Openhartig: Iris (40) kan niet wachten tot de schoolvakanties weer om zijn

Doodmoe wordt ze van al die vrije dagen en vakantie die haar twee dochters hebben. “Ik kan me niet herinneren dat ik vroeger zo vaak vrij had,” zucht Iris (40). De kerstvakantie is nog maar net voorbij, of hop, de voorjaarsvakantie staat alweer voor de deur. “Ik heb gewoon geen zin om leuke dingen met ze te doen. En daarover voel ik me dan weer schuldig.”

Iris werkt sinds een jaar vanaf haar huis en dat bevalt prima. “Mijn man brengt de kinderen regelmatig naar school en dan heb ik het rijk alleen. Kan ik lekker in mijn ochtendjas aan het werk. Als ik het zat ben, dan ga ik gewoon even televisie kijken. Of op de bank liggen. Ik vind het heerlijk om mijn dag zo zelf in te delen.” Dat lukt niet als haar dochters vakantie hebben. Dan wordt er van haar verwacht dat ze ‘leuke dingen met de meiden gaat doen’. “De Facebookpagina’s van mijn vriendinnen ontploffen tijdens de vakanties. Ze gaan dan met hun kinderen naar trampolinehallen, musea of het zwembad. Ik vind dat vreselijk. Heb helemaal geen zin en puf om wat met mijn kids te ondernemen.”

Ik wil niets doen
Het ergste vindt ze dat ze haar gang niet meer kan gaan. “Die meiden vragen de hele dag aandacht. Als ik nog maar net uit bed ben en zij al uren beneden zitten, is de eerste vraag: ‘wat gaan we doen vandaag?’ Weet ik veel, ik wil daarover helemaal niet nadenken. Ik wil niets doen. Ik wil dat ze zichzelf vermaken.” Naar de buitenwereld toe doet ze net of ze het fantastisch vindt. “Ik zorg dat ik vrolijke foto’s maak en ook op social media zet zodat iedereen ziet hoe leuk we het hebben. Vaak komt het erop neer dat de meiden zelf in een museum hun gang gaan en ik in het restaurant koffie drink. Te moe en te belazerd om met ze rond te lopen.” En daarvoor schaamt Iris zich dan weer. “Dan ben ik bang dat ze dit onthouden. Dat als ze later groot zijn zeggen: ‘onze moeder deed nooit iets leuks in de vakantie met ons. Ze kon niet wachten tot we weer naar school moesten.’”

Ik ben ’s avonds kapot
Ze neemt zich elke vakantie weer voor er wat leuks van te maken. “In de week ervoor maak ik een planning met wat we kunnen doen. Dan heb ik er ook echt wel zin in. Maar als het dan zover is, dan moet ik er niet aan denken. Terwijl mijn dochters staan te springen om wat leuks met mij te doen.” De man van Iris gaat regelmatig op pad met de meiden. “Hij heeft veel meer geduld en heeft er echt plezier in. Als ik ’s avonds helemaal kapot ben, snapt hij me niet. Ik word dan chagrijnig en krijg er ruzie over.”

Rottige studiedagen
Opgelucht is Iris als de vakantie weer om is. “Maar dan krijg ik weer bericht van school dat er studiedagen zijn en de kinderen vrij zijn en dan hoppen van studiedag naar de volgende vakantie. Gek word ik ervan.”

Zomervakantie is een hel
De zes weken zomervakantie vindt Iris een hel. “We gaan twee weken op vakantie omdat mijn man niet langer achter elkaar vrij kan nemen. Dan blijven er nog vier over die we thuis doorbrengen. Ik hoop elk jaar op mooi weer, dan kunnen we naar het zwembad en kan ik lekker op mijn handdoekje liggen. Maar vaak treffen we het niet. Ik voel me hartstikke schuldig, maar kan het niet veranderen en durf er met niemand over te praten. Ik schaam me dood voor mijn gedrag.”


1 reactie

Sil -

Had je dit ook al voordat je kinderen nam? Of bij de eerste? Weet niet of dit er later is ingeslopen, maar ik weet van mijzelf dat ik moe wordt van niks doen.
Toen ik bij mijn baan veel minder uren had, had ik veel minder te doen. Waarbij ik eerst huishouden, sport en schoolwerk ernaast deed, kwam ik daar amper meer aan toe toen ik minder uren kreeg.
Tot laat in de nacht op de laptop en netflix, lang uitslapen..daarna van bed naar bank en was het alweer middag. Even met de honden weg en moest ik aan het werk, daarna dag om en zelfse riedeltje. Ik heb dit om gegooid naar vroeg opstaan en dingen gaan doen. Was even doorzetten, maar kwam beter in mijn vel.
Inmiddels een baan erbij en nu een kleintje en heb veel meer energie.

Ik doe graag dingen met mijn kind, wordt gelukkig ervan. Ik denk dat je hulp moet zoeken om uit te zoeken waar je probleem vandaan komt.

Ik ken iemand die haar moeder deed nooit dingen met haar. Dit heeft zij (nu 25 jaar) zeker onthouden en vond haar jeugd vreselijk en saai. Ze doet nu zoveel met haar kids want wil dit voorkomen.

Ik denk dat je best een tussenweg kan zoeken. Niet alles hoeft om je kids te draaien, je hebt zelf ook een leven. Je hebt gekozen voor kinderen dus die zijn onderdeel van je leven. Probeer momenten te kiezen per dag of per week, tijd met hun en tijd voor jezelf.

Reageer ook