Mia heeft ruzie met buren om huilend dochtertje: “Wij doen zelf ook geen oog dicht”

Hoe ervaarde jij het krijgen van kinderen? Was het veel leuker, mooier, zwaarder of heftiger dan je vooraf had gedacht? Voor mij is het absoluut een combinatie van al deze dingen. De pieken zijn hoger, maar ook de dalen zijn een stuk dieper. Slapen ze een periode dan ook nog slecht? Dan ben ik soms geen cent waard. Ach, het hoort erbij en zoals alles is ook slecht slapen een fase. Maar wat als die fase al twee jaar duurt? Dat is aan de orde bij Mia en Thijs. Hun dochtertje Pleun is twee jaar oud en heeft nog geen nacht doorgeslapen. Het nachtelijke gehuil drijft niet alleen de jonge ouders tot waanzin, ook de buren zijn er meer dan klaar mee.

Geen verrijking

“Er zijn momenten waarop Thijs en ik ons afvragen waarom we eigenlijk aan een kind begonnen zijn”, biecht Mia meteen eerlijk op. “We hadden het idee dat het een mooie verrijking van ons leven zou zijn, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat dit tot nu toe juist niet zo is. Pleun is vorige week twee jaar oud geworden en ik kan met volle overtuiging zeggen dat dit de zwaarste twee jaar uit ons leven zijn… En langzaam maar zeker eist dit steeds meer zijn tol.”

Altijd aan het huilen

Thijs en Mia merken na de geboorte van Pleun al snel dat zij meer huilt dan de baby’s van vrienden en kennissen. “Pleuntje was eigenlijk gewoon altijd aan het huilen. Niet alleen als ze trek had of moe was, maar zo goed als de hele dag door. Soms sliep ze een paar uur en dan was het even rustig. Vaak viel ik dan op de bank in slaap, om soms enkele minuten alweer wakker te worden door het gehuil uit de box of haar kamertje.”

Niks werkt

Als Pleun na vijf maanden nog geen nacht heeft doorgeslapen en ook overdag veel huilt, gaan de jonge ouders op zoek naar een oplossing. “De huisarts heeft haar onderzocht om te kijken of ze ergens pijn had. Dit was gelukkig niet het geval. Ook zijn we naar een osteopaat geweest, hebben baby massages geprobeerd en lieten een spirituele reiniging uitvoeren in huis. Als niks werkt weet je gewoon eigenlijk niet meer waar je het moet zoeken.”

Klagende buren

Vooral de nachten zijn een constante worsteling. De relatie van Thijs en Mia komt steeds verder onder druk te staan en Mia stopt zelfs met werken omdat het eigenlijk gewoon te veel is. “Het stoppen met werken heeft mij wel goed gedaan, maar Pleun is er niet minder om gaan huilen. Elke nacht wordt ze vier tot zes keer wakker en soms slaapt ze maar een paar uur. Nu ze groter wordt, wordt het gehuil en geschreeuw steeds harder en daar beginnen de buren nu ook over te klagen.”

Verschrikkelijk

De eerste maanden tonen de buren nog veel medeleven. “Ze waren lief, betrokken en behulpzaam. Allemaal hadden ze kinderen en ze wisten dus hoe de nachten er soms aantoe konden gaan. Maar toen duidelijk werd dan Pleun meer en harder ging huilen, merkte ik dat het anders werd. Minder en minder vroegen ze hoe het ging en steeds vaker was er het verzoek of het niet wat stiller kon. Ik begreep het helemaal, het is verschrikkelijk om niet te kunnen slapen door het gehuil. En al helemaal als het je eigen kind niet is. Maar wat kon ik doen?”

Kinderbescherming

Een half jaar geleden was bij de buurvrouw de maat vol. Ze belde na de zoveelste slapeloze nacht boos bij Mia aan. “Ze heeft me toen vol uitgescholden. Zei dat ik een slechte moeder was en dat we beter voor Pleun moesten zorgen. Ook begon ze over het inschakelen van de kinderbescherming als het niet rustiger zou worden bij ons thuis. Ik ben toen in huilen uitgebarsten en heb de deur dichtgesmeten. Ik was al op, maar dit vreselijk nare verwijt heeft mij echt heel erg geraakt.”

Geen contact meer

Sinds de ruzie hebben Mia en haar buurvrouw helemaal geen contact meer. “Dat doet mij veel pijn. Buiten het feit dat het super ongemakkelijk is, mis ik haar heel erg. We hadden altijd een fijne band, maar die is nu voorgoed weg. Ik begrijp dat zij ook heel moe was… Toch had ik niet gedacht dat ze het mij zo persoonlijk kwalijk zo nemen en zelfs de kinderbescherming wilde bellen. Hier hebben we overigens nooit wat van gehoord.”

Mia is heel benieuwd of er andere ouders zijn die ook een kind hebben dat veel huilt en hoe zij daarmee omgegaan zijn naar buren en hun omgeving. Laat je reactie achter in de reacties onder dit artikel. 

Foto door Karolina Grabowska via Pexels

24 reacties

Marjolein -

Laat eens de huisarts kijken naar de amandelen…bij mijn dochter wsren die dusdanig groot dat ze elke nacht bijna stikte en dus elke zoveel tijd in paniek huilde…na verwijdering was het over met het gehuil

Donna -

Oh, zo herkenbaar..mijn tweede zoontje (nu 5) was al vrij onrustig als baby, maar met 1.5 jr, 2 jr werden met name de nachten heel pittig…dit heeft op zijn minst een jaar geduurd; overdag geen dutje meer willen doen en vanaf een uur of 11 de boel op stelten zetten; krijsen, huilen etc…de buren 2 huizen verderop konden elke nacht meegenieten…ik heb wel opmerkingen gehad, maar gelukkig meer dat ze het zielig voor hem en ons vonden, dan dat ze klaagden…en wij álles geprobeerd, uiteindelijk was voor ons de ‘oplossing’ met een luchtbedje, slaapzak naast hem gaan liggen, handje vasthouden en zodra hij sliep wegsluipen naar mn eigen bed (of blijven pitten op het luchtbed)…op deze manier bleef het redelijk rustig en pakte ik het meeste slaap…vreselijke periode, maar gelukkig wel goedkomen…

Brigitte -

Zoek hulp bij een kinderarts en laat je doorsturen naar iemand die gespecialiseerd is in slaap stoornissen! Ik spreek uit ervaring!

Zeynep -

Hier ook zelfde situatie. Ga a.u.b. professionele hulp zoeken voor je kind en je gezin. Dit is voor niemand gezond. Ga het gesprek aan met de buren, misschien ontstaat er dan meer draagvlak.

Betty -

Hier ook meegemaakt helaas met onze tweeling. De eerste keer dat de buren gingen klagen was toen ze tien maanden waren. Dit zorgde ervoor dat ik bij elke kik die ze gaven snachts direct naast hun bed stond om ze maar stil te houden. Hierdoor leerden ze niet om door te slapen en sliepen ze dus met 2 jaar nog niet door. Uiteindelijk op verzoek van de huisarts laten huilen en dan om de vijf minuten naar de kinderen toe om te laten weten dat we er waren. Dit mochten we niet langer dan een week doen maar zoveel geduld hadden onze buren inmiddels niet meer. Elke dag kregen we dreigberichtjes dat ze de politie belden en veilig thuis. Hierdoor kon ik niet meer normaal functioneren en kwam ik ziek thuis te zitten. Ik kon alleen nog maar huilen en voelde me zo’n slechte moeder. We zijn letterlijk ons huis uit gevlucht en hebben drie weken bij familie ingewoond. Daarna konden we terecht op een vakantiepark. Hier hebben we ruim negen maanden in een vrijstaand huisje gewoond.?We hebben ons huis verkocht en een nieuw huis gekocht. Uiteindelijk hebben we door middel van een slaaptraining de kinderen leren doorslapen. Je laat ze dan 5 minuten huilen en gaat dan weer terug om te troosten en dat steeds om de vijf minuten. Je haalt ze niet uit bed, alleen aaien en zeggen dat je er bent en dat het tijd is om te gaan slapen. Dit herhaal je het zo lang tot ze slapen. De eerste nachten kan dit uren duren. Dus het vraagt veel van je. Bij ons sliepen ze na drie dagen door. Wij hebben in ons nieuwe huis hele lieve buren en de tweeling slaapt gelukkig door. Met de komst van ons derde kindje was ik heel bang dat onze nieuwe buren ook last zouden krijgen maar deze baby sliep na een maandje al 6 uur achter elkaar in de nacht en huilde lang niet zoveel als de tweeling. Ik vraag regelmatig aan de buurvrouw of ze last hebben maar tot nu toe is dat nog niet zo gelukkig. Mocht het ooit weer een probleem worden dan maak ik zelf thuis een geluidsdichte kamer zodat ze er geen last van hebben. Ik wil niet weer overspannen thuis zitten omdat de buren klagen dus ik zou nu anders handelen.

Joris -

Hey Kim, als je 55 uren moet werken om je woning te betalen, zou ik iets goedkoper gaan wonen. Structureel zoveel werken kan nooit leuk zijn (als het al mag).

Sylvia -

Echt precies hetzelfde meegemaakt. Uiteindelijk bij homeopaat terecht gekomen. Toen was het na 2 weken over. Onze zoon bleek later add te hebben en hoogsensitief te zijn. Hij kon geen prikkels verwerken.
Met de buren is het nooit meer goedgekomen en wij wonen nu ergens anders. Hou vol het wordt beter xxx

Rieneke -

In Nederland is zo de gewoonte om kind in eigen bedje of zelfs in eigen kamertje te leggen. Ik zou zeggen leg je kind bij je in bed en doe een verzwaringsdeken over haar.

Kim -

Hier een buurvrouw. Mijn buren kregen ruim 3 jaar geleden een dochter. Eerste jaar heb ik nooit geklaagd ondanks het slaapgebrek. Toen de kleine 1,5 was aangegeven dat mijn zoon en ik er elke nacht wakker van liggen en erg agressieve ‘ het is een BABY’ en klats deur in mijn gezicht. Nu is die driftkikker ruim 3 jaar en slaapt mijn zoon al 1,5 a 2 jaar bij zijn vader en komt hier alleen na school eten en ff samen tijd doorbrengen omdat hij gewoon goed uitgerust moet zijn voor zijn studie. Op elk forum lees ik ‘ begrip voor ouders, pas een keer op etc’. Nu is het weer midden in de nacht en loop ik weer radeloos te zoeken op internet voor DE tip en wat lees ik… begrip begrip begrip. Hoeveel begrip zou jij hebben als je al 3 jaar lang jezelf te pletter werkt om je mooie ruime 2 onder 1 kap te faciliteren maar je eigen kind niet meer thuis slaapt en jij onder op de bank ligt met oordopjes en vanmorgen het gehuil weer om 4: 40 begon en doorging tot de ouders om 7:30 eindelijk hun dochter gingen pakken? Hoeveel begrip zou je hebben als je totaal kapot om 21:30 hoopvol ging liggen dat dit de nacht is dat deze hel stopt na eerst 8 uur bij je enne baan en daarna nog 3,5 bij je andere baan. Ik ben een moeder wiens kind niet meer thuis slaapt door de buren hun kind, wie op de bank slaapt omdat ook al slaap ik niet in de kamer ernaast het geschreeuw want huilen kan je het niet eens noemen je amper 3 uurtjes laat slapen, wie geen energie meer heeft voor leuke dingen door slaapgebrek en dikke wallen heeft. Begrip! Sorry mijn begrip, geduld, energie etc alles is op. Ik ben gewoon andere woningen aan het kijken door die buren voor waar op elk forum iedereen vind dat ik begrip moet hebben. Maar waar ik zeer zelden een nuttige tip vind of enig begrip vind. Omdat het een kind is moet alles maar kunnen. Een geluidsstudio kunnen ze toch ook dempen of moet ik dat in mijn woning gaan doen omdat mijn buren een huil baby hebben? Iedereen doet of er niks aan te doen is terwijl je zo simpel je buren overlast van JOUW kind kan besparen. Al mijn buren hun engeltje haar driftbuien en gekrijs overdag okay maar in de nacht kan je geen begrip verwachten als jou huishouden de oorzaak is van structureel slaap gebrek. Ik werk elke week minstens 55 uur om dit huis te betalen en ik ben blij als ik niet thuis ben en tijd met mijn eigen kind heb door die van hun. Begrip nee sorry dat is op samen met de leuke ontspannen tijd met mijn zoon thuis, met mijn energie, met mijn zin iets te ondernemen en het gevoel dat mijn huis thuis is.

Fem -

Ja, ik ken dat hoor, dat op je tandvlees lopen. Door het kind van de buren, wel te verstaan.

Verschrikkelijk! En mijn werk gimg gewoon door hoor! Alles geprobeerd, zeiden ze hier ook. Een kind van twee jankt niet om te treiteren. Die jankt omdat er iets is. En als de ouders daar na twee jaar nog steeds niet achter zijn en er wat aan doen schort er inderdaad wat aan.

Ik heb er hier ook meldingen van gemaakt. Inmiddels zijn ze goddank verhuisd.

Annemie -

Hier ook heel herkenbaar. Onze dochter heeft ruim 1,5 jaar ook iedere nacht liggen huilen en aangezien we in een gehorig appartement woonden er zo vaak maar meteen heen om te zorgen dat de buren er niet wakker van werden. Van alles geprobeerd tot lichttherapie voor baby’s en osteopathie aan toe. Niks hielp lang, vaak maar maximaal 2 weken dat het beter ging.
Toen we verhuisd zijn, wilde ze niet meer in haar ledikant en daarom maar meteen een groot meiden bed en sindsdien gaat het eigenlijk iedere nacht goed.

Celes -

Ook ik had slapeloze nachten. Mijn 2e zoon was van de 24 uur, 20 uur wakker…..
Mijn (nu) ex en ik draaide wisseldiensten. Zelf heb ik een tijdje thuis gezeten omdat ik boven aan de trap stond met hem en niet meer wist wat te doen. Ik kon zelfs begrijpen waarom mensen hun kind in de vriezer konden stoppen om maar ff van het geluid af te zijn.
Ben bij verschillende instanties geweest. Totdat een homeopaat zei dat hij last had van innerlijke onrust. Na een pilletje, zo groot als een zoetje, sliep hij ineens een nacht door. Wat een hel was dat…. bang om ‘m wakker te maken als ik ging kijken maar ook bang dat hij niet meer wakker werd. Uiteindelijk is alles goedgekomen en heeft mijn zoon wel eens gezegd dat hij “niet zo goed was in slapen”
Hij is nu een volwassen man die zijn slaapuurtjes goed heeft gemaakt tijdens de pubertijd 😉
Maar ik weet tot op de dag van vandaag niet wat ik ook anders had moeten/kunnen doen……

Fa -

Beste Mia,

Mijne huilde elke avond tot hij 4 werd. Wat ik je als advies kan geven als je zelf gestrest bent voelt je kind dit aan. Probeer niet je focus op je buren of je omgeving het is al zwaar genoeg. Als je zelf rustig bent komt het helemaal goed nu lach ik er om. Vertel hem heel vaak wat was jij een huil baby ik sliep letterlijk 30 mij elke dag en was alleenstaande moeder. Probeer het soms af te wisselen met je partner zodat je bij kan tanken. Ik wens jullie heel veel sterkte. En alles komt uiteindelijk goed 🤗

Renee -

Ik ken je gevoel.
Mijn dochter heeft 2,5 jaar lang ons wakker gehouden. Daarna ging ze ineens wat nachten doorslapen, en vanaf 3 jaar sliep ze wat beter door. Mijn dochter verwerkte alles in de nachten wat ze overdag aan prikkels binnen kreeg. Ze sliep heel onrustig en als ze wakker was, was ze ook onrustig. Overdag probeerden we de prikkels te minimaliseren, maar ook dat hielp niet altijd. Nu is ze 8 jaar en gaat het heel goed. Vanaf 4 jaar begrijpen ze meer en gaan ze dingen alles beleven. Dat veranderde veel bij ons.
We hoopten dat het bij ons zoontje beter zou gaan, maar helaas. Hij sliep gelukkig maar een jaar heel slecht, en dat ging daarna heel goed. Wel is hij een enorme huiler. Heel veel uren per dag huilt hij, om alles. Enorm frustrerend. Maar ook hij is gevoelig voor prikkels. Ook zijn allebei de kinderen heel temperamentvol, ze weten heel goed wat ze wel, en wat ze vooral níet willen. Dit helpt ook niet mee. Met de ervaring van onze dochter weten we dat het beter wordt met de jaren, maar zwaar is het wel…
Wij hebben gelukkig geen buren wakker gehouden door goed geïsoleerde muren. Maar als m’n kinderen buiten waren en weer gingen huilen nam ik ze snel mee naar binnen, bang dat de buren er last van zouden hebben. We waren dus niet heel veel buiten ;-).
Ik heb geen goede tip voor je. Het is heel zwaar. Hou vol! En accepteer hulp van je omgeving. Het verandert echt, maar misschien niet zo snel als je hoopt.

M -

Wat super vervelend voor beide partijen dit zeg.
Huilt ze vooral alleen in de nachten? Zijn haar oortjes al goed nagekeken? Mijn kinderen hadden erg last van hun oren mijn dochter had standaard koorts en mijn zoon klaagde niet over pijn maar wel vaak s nachts krijsend wakker.
Als ze gaan liggen komt er druk op.
Misschien en verwijzing vragen naar de KNO arts om dingen uit te sluiten? Zo jong kunnen ze niet zelf altijd de pijn aanwijzen.
Ik hoop dat je gauw duidelijkheid krijgt want dit lijkt mij ontzettend zwaar geen ene nacht plus dat je kindje zo hart huilt moet echt een gevoel van machteloosheid zijn.
Bij mijn kinderen zijn nadat er buisjes zijn geplaatst hele goede slapers.

Ik hoop dat je hiermee wat kan

Lena -

Ik herken je verhaal . Hier wel een melding gedaan nr veilig thuis. Dat ertoe heeft geleid in een burnout terecht te komen en ik in traumatherapie moest. Een dolk in de rug door buren.
Grijp alle hulp aan die binnen je macht ligt. Er is meer dan je denkt. Alleen duurt t soms even. Sterkte

Roos -

Even een reactie op Kim (4febr.)
Dat je buren “maar wat aan hun muren gaan doen” voor de geluidsoverlast die jullie veroorzaken? Omgekeerde wereld.

Zo’n krijsend kind drijft menigeen tot wanhoop. En als er medisch gezien niets aan de hand is, zal het toch psychisch moeten zijn.
Ik moet er niet aan denken zo’n schreeuwlelijk te hebben.

Karlijn -

Onze dochter was ook een huilbaby, gelukkig niet in de nacht. Van 23:00 tot 6:00 was ze stil maar daarna alleen maar krijsen.. ik ben bij een mevrouw geweest die kon ‘ voelen ‘. Die kon precies ‘voelen’ dat haar de bevalling dwars zat en hier door baby trauma had die ze niet kon verwerken. Ze had enorm veel angst. Deze mevrouw hielp vaker baby’s / kinderen die veel huilde waar verder niet veel mee aan de hand leek maar echt iets psychisch was. Ik ben hier 4/5 keer geweest en ze werd met de keer rustiger, je zag haar ontspannen, die dag was het veel huilen omdat ze het aan het verwerken was maar de dag erna was er een duidelijk verschil. We zijn met 4 maanden bij haar gekomen en met 6 maanden kon ik zeggen dat ze het echt goed deed en een hele lieve baby is! Ik weet natuurlijk niet waar je woont, maar als je zou willen kan ik je bij de vrouw brengen. Echt een lieve warme vrouw!

Kim -

Mijn oudste dochter heeft 3,5 jaar niet doorgeslapen. Ook uren huilen, schreeuwen, krijsen midden in de nacht. Onze buren hoorde haar wel eens in de nacht, maar ze hebben er nooit wat van gezegd. Nadat we alles in kaart hadden gebracht, konden we geen conclusie trekken. Uiteindelijk ging de speen eraf en mevrouw sliep ze door. Halleluja!

Laura -

Heeft je dochter geen reflux ofzo? Of koemelkallergie?

Je zou denken dat een gezond kind na een jaar prima kan slapen zonder te huilen. Als t zo heftig is zou ik echt verder gaan zoeken want normaal is t niet!

Suzan -

Agh wat enorm naar voor jullie!!! Begrijp volledig hoe jullie je voelen.
Onze zoon is nu 3,5 jaar en slaapt sinds twee maanden door (tot 5 uur). De eerste 3 jaar geen enkele nacht doorgeslapen en oneindig veel gehuil ‘s nachts. Ruzie met de buren gekregen inderdaad, toonden geen begrip, wilden dat we naar een slaapcoach gingen (ook gedaan, want: je doet alles voor meer rust). Ze bonsden ‘s nachts regelmatig zo hard op de muur als ons zoontje huilde. Je voelt je machteloos… uiteindelijk zijn we verhuisd. Dit gaf zoveel meer rust!
Op een gegeven moment op eigen initiatief een minimale dosis melatonine gegeven, op aanraden van een familielid wiens kind ADHD heeft en te druk is in zijn hoofd om te slapen.. dit heeft enorm goed geholpen en ondertussen is ook de kinderarts betrokken en hiermee akkoord. Wens jullie enorm veel sterkte!! Mocht je contact willen, laat het dan even weten :).

Rosa -

Wij hebben die slapeloze nachten met een huilend kind ook gehad, ruim 3,5 jaar lang. Gelukkig hadden de buren hier geen last van maar wij als ouders wel heel veel.
Uiteindelijk zijn wij door een opvoedcoach geadviseerd om een doorverwijzing te vragen voor de slaap poli in het ziekenhuis. We zijn toen terecht gekomen bij een kinderslaappoli. Die helpt met een heel team van professionals om te kijken waar het huilen en moeilijk slapen vandaag komt. Bij ons bleek het gelukkig niet ernstig en slaapt onze dochter nu meestal door.
Mijn advies zou daarom zijn om ook aan de huisarts een verwijzing te vragen. Het heeft ons zoveel gebracht, dat wens ik jullie ook.

Lianne -

Ik begrijp de buurvrouw heel goed, hier hetzelfde meegemaakt met de buurkindjes. Zo ontzettend frustrerend dat je wakker ligt van iets waar je zelf helemaal niets aan kan doen. In afwachting of de ouders dat kind dan eindelijk eens stil kunnen krijgen. Jij bent gestopt met werken. Zij moeten ondanks hun slechte nachten, waar ze niets aan kunnen doen. Gewoon naar hun werk. Het is lastig maar wat meer begrip voor je buren die hier ook niet om gevraagd hebben zal op zijn plaats zijn. Je geeft zelf aan dat je je afvraagd waarom je een kind wilde omdat het geen verrijking is van je leven. Je buren hebben veel begrip getoond, heb jij dat ook maar hen gedaan. Nu zij ook al twee jaar geen oog dicht hebben gedaan

Kim -

Ik heb het zelf niet mee gemaakt maar ik ken verhalen van mensen dat op een goeie dag het kind 15 uur huilde en op een slechte 20 uur.
Maak je niet zo druk wat andere mensen er van vinden als je zelf maar weet dat je het goed doet en misschien zou je in een goed gesprek kunnen gaan met je buurvrouw dat je echt van alles hebt geprobeerd maar dat je het zelf ook niet weet waarom ze huild en dat je er niks aan kan doen maar misschien is het dan voor je buren een idee om wat op de muur te doen zodat ze minder horen.

Reageer ook