet niet of ik het moet bespreken of gewoon moet accepteren dat Merel nu eenmaal zo is. Maar ik wil ook niet dat ze denkt dat ze mij op zo’n belangrijke dag kan kwetsen zonder dat ik daar iets van mag vinden. Hoe zouden jullie hiermee omgaan?”
Photo by Vintage Lenses via Pexels
