Mara heeft het moeilijk op Blue Monday: “Voor het eerst een neerslachtig gevoel”

De feestdagen liggen een aantal weken achter ons, de zomer is nog ver weg en de dagen zijn nog onverminderd kort. Jakkes, wat is januari toch altijd een deprimerende maand. En wist je dat deze deprimerende maand zelfs een dag heeft die als meest deprimerend wordt gezien? Op Blue Monday komt alle ellende samen: van goede voornemens waar niks van terecht is gekomen tot een salaris dat tegenvalt, het weer dat ruk is en in hoeverre je nog behoefte hebt om er nog wat van te maken. 

Zware Blue Monday

Nou, vandaag is het dus Blue Monday. Hoera! Persoonlijk heb ik nooit zo’n last gehad van depressieve gevoelens op de meest neerslachtige dag van het jaar, maar dit jaar voor het eerst wel. In december vond ik de lockdown nog wel “gezellig” (tussen aanhalingstekens natuurlijk). Lekker thuis cocoonen, met een glas rode wijn, een goed boek en de kaarsjes aan. Maar toen we na die met glühwein verwarmde feestdagen weer gewoon aan het werk moesten, zónder dat daar veel gezelligheid tegenover staat, sloeg mijn interne sfeer om.

Gebrek aan vrijheid

De laatste weken was ik al minder vrolijk dan normaal. Ik merk dat ik steeds vroeger naar bed ga, minder zin heb om te bewegen en dat ik in de weekenden meer alcohol drink dan gebruikelijk. Het ‘kijken naar wat nog wel kan gevoel’, is bij mij een beetje omgeslagen in een ‘balen van wat allemaal niet kan gevoel’. En dat terwijl ik eerst zo optimistisch was! Niet alleen het niet naar een restaurant of café kunnen begint mij parten te spelen, vooral het algehele gevoel van een gebrek aan vrijheid en een toegenomen onzekerheid over bijna alles, zorgen dat ik deze Blue Monday als zwaarder dan ooit ervaar.

Lockdown tot de zomer

Gisteren dacht ik na over het vieren van mijn verjaardag. Op 3 juli word ik 29 jaar oud en ik had mij voorgenomen dit groots te vieren. Niet omdat 29 nou zo’n bijzondere leeftijd is, maar vooral omdat ik er een beetje vanuit ging dat het tegen die tijd allemaal wel weer zou kunnen. Afgelopen weekend las ik echter artikelen dat het we er rekening mee moeten houden dat we tot aan de zomer in een lockdown zitten. Dit idee komt mijn gemoedstoestand alles behalve ten goede… Ik houd er in ieder geval vast rekening mee dat mijn verjaardag ook dit jaar weer klein zal zijn.

Lees ook: Serveerster redt mishandeld kind

Moeilijk om er overheen te kijken

Ondanks dat ik het moeilijk heb met de corona-maatregelen, vind ik het wel belangrijk om ze na te blijven leven. Het wordt steeds lastiger om er overheen te blijven kijken, vooral omdat we er geen perspectief voor terugkrijgen. Langzaam maar zeker verlies ik elke verwachting dat het leven snel weer leuker wordt. Misschien deel jij dit gevoel wel met mij?

Om niet te diep in de ellende te zakken, probeer ik niet te veel naar de lange termijn te kijken. Ik kijk elke week wat er op het programma staat en plan in de weekend zo veel mogelijk leuke dingen. Deze ‘leuke dingen’ zijn anders dan vroeger. We gaan nu vaak met de kinderen wandelen op de hei, spelen in de tuin en koken nieuwe gerechten in de keuken thuis. In de weekenden komt er nog maar weinig bezoek over de vloer. Het is een gek contrast met een jaar geleden, waar we een uitgebreid sociaal leven hadden en veel op pad waren. Is dit minder leuk? Zeker niet. Maar een flinke aanpassing in mijn denken vergt het wel.

mara blue monday

Wandelen op de hei helpt

Het mag er zijn

Uiteindelijk komt het allemaal goed. Iets moois om op deze Blue Monday bij stil te staan. Ik realiseer me dat de door mij besproken problemen in dit artikel relatief klein zijn. En toch vind ik dat ook dit er mag zijn! We neigen ernaar om snel over kleine irritaties en neerslachtige gevoelens heen te stappen. En dat terwijl het juist heel belangrijk kan zijn om ook hier af en toe bij stil te staan. Ik nodig jullie uit om hetzelfde te doen er je uit te spreken over je gevoel. Hoe onbelangrijk het misschien nu ook lijkt. Houd vol, je bent niet alleen!

Hoe voel jij je op deze Blue Monday?

Op respectvolle wijze meepraten over dit verhaal? Dat kan in de reacties onder dit artikel. 


1 reactie

Joris -

Ik voelde me maandag prima. En nog steeds. De goede voornemens (van afgelopen zomer) worden nog onveranderd nageleefd, het salaris is toegenomen (en ook in januari wegens fiscale wijzigingen nóg fijner), we gaan weer richting het voorjaar (hoera voor daglicht) en het vaccineren is begonnen. Het wordt vast weer een keer beter. De tweede wereldoorlog duurde 5 jaar, dan kunnen we een paar jaar corona ook wel overleven, is het niet?

Reageer ook