Damespraatjes Damespraatjes

Marinka’s ex verwent de kinderen om ze voor zich te winnen: “Elke week dure cadeaus”

Wat zou jij doen als je er na tien jaar huwelijk achterkomt dat jouw man en de vader van je kinderen, je al die tijd heeft bedrogen met andere vrouwen? Voor die vraag kwam de 43-jarige Marinka vorige zomer te staan. Haar ex-man John bleek haar al tien jaar te bedriegen met meerdere vrouwen. Marinka heeft direct haar koffers gepakt en is tijdelijk met de kinderen (5 en 7 jaar) bij haar ouders gaan wonen. 

Niet de echte reden

“Boos, verdrietig en teleurgesteld was ik toen ik net ontdekte dat John mij al jaren heeft bedrogen. Niet één keer ging hij vreemd, maar zo vaak dat hij niet eens meer wist met hoeveel vrouwen. Het was voor mij vrij snel duidelijk dat ons huwelijk er voorgoed opzat”, vertelt Marinka. “En hoewel ik dus woedend was, vonden John en ik het beter als de kinderen niet zouden weten wat John gedaan had. Hij was bang de kinderen op die manier kwijt te raken en ik was met hem eens dat zoiets nooit de bedoeling zou moeten zijn. Samen namen we het besluit naar de buitenwereld te communiceren dat we simpelweg uit elkaar gegroeid waren. Het deed mij enorm veel pijn om niet de ware reden te noemen, maar voor de kinderen was dit gewoon het beste.”

Belang van de kinderen

Marinka houdt zich sterk en maakt ondanks haar woede richting John goede afspraken over de kinderen. “Diep van binnen haatte ik hem natuurlijk, maar de kinderen hebben hier nooit iets van meegekregen. Natuurlijk merkten ze dat dingen anders waren, maar het beeld van hun vader was nog zo goed dat ze graag bij hem gingen logeren.” John en Marinka spreken af dat ze de kinderen om de week hebben en evenveel vakantiedagen met de kinderen doorbrengen. “Als moeder is het vreselijk om je kinderen maar de helft van de tijd te zien. Maar ook nu geldt weer: het belang van de kinderen staat voorop.”

Dure cadeaus

Al snel na het ingaan van de regeling, blijkt dat de zaken bij John thuis anders lopen dan bij Marinka thuis. “Ze eten de hele week pizza, patat en pannenkoeken. Van de juf hoor ik dat de kinderen vaak te laat op school zijn als ze bij John slapen. En als klap op de vuurpijl overlaadt John ze met dure cadeaus. Elk weekend dat ze bij hem zijn, neemt hij ze mee naar de speelgoedwinkel. Hier mogen ze kiezen wat ze willen en geen cadeau is te gek. Laatst kwamen ze thuis met het nieuwtje dat papa de nieuwste PlayStation voor ze had gekocht.”

Niet mee bemoeien

Het frustreert Marinka dat John in de rol van ‘leuke ouder’ stapt, terwijl zij de kinderen graag een goede opvoeding mee wil geven. “Ik wil dat ze gezonde en evenwichtige volwassenen worden. Al meerdere keren heb ik aan John gevraagd of hij dingen meer wil doen zoals het bij mij ook gaat, maar dat gaat er niet in bij hem. ‘We zijn nu gescheiden en bij mij thuis doe ik de dingen op mijn manier. Ik bemoei me toch ook niet met jouw aanpak?’, zegt hij dan. Ik kan er zo boos van worden dat hij niet ziet dat dit helemaal niet in het belang is van de kinderen.”

Schuldig

Marinka vermoedt dat John de kinderen zo verwent omdat hij zich schuldig voelt en bang is dat ze niet meer naar hem toewillen als ze er ooit achterkomen wat de ware reden van de scheiding is. “Hij wil probeert de kinderen door middel van snoep en dure cadeaus voor zich te winnen. Als een soort verzekering, mochten de kinderen er ooit achterkomen wat hij heeft gedaan. Ik heb al vaak tegen hem verteld dat ze het van mij nooit zullen horen, maar hij blijft gewoon doorgaan met verwennen.”

Liever bij papa

Wat Marinka nog het aller moeilijkste vindt, is dat de kinderen uitspreken liever bij John te zijn dan bij haar. “Vaak huil ik mezelf in slaap omdat de kinderen eigenlijk liever bij hun vader zijn dan bij mij. Ik doe zo mijn best om een goede moeder te zijn en dan krijg je dit… Ik ben ten einde raad en weet eigenlijk niet meer wat ik nog kan doen.”

Op respectvolle wijze meepraten over dit verhaal? Dat kan in de reacties onder dit artikel. 


1 reactie

Joris -

“Al meerdere keren heb ik aan John gevraagd of hij dingen meer wil doen zoals het bij mij ook gaat, maar dat gaat er niet in bij hem.”
Alsof ‘zoals het bij jou gaat’ perse de juiste manier is. Misschien eens onderbouwen met argumenten. Of een middenweg vinden. Of dingen loslaten; twee verschillende opvoeders, twee verschillende sets regels, normen en waarden. Dat was er onderling kennelijk altijd al.

Reageer ook