Olga vaart al jaren samen met haar man. Ze vinden het heerlijk om met hun schip op pad te gaan en kennen inmiddels behoorlijk wat sluizen. Toch is er één plek waar Olga met een heel ander gevoel aan terugdenkt: de sluis van Lemmer. “Ik krijg nog steeds een naar gevoel als ik eraan terugdenk.” Het verval is er groot en die bewuste dag was de sluis bovendien druk. Wat begon als een gewone vaardag, eindigde in een enorme schrik en een ruzie die nog weken bleef hangen.
Het was bloedheet en druk
Het was een warme zaterdag in augustus en de sluis lag vol met boten. Iedereen wilde blijkbaar tegelijk door en dat zorgde voor behoorlijk wat hectiek. Haar man stond achter het roer en Olga stond voorop met de landvasten. “Ik vind dat altijd een spannend moment, zeker als het zo druk is.” Bij het binnenvaren gaf haar man aanwijzingen. Olga moest een lijn om een bolder leggen en dat deed ze. Omdat de boot door de wind wat bewoog, wilde ze voorkomen dat de lijn zou verschuiven. Ze maakte de landvast daarom vast aan een kikker op de boot.
Een klein foutje, schuin in de sluis
Op dat moment dacht Olga dat ze juist verstandig bezig was. Ze wilde alleen maar zorgen dat de boot netjes op zijn plek bleef liggen. Maar toen de sluisdeuren dichtgingen en het water begon te zakken, veranderde alles. “Ik zag ineens dat onze boot aan de voorkant omhoog werd getrokken.” De spanning op de lijn liep snel op. De voorkant van het schip kwam steeds hoger te liggen terwijl het water aan de achterkant zakte. Olga zag het gebeuren, maar wist niet hoe ze de lijn nog los moest krijgen.
Iedereen keek mee
Ze raakte in paniek en riep naar haar man dat de lijn vastzat. Hij reageerde onmiddellijk en probeerde de druk van de lijn te halen. “Op dat moment wist ik echt niet meer wat ik moest doen.” De boot kwam steeds schuiner te liggen. Andere mensen in de sluis begonnen zich ermee te bemoeien en Olga had het gevoel dat tientallen ogen op haar gericht waren. Ze schaamde zich verschrikkelijk. Ze wist inmiddels dat ze de lijn verkeerd had vastgezet, maar juist daardoor lukte het haar niet om rustig te blijven.
De redding
Gelukkig had een ervaren watersporter op de kant door wat er gebeurde. Hij kwam snel in actie en wist de landvast door te snijden. Met een harde klap kwam de boot weer recht in het water terecht. “Ik was vooral opgelucht dat er niets ernstigs was gebeurd.” Daarna was het stil aan boord. Olga wilde het liefst verdwijnen. Niet alleen omdat ze zo geschrokken was, maar ook omdat ze wist dat het haar fout was geweest.
Hij ging helemaal los
Eenmaal uit de sluis kwam de boosheid van haar man eruit. Hij vond dat Olga niet goed had geluisterd en door haar fout de boot in gevaar had gebracht. “Hij bleef maar zeggen dat ik de boot bijna had laten zinken.” Olga wist dat ze een fout had gemaakt. Dat hoefde niemand haar uit te leggen. Maar de manier waarop haar man tegen haar tekeerging, deed haar pijn. Ze vond dat hij haar ook had kunnen helpen om ervan te leren, in plaats van haar zo de grond in te boren.
Ik voelde me al schuldig genoeg
De rest van de dag was de sfeer om te snijden. Olga dacht voortdurend aan het moment in de sluis. Ze zag de boot nog voor zich, schuin hangend in het water, en de mensen die allemaal stonden te kijken. “Ik voelde me al zo verschrikkelijk schuldig.” Tegelijkertijd bleef ze ook boos op haar man. Volgens Olga had hij vanaf het roer veel duidelijker kunnen communiceren. In alle hectiek had ze niet altijd begrepen welke lijn hij bedoelde en wat ze precies moest doen.
Een fout die blijft hangen
Inmiddels zijn ze alweer een tijdje verder, maar de gebeurtenis is nog steeds onderwerp van gesprek. Olga weet dat ze een fout heeft gemaakt en neemt daar verantwoordelijkheid voor. Ze heeft er zelfs veel van geleerd. “Ik zal die lijn nooit meer op die manier vastzetten.” Toch vraagt ze zich af of haar man niet iets te ver is gegaan. Een ongeluk zit soms in een klein hoekje en juist op zulke momenten heb je volgens Olga iemand naast je nodig die rustig blijft. Ze houdt van het varen en wil er graag mee doorgaan. “Maar als ik weer een sluis in moet, hoop ik vooral dat we elkaar vertrouwen en rustig blijven.”
Want de sluis van Lemmer heeft Olga één belangrijke les geleerd: op het water kan een klein foutje grote gevolgen hebben. Maar misschien geldt dat ook voor de woorden die je tegen elkaar uitspreekt als het even misgaat.
Foto door cottonbro studio via Pexels
Joris -
Al jaren varen en heel wat sluizen gezien dus, maar deze werkt toch niet anders dan anderen? Het waterpeil gaat omhoog of omlaag. Natuurlijk krijg je een touw niet zomaar meer los als het gewicht van een boot eraan hangt; er staat spanning op.