Toen Hanneke en Rens ruim drie jaar geleden uit elkaar gingen, hadden ze één ding meteen duidelijk: ze wilden elkaar niet kwijtraken als ouders. “We gingen op een goede manier uit elkaar. Natuurlijk was het verdrietig en natuurlijk was het niet hoe we het hadden gewenst, maar we konden elkaar nog wel luchten en zien.” Inmiddels hebben ze een manier gevonden die voor hen én hun kinderen werkt. “We brengen samen de kinderen naar hun eerste schooldag, vieren verjaardagen met elkaar en met kerst gaan we zelfs ieder jaar een week skiën.”
We konden goed door één deur
Voor Hanneke was het belangrijk dat de scheiding niet betekende dat alles wat ze samen hadden opgebouwd ineens verdween. “We waren geen partners meer, maar we bleven natuurlijk wel ouders. Ik vond het belangrijk dat de kinderen niet het gevoel kregen dat ze tussen ons in moesten staan.” Daarom bleven ze elkaar zien en samen belangrijke momenten vieren. “Het klinkt voor sommige mensen misschien bijzonder, maar voor ons voelt het eigenlijk heel normaal. We hebben een manier gevonden waarop het werkt.”
Toen Hanneke twee jaar geleden een nieuwe relatie kreeg met Kenneth, was ze dan ook eerlijk over de band die ze met Rens had. “Kenneth wist vanaf het begin dat Rens onderdeel van mijn leven zou blijven. Daar heeft hij nooit moeilijk over gedaan.” Sterker nog, de twee mannen kunnen volgens Hanneke prima met elkaar overweg. “Kenneth en Rens kunnen gewoon door één deur. Ze hebben het gezellig samen en kunnen met elkaar lachen. Dat vind ik heel fijn, want ik wil helemaal geen gedoe.”
Ik hoopte dat het bij Rens hetzelfde zou gaan
Toen Hanneke hoorde dat Rens een nieuwe vriendin had, dacht ze dan ook vooral positief. “Ik hoopte eigenlijk meteen dat ik het met haar ook goed zou kunnen vinden. Als Kenneth zo ontspannen met Rens kan omgaan, waarom zou dat andersom niet kunnen?” Ze had bovendien helemaal geen behoefte om een bijzondere plek in het leven van de nieuwe vriendin van haar ex op te eisen. “We hoeven echt geen vriendinnen te worden. Ik hoef niet iedere week met haar af te spreken. Ik zou het alleen fijn vinden als we elkaar leren kennen en normaal met elkaar kunnen omgaan.”
De nieuwe vriendin van Rens heet Florina, maar tot een ontmoeting tussen de twee vrouwen is het nog altijd niet gekomen. “Florina wil mij absoluut niet ontmoeten.” In het begin maakte Hanneke zich daar nog niet zo druk om. “Ik dacht dat het misschien gewoon tijd nodig had. Rens heeft natuurlijk kinderen en een ex-partner met wie hij nog steeds goed overweg kan. Misschien was dat voor haar in het begin gewoon veel om aan te wennen.” Hanneke ging er dan ook vanuit dat het vanzelf wel zou komen.
Een half jaar later wil ze nog steeds niet
Alleen is het inmiddels een half jaar later en is er nog steeds geen ontmoeting geweest. “Ik snap het eerlijk gezegd niet zo goed. Ik heb haar vanaf het begin willen leren kennen. Ik heb nooit gezegd dat ik haar niet wilde zien of dat ik moeite heb met hun relatie.” Volgens Hanneke heeft ze juist geprobeerd om de situatie zo ontspannen mogelijk te benaderen. “Ik wil haar helemaal niet het gevoel geven dat ze zich tegenover mij moet bewijzen. Ik wil juist dat ze weet dat ik haar welkom heet.”
Dat maakt de situatie voor Hanneke soms best pijnlijk. “Ik zou haar met open armen willen ontvangen. Niet omdat ik haar nodig heb in mijn leven, maar omdat ik denk dat het voor iedereen prettiger is als we elkaar gewoon kennen.” Ze benadrukt dat ze geen vriendschap verwacht. “Ze hoeft echt niet mijn beste vriendin te worden. Maar als we elkaar op een verjaardag tegenkomen, zou ik het fijn vinden als we gewoon met elkaar kunnen praten en elkaar gedag kunnen zeggen.”
Ik gun Rens zijn nieuwe relatie
Hanneke merkt dat mensen soms denken dat haar wens om Florina te ontmoeten misschien voortkomt uit jaloezie, maar daar is volgens haar absoluut geen sprake van. “Ik gun Rens zijn nieuwe relatie. Natuurlijk is het soms gek om iemand met wie je jarenlang samen bent geweest opnieuw verliefd te zien worden, maar ik wil gewoon dat hij gelukkig is.” Voor haar gaat het bovendien om meer dan alleen Rens. “Onze kinderen hebben er ook belang bij dat de volwassenen om hen heen goed met elkaar kunnen omgaan.”
Juist daarom vindt Hanneke het zo jammer dat de situatie nu zo ingewikkeld voelt. “Ik heb zelf ervaren hoe fijn het kan zijn als een nieuwe partner geen probleem maakt van de ex. Kenneth accepteert Rens en andersom gaat dat ook goed. Daardoor kunnen we allemaal bij dezelfde momenten aanwezig zijn zonder dat iemand zich ongemakkelijk voelt.” Hanneke had gehoopt dat Florina uiteindelijk hetzelfde gevoel zou krijgen. “Misschien had ik gewoon geluk met Kenneth, maar ik hoopte dat het bij Rens ook zo zou kunnen gaan.”
Rens wil dat ik haar wens accepteer
Rens heeft inmiddels duidelijk gemaakt dat hij wil dat Hanneke de keuze van Florina respecteert. “Hij heeft tegen mij gezegd dat ik haar wens moet accepteren. En ik begrijp dat ook wel.” Hanneke weet dat Rens tussen verschillende mensen in staat. “Hij wil natuurlijk geen ruzie of gedoe en ik kan me voorstellen dat hij het vervelend vindt als hij het gevoel krijgt dat hij moet bemiddelen.” Toch voelt het voor haar soms oneerlijk. “Ik heb de deur juist opengezet. Ik ben degene die haar wil ontmoeten. Dan is het lastig dat ik vervolgens degene ben die afstand moet houden.”
Toch beseft Hanneke dat ze Florina niet kan dwingen. “Hoe graag ik haar ook wil leren kennen, zij bepaalt natuurlijk zelf wanneer ze daar klaar voor is. Ik kan niet zeggen: nu moeten we elkaar ontmoeten.” Misschien is dat dan ook wel de enige manier waarop ze hiermee om kan gaan. “Ik moet haar keuze respecteren, ook al begrijp ik die niet. Ik kan alleen laten weten dat mijn houding niet verandert en dat ik haar nog steeds graag zou ontmoeten als zij daar ooit wel behoefte aan heeft.”
Voor de kinderen wil ik dat het goed blijft
Voor Hanneke blijft het belangrijkste dat de kinderen niet worden meegesleurd in de situatie. “Zij hoeven niets te merken van spanningen tussen volwassenen. Ik wil dat ze gewoon van hun vader kunnen houden, van mij kunnen houden en ook ruimte hebben voor iemand die belangrijk is voor hun vader.” Ze vindt het daarom belangrijk dat niemand het gevoel krijgt partij te moeten kiezen. “Ik wil absoluut niet dat de kinderen het idee krijgen dat ze tussen ons in staan.”
Misschien moet ze daarom voorlopig vooral accepteren dat het contact met Florina er niet komt. “Ik heb mijn best gedaan en ik heb laten zien dat mijn deur openstaat. Meer kan ik eigenlijk niet doen.” Dat betekent niet dat Hanneke de situatie makkelijk vindt. “Natuurlijk zou ik het anders willen. Ik zou liever willen dat we elkaar gewoon een keer ontmoeten en ontdekken dat het allemaal veel minder ingewikkeld is dan misschien wordt gedacht.”
Misschien komt het ooit nog goed
Toch probeert Hanneke positief te blijven. “Misschien heeft Florina gewoon meer tijd nodig. Misschien komt er een moment waarop ze zelf denkt: nu wil ik haar wel ontmoeten.” Tot die tijd wil ze vooral geen druk uitoefenen. “Ik hoef haar niet te overtuigen. Als zij op een dag bij mij wil aanschuiven, staat de deur open.” Hanneke hoopt dat ze elkaar uiteindelijk kunnen vinden, al is het maar omwille van de kinderen.
“Ik wil geen onderdeel zijn van de relatie van Rens en Florina en ik wil haar ook helemaal niets voorschrijven. Ik wil alleen dat we elkaar normaal kunnen behandelen.” Ze weet inmiddels dat een goede verstandhouding niet altijd van twee kanten tegelijk hoeft te beginnen. “Misschien moet ik nu gewoon een stap terug doen en haar de ruimte geven. Ik hoop alleen dat ze op een dag begrijpt dat ik haar nooit als een bedreiging heb gezien, maar juist als iemand die belangrijk is voor de vader van mijn kinderen.”
Foto door Peter Platou
