“Fons is echt een van mijn beste vrienden,” vertelt Rafaëlla. “We kennen elkaar al jaren en spreken elkaar bijna wekelijks. We gaan naar festivalletjes, pakken een bioscoopje, eten regelmatig samen en het is eigenlijk altijd gezellig.” Juist omdat ze zoveel dezelfde interesses delen, leek samen op vakantie gaan een logische volgende stap. “We houden allebei van actief bezig zijn. Niet de hele dag aan een zwembad liggen, maar wandelen, iets ondernemen, mooie plekken ontdekken. Ik dacht: dit kan eigenlijk alleen maar leuk worden.”
Toch merkte Rafaëlla al tijdens de eerste gesprekken over de vakantie dat ze op een belangrijk punt heel anders in elkaar zaten. “Ik ben iemand die graag voorbereid op reis gaat. Niet overdreven, maar ik boek wel alvast een camping en reserveer dingen waarvan ik weet dat ze populair zijn. Dan weet je gewoon zeker dat je vakantie ontspannen begint.”
“Hij wilde niets vastleggen”
Fons dacht daar totaal anders over. “Hij zei steeds: ‘We zien wel waar we uitkomen.’ Voor hem hoort dat bij vakantie. Vrijheid, spontaan beslissen, niet vastzitten aan één plek.” Rafaëlla probeerde hem nog te overtuigen. “Ik zei: ‘We gaan in het hoogseizoen. Misschien is het slim om in elk geval de eerste camping te boeken.’ Maar hij wilde er niets van weten.” Ze gaf uiteindelijk toe. “Ik dacht: misschien heeft hij wel gelijk. Misschien maak ik me te druk en wordt het juist leuk om spontaan te reizen.” Achteraf noemt ze dat de grootste vergissing van de hele vakantie. “Ik had beter naar mijn gevoel moeten luisteren.”
Twaalf uur rijden voor een dichte slagboom
Na een autorit van ruim twaalf uur kwamen ze moe aan in Frankrijk. “Ik wilde eigenlijk alleen nog maar mijn tent opzetten en een douche nemen.” Maar dat liep heel anders. De eerste camping waar ze aanklopten zat vol. “Dat kan gebeuren, dacht ik nog.” Bij camping nummer twee kregen ze precies hetzelfde antwoord. “Vol.” Rafaëlla voelde de stress meteen oplopen. “Ik keek Fons aan en zei: ‘Zie je nou wel waarom ik wilde reserveren?’ Maar hij haalde zijn schouders op. ‘Dat is toch juist avontuur! We vinden wel iets’, zei hij.”
Uiteindelijk belandden ze op een camping die Rafaëlla omschrijft als “allesbehalve gezellig”. “Het sanitair was oud, het stond er bomvol en de sfeer was gewoon niet fijn. Maar we hadden weinig keuze.” Alsof dat nog niet vervelend genoeg was, mochten ze er ook nog maar twee nachten blijven.
“Dat hoort bij de experience”
Na twee dagen begon dezelfde zoektocht opnieuw. “Ik stelde voor om nu wél even vooruit te kijken. Desnoods een half uurtje op internet.” Maar opnieuw wilde Fons daar niets van weten. “Hij zei letterlijk: ‘Dat is juist deel van de experience.'” Rafaëlla kan er nog steeds niet bij. “Voor hem was dat avontuur. Voor mij was het pure stress. Iedere ochtend vroeg ik me af waar we de volgende avond zouden slapen. Ik kon helemaal niet ontspannen.” Ze merkte dat ze steeds vaker geïrriteerd raakte. “Je bent voortdurend bezig met praktische dingen. Hebben we straks een plek? Moeten we nog uren rijden? Zijn alle campings alweer vol? Dat gevoel ging niet meer weg.”
Misgrijpen bij de leukste activiteiten
Alsof het zoeken naar campings nog niet genoeg was, liepen ze ook meerdere activiteiten mis waar Rafaëlla zich juist op had verheugd. “Ik had van tevoren een geweldige rafttocht gezien. Echt iets wat we allebei leuk zouden vinden.” Ze stelde voor om de activiteit alvast te reserveren. “Maar Fons zei: ‘Dat regelen we daar wel.'”
Toen ze eenmaal aankwamen, bleek de teleurstelling groot. “Alles zat al dagen vol. We konden niet meer mee.” Rafaëlla baalde enorm. “Dat was precies waarom ik vooraf wilde boeken.” Ook bij andere populaire bezienswaardigheden liepen ze regelmatig tegen uitverkochte tickets of lange wachtrijen aan. “Steeds dacht ik: dit hadden we kunnen voorkomen.”
“Ik werd er helemaal niet vrolijk van”
Waar Fons zichtbaar genoot van de spontaniteit, gebeurde bij Rafaëlla precies het tegenovergestelde. “Ik werd er gewoon onrustig van. Vakantie hoort voor mij ontspannen te zijn. Natuurlijk hoeft niet elke minuut gepland te zijn, maar een beetje zekerheid vind ik prettig.”
Ze benadrukt dat het niets met Fons als persoon te maken heeft. “Hij is nog steeds een geweldige vriend en we hebben het ook echt wel heel gezellig gehad. Alleen reizen we totaal anders. Dat had ik vooraf onderschat.” Achteraf ziet ze dat hun vakantiewensen eigenlijk helemaal niet overeenkwamen. “We wilden allebei een actieve vakantie, maar de manier waarop verschilde compleet.”
“Hij vond het geweldig”
Tot Rafaëlla’s verbazing keek Fons heel anders terug op de reis. “Een paar dagen nadat we thuis waren, kreeg ik een appje.” Ze moet lachen als ze eraan terugdenkt. “‘Wat was het geweldig! Volgend jaar weer?’ stond er.” Rafaëlla wist niet wat ze las. “Ik dacht echt: hebben wij dezelfde vakantie meegemaakt?” Ze antwoordde vriendelijk, maar eerlijk. “Ik heb gezegd dat ik het gezellig vond om met hem op pad te zijn, maar dat dit niet mijn manier van vakantie vieren is.” Voor haar hoeft een herhaling dan ook niet. “Nee, bedankt. Niet meer op de bonnefooi in het hoogseizoen.”
“Vriendschap prima, vakantie liever niet”
Ondanks alles heeft de reis hun vriendschap niet beschadigd. “We spreken elkaar nog steeds veel. We gaan gewoon samen uit eten of naar een festival. Dat gaat hartstikke goed.” Maar samen op vakantie? Daar hoeft Rafaëlla niet lang over na te denken.
“Dat doen we niet meer. Ik heb geleerd dat je met iemand heel goed bevriend kunt zijn, maar toch totaal verschillend kunt reizen. Dat is niemand zijn schuld.” Zelf blijft ze gewoon reserveren voordat ze vertrekt. “Een camping, een paar activiteiten en de eerste nachten vastleggen geeft mij rust. Daarna kun je altijd nog spontaan zijn.” En Fons? “Die zoekt vast iemand die net zo graag op de bonnefooi reist als hij. Maar ik ben dat in ieder geval niet.”
Afbeelding: Johannes Krupinski via Unsplash
Petra van Dorp -
Wat een idioot. Als je anno 2026 niet(s) van tevoren reserveert, komt je er gewoon niet tussen, dat is een gegeven feit. Nu ja goed, jullie zijn nog steeds vrienden en jij hebt een goede les geleerd. Niet voor niets worden verbouwen en op vakantie gaan de ultieme stress-testen voor een relatie (in welke vorm dan ook) genoemd. Maar toch verbaas ik me erover; wat is dat zijn lol van de vakantie, als ‘part of the experience’, dat alle leuke dingen die jullie samen zouden willen doen, al helemaal volgeboekt waren en jullie niet konden deelnemen? Dan boort hij toch de helft van de vakantie door je neus? Ik zie daar echt geen lol of experience in, alleen maar ergernis. Volgend jaar lekker weer op jezelf gaan, of iemand die op dezelfde golflengte zit, maar die conclusie had je zelf al getrokken.