Het verlies van een baby, schrijversdebuut Beppie de Bont

Tegenwind-Beppie-de-Bont
Onlangs maakte Beppie de Bont haar schrijversdebuut met ‘Tegenwind – de moeizame periode rondom het verlies van mijn baby’. In dit boek beschrijft zij vanuit dagboekfragmenten haar persoonlijke verhaal en hoopt hiermee de vele lotgenoten en hun omgeving een stukje herkenning en troost te geven.

Tegenwind

Na de onzekere periode in het ziekenhuis en het onverwachte overlijden van hun twee maanden oude baby, proberen Beppie en haar man het leven weer op te pakken. De dagboeken die de Bont in deze periode bijhield, vormen eenentwintig jaar later de basis van haar eerste boek. Dit resulteerde in een uitgebreid naslagwerk over het korte leven en overlijden van haar oudste zoon Sjors en de moeilijke jaren daarna. Een persoonlijk ervaringsverhaal dat zij zelf in de jaren negentig maar weinig kon vinden.

    Uiteindelijk is dit voor de Bont het uitgangspunt om haar boek te schrijven. Ze beschrijft het traject van zorg, afscheid, hulpverlening en het opnieuw zwanger worden. Een weg die veel ouders met een dergelijk verlies moeten volgen, maar die beslist niet gemakkelijk is. Ondanks dat, is het een luchtig en vlot geschreven verhaal over pijnlijke misvattingen rondom de rauwe rouw. Openhartige dagboekfragmenten, schrijnend, maar tevens hartverwarmend en troostend. De Bont: “Ik vind dat belangrijk want rouw wordt nog te vaak, zoals vroeger, liever genegeerd en weggestopt. Ik hoop dat mijn verhaal troost mag bieden en een vorm van acceptatie, ook al kan het verdriet om het verlies van je kind nooit eindigen.”

    Korte beschrijving

    Na een fysiek zware zwangerschap wordt Sjors geboren met een slokdarmafwijking, echter daar blijft het niet bij. Een onzekere tijd van zorg en angst volgt. Wanneer hij na twee maanden in het ziekenhuis totaal onverwacht komt te overlijden, is daar niet meteen een heldere verklaring voor. Het vermoeden dat hij door fouten of nalatigheid is overleden wordt in eerste instantie niet bevestigd en dat blokkeert het rouwproces. De volgende zwangerschappen zijn daardoor psychisch beladen. In een wervelwind van tegengestelde gevoelens als hoop, woede, trots en angst probeert de moeder haar leven weer op te pakken, zoekend naar de waarheid, troost en het ultieme moedergeluk. Wanneer na jaren alsnog de oorzaak van zijn overlijden aan het licht komt, scheurt de wond van het grote gemis opnieuw open en komen emoties bloot te liggen.

Reageer ook