Merel kan er nog steeds niet helemaal over uit dat haar moeder geld wil voor het oppassen op haar kleinkinderen. Zelf had ze het eigenlijk als iets vanzelfsprekends gezien. Haar moeder Ina is 56, woont sinds het vertrek van haar man alleen en heeft daardoor ineens veel meer tijd. Merel dacht dat het voor haar moeder juist gezellig zou zijn om twee dagen per week haar kleinkinderen om zich heen te hebben. “Bij mijn vriendinnen passen opa’s en oma’s met alle liefde op en daar wordt geen rekening voor gestuurd. Ik had eigenlijk gedacht dat het bij ons niet anders zou zijn.”
Mijn moeder heeft zelf ook plannen
Toch begint Merel steeds beter te begrijpen waar haar moeder vandaan komt. Ina zit niet bepaald ruim bij kas en wil na het vertrek van haar man weer een eigen leven opbouwen. Ze denkt erover om een opleiding te volgen waarmee ze later in een kinderdagverblijf kan werken. Dat spreekt haar aan en er is volgens haar volop werk in die sector. Maar een opleiding kost tijd en daarna wil ze natuurlijk ook geld verdienen. “Mijn eerste reactie was: maar je hebt toch juist tijd om op te passen? Nu zie ik ook wel dat zij niet zomaar een paar jaar wil wachten met haar eigen plannen.”
En dan is er straks nog een kleinkind
Merel heeft bovendien nog een broer en zijn vrouw is zwanger. Als Ina eenmaal twee dagen bij Merel oppast, ligt het voor de hand dat haar zoon straks misschien ook vraagt of ze bij hem wil komen. Voor Ina kan dat betekenen dat een groot deel van haar week gevuld is met oppassen, terwijl ze juist weer zelfstandig wil worden. Merel vindt het lastig om dat helemaal los te laten, omdat het voor haar gevoel niet alleen om oppassen gaat, maar ook om oma zijn. “Aan de andere kant denk ik: als je twee dagen per week met je kleinkinderen bent, is dat toch ook gewoon ontzettend leuk?”
Dan maar betalen?
Toch denkt Merel er inmiddels serieus over om haar moeder te betalen. Niet omdat ze dat een prettige oplossing vindt, maar omdat ze haar moeder ook niet het gevoel wil geven dat ze haar tijd zomaar opeist. Alleen: wat is dan een redelijk bedrag? Tien euro per uur? Meer? En als ze betaalt, voelt het dan niet ineens als een gewone oppas in plaats van als oma die op haar kleinkinderen past? “Ik vind het zo ongemakkelijk om tegen mijn moeder te zeggen: hoeveel kost het eigenlijk als je op je eigen kleinkinderen komt passen?”
Misschien is een andere oppas beter
Merel twijfelt daarom nog steeds. Misschien moet ze gewoon een andere oppas zoeken en haar moeder de ruimte geven om haar eigen toekomst uit te zoeken. Dat zou haar moeder financieel misschien zelfs meer helpen dan twee dagen oppassen bij haar dochter. Tegelijkertijd vindt ze het verdrietig als haar kinderen daardoor minder vaak bij hun oma zijn. Ze wil haar moeder niet tekortdoen, maar het voelt voor haar ook gek om de band tussen oma en kleinkinderen in uren en euro’s uit te drukken. “Misschien moet ik accepteren dat mijn moeder niet alleen oma is, maar ook gewoon een vrouw van 56 die opnieuw moet bedenken wat ze met haar leven wil.”
Photo by Bahadir Caya via Pexels
Saar -
Je kunt een officiële vergoeding krijgen voor opa en oma die oppassen door hen te laten registreren als officiële gastouder via een gastouderbureau. Hierdoor krijg je als ouder recht op kinderopvangtoeslag, waardoor de opvang grotendeels wordt vergoed door de overheid
Kijken jullie maar hier eens naar misschien wel interessant voor jou en je broer. Succes!