Damespraatjes Damespraatjes

Meisje gooit ‘curvy’ Barbie weg en deze moeder reageert op de aller beste manier!

Als kind was ik dol op mijn Barbies. Ik kleedde ze aan, speelde spelletjes met ze en probeerde ze ook ééns in de zoveel tijd helemaal kapot te maken. Haha! Als ik terugdenk aan de Barbies uit mijn tijd, zie ik alleen maar hele slanke poppen. Het leek in niks op hoe ‘echte vrouwen’ er uitzagen. En toch probeerde elk meisje aan dat beeld te voldoen! 

Tegenwoordig zijn de Barbies anders. Ze hebben een iets realistischer lichaam gekregen, maar zijn nog steeds heel erg slank. Ook zijn er nu ‘curvy Barbies‘ te koop. Deze hebben mooie rondingen en lijken al een heel stuk meer op hoe de meeste vrouwen er echt uitzien.

Lees ook: win een Hema cadeaubon van € 25

Leermoment op Instagram

Toch hebben kinderen hier soms nog moeite mee. Zo ook Cambelle, de dochter van body positivity activiste Allison Kimmey. Ze gooide haar curvy Barbie weg. Haar moeder besloot er een mooi leermoment van te maken en plaatste dit op Instagram.

My daughter threw away her Curvy Barbie. M:”Cambelle!” C:”What mama?” M:”Did you throw away this barbie?” C:”Um. Yes.” M:”Okay. Can you tell me why you threw away one of your perfectly good toys?” C:”Because I don’t like her. ” M:”What do you mean you don’t like her?” C:”Her arms aren’t right. Her legs are too big. She doesn’t look like my other barbies. And she doesn’t fit into any of the clothes except this one outfit.” I paused. I was speechless. I honestly felt some tears start welling in my eyes. I related to this inanimate object. It was as if curvy barbie’s life was a reflection of the way I felt for SO long being a plus size woman in a thin woman’s world. I always felt like my arms weren’t right, my legs were big, and anywhere I went, nothing fit. For a very long time I allowed those perceptions and the constricts of society make me feel as if I was the trash. Much like myself, Curvy barbie is still living in a thin barbie world. M:”How do you think barbie feels now that you put her in the trash? Was that a very nice thing to do?” C:”I think she feels sad and crying.” M:”Just because her body is different, does that mean that she is wrong?” C:”No, mama. Because she has more fat. And it’s okay to have fat.” M:”And just because the clothes don’t fit her right, does that mean she shouldn’t be able to play with the other barbies?” C:”No mama. We have to be kind to everyone.” M:”Do you have friends that look different than you?” C:”Yes, mama. Some have skinny legs and other girls like me have legs that touch.” M:”Okay, we’ll leave that discussion for another time. Do you think that you could wash her off and find her something to wear?” C:”Yes, mama.” I go deeper into this conversation on my blog (link in profile). But for now I will leave you with this: each time I am put in a position where I can ignore these early signs for body image issues and pass them off as “oh she’s just a kid playing with her barbies, maybe she really just doesn’t like this one, it doesn’t REALLY matter” OR I can make a conscious effort to help her dissect how she’s feeling, allow her to explain her discomfort, and give her a new loving perspective. Just do you! Xoxo Allie

Een bericht gedeeld door ALLIE ???? Just Do You, Babe! (@allisonkimmey) op

Vertaald:

Mijn dochter gooide haar curvy Barbie weg. Ik: “Cambelle!” Zij: “Wat is er mama?” Ik: “heb je deze Barbie weggegooid?” Zij: “Uhm, ja.” Ik: “Oke. Kan je me vertellen waarom je een goed speeltje heb weggegooid?” Zij: “Omdat ik haar niet leuk vind.” Ik: “Hoe bedoel je?” Zij: “Haar armen kloppen niet. Haar benen zijn te groot. Ze ziet er anders uit dan mijn andere Barbies. En ze past alleen maar deze ene outfit, de rest niet.” Ik pauzeerde. Wist niet wat ik moest zeggen. Voelde tranen opkomen. Ik voelde me verbonden met dat levenloze object. Het was alsof het leven van curvy’s Barbies een reflectie was van hoe ik mezelf als plus-size vrouw in de wereld van slanke vrouwen voelde. Ik had altijd het gevoel dat mijn armen niet kloppen, mijn benen te groot zijn en dat nooit iets paste. Voor een hele lange tijd voelde ik me als een stuk vuil door deze voorgeschreven regels van de maatschappij. Net als ik, leeft curvy Barbie nog steeds in een slanke Barbie wereld. Ik: “Hoe denk je dat Barbie zich voelt, nu je haar hebt weggegooid? Wat dat aardig van je?” Zij: “Ik denk dat ze verdrietig  is en moet huilen.” Ik: “Denk je dat ze verkeerd is, alleen omdat haar lichaam anders is?” Zij: Nee mama. Ze heeft meer vet. Het is okay om vet te hebben.” Ik: “En vind je dat ze niet mee mag doen met de andere Barbies omdat haar kleren niet goed passen?” Zij: “Nee mama. Ik moet tegen iedereen lief zijn.” Ik: “Heb jij vriendinnen die er anders uitzien dan jij?” Zij: “Ja mama. Sommigen hebben dunne benen en anderen hebben benen die tegen elkaar aankomen.” Ik: “Oke, we bewaren deze discussie voor een andere keer. Denk je dat je haar kan wassen en iets kunt aantrekken?” Zij: “Ja mama.” Ik ga dieper op dit onderwerp in op mijn blog. Maar voor nu wil ik hier mee afsluiten: elke keer als ik in een positie wordt geplaatst waarin in de vroege tekenen van body image problemen, kan ik het negeren en denken ‘oh, ze is gewoon een kind dat speelt met haar Barbie’s, misschien vindt ze deze gewoon echt niet leuk, het maakt niet uit’. OF ik kan bewust proberen te ontdekken hoe ze zich voelt, haar de kans geven om haar ongemak uit te leggen en haar een nieuw en liefdevol perspectief te bieden. Wees gewoon jezelf! Xoxo Allie

Mooie boodschap

Wij vinden de boodschap van Allie echt prachtig! Heel knap hoe ze zo’n vervelend moment weet om te buigen naar een heel goed leermoment voor haar dochter. Ik hoop dat als mijn dochtertje ooit zoiets doet, ik ook zo goed kan reageren.

Hoe zou jij reageren in deze situatie? We zijn heel benieuwd! Praat met ons mee in de comments onder dit artikel.

Zelf interesse in de ‘curvy Barbies’? Hier kun je ze bekijken!


Reageer ook