Hannke’s zesjarige zoon is nog niet zindelijk: “Het drijft ons tot waanzin”

Het is een enorme mijlpaal voor de meeste ouders: een zindelijk kind. Veel ouders zijn enorm blij dat ze hiermee uit de luiers zijn en dat het kind weer een stapje richting zelfstandigheid zet. De leeftijd waarop kinderen toe zijn aan het zindelijk worden verschilt enorm per kind. Zo zijn er kleintjes die al voor hun tweede verjaardag het potje weten te vinden, maar zeker ook kinderen die met een luier om naar de basisschool gaan. En die laatste groep wordt steeds groter.

Juffen verschonen

Eén van de kinderen die niet zindelijk was toen hij naar de basisschool ging, is de nu zesjarige Pieter. “Pieter zit in groep twee en is nog steeds niet zindelijk. Hij draagt nog een luier die door de juffen verschoond moet worden. Ik vind het echt heel erg voor de juffen, maar natuurlijk ook voor hem zelf” vertelt zijn moeder Hanneke.

Pienter kind

Pieter is een vrolijk jochie dat zich goed ontwikkelt. “Op het consultatiebureau kregen wij altijd te horen dat Pieter een pienter kind is. Hij kon al jong praten, liep voor zijn eerste verjaardag en had op jonge leeftijd al enorm veel gevoel voor de omgang met andere mensen. Zijn ontwikkeling verliep altijd volgens het boekje en vaak was hij zelfs sneller dan leeftijdsgenootjes.”

Geen zorgen

Dat het met zindelijk worden een ander verhaal zou zijn, had Hanneke niet verwacht. “Toen hij met drie jaar en negen maanden nog zindelijk was, maakte ik me weinig zorgen. Zijn groepsgenootjes op de crèche waren het op deze leeftijd wel bijna allemaal, maar die waren weer minder snel in andere dingen. Ook op het consultatiebureau hadden ze het idee dat het vanzelf goed zou komen.”

Gênant 

Pieter mag de dag na zijn vierde verjaardag in maart voor het eerst naar de basisschool. “Met zijn luier om. Ik vond het mega gênant. De juf zei dat ik me nergens voor hoefde te schamen en dat zij er ook wel met hem mee aan de slag ging. De maanden verstrijken, maar helaas is Pieter aan het einde van het schooljaar nog steeds niet zindelijk.”

Hard oefenen

Op de laatste schooldag vraagt de juf van Pieter aan Hanneke of ze die zomer hard met hem willen oefenen op het zindelijk worden. “We waren al heel lang heel erg hard aan het oefenen, maar mijn man en ik namen ons voor om tijdens de zomervakantie nog een tandje bij te zetten. Pieter krijgt overdag geen luier meer om, we zetten overal potjes neer, gaan met een sticker-beloon systeem aan de gang en als we zien dat hij hoge nood heeft, brengen we hem naar het dichtstbijzijnde potje.”

Ten einde raad

De hele zomer wordt er met Pieter aan de zindelijkheid gewerkt, maar de moed zakt Hanneke in de schoenen als ze Pieter in september weer in luier naar school laat gaan. “De juf had er nu zichtbaar de pest in en vroeg waarom Pieter nog steeds niet zindelijk was. Ik ben in de klas in huilen uitgebarsten; ik was ten einde raad. We zijn de hele zomer het huis niet uitgeweest omdat Pieter om de haverklap in zijn broek poepte of plaste. We zijn zelfs niet op vakantie geweest omdat we bang waren dat dit de zindelijkheidstraining misschien in de weg zou staan. Een juf die dan op de eerste schooldag doet alsof wij er niks aan gedaan hebben, is dan echt het laatste waar je op zit te wachten.”

Naar de dokter

In overleg met het consultatiebureau besluiten Hanneke en haar man dat het misschien goed is dat een arts controleert of het geen fysiek probleem is. “Dat bleek niet het geval, alles zou het gewoon moeten doen. De arts drukt Hanneke en haar man op het hart dat het uiteindelijk goedkomt en dat ze rustig door moeten gaan met de zindelijkheidstraining. “Het ene kind is er nou eenmaal sneller aan toe dan het andere kind. Hoe drukker jullie je maken, hoe langer het vermoedelijk zal duren bij Pieter” zei hij.

Waanzin

Pieter is inmiddels zes jaar oud en is nog steeds niet zindelijk. “Het drijft ons vaak tot waanzin, maar het is niet anders. Pieter is een slim kind dat al veel kan en weet voor zijn leeftijd. Maar zindelijk worden? Dat nog even niet. Het komt wanneer het komt.”

Op respectvolle wijze meepraten over het verhaal van Hanneke? Dat kan in de comments onder dit artikel. 


3 reacties

Miranda -

Heel herkenbaar! Mijn dochter word in september 6 jaar naar groep 3 in de luier
Gelukkig is ze heel zelf standig.. Maar idd.
Tot waanzin drijft je dit.

Anne -

zo herkenbaae maar onze zoon mocht niet met luier om naar school. Hij plaste wel op de wc maar grote boodschap nier dus were elke dag gebeld dat ik naar school moest om te komen verschonen. Nu is hij bijna 7 en ik kan zeggen hij is eindelijk zindelijk. Geef niet op mijn zoon is naar de poep en plas polie gegaan in zkh. En dat heedt ons enorm geholpen. Sterkte

Heidie -

Ik lees dat hij een slim kind is, inmiddels 6 jaar die al veel kan en weet voor zijn leeftijd.
Dan vind ik het eigenlijk niet meer nodig dat de juf de luier verschoont als er een ongelukje op school gebeurd. Als ouders kun je hem dan leren om zich zelf te verschonen/schoon te maken. Makkelijke broek aandoen zodat hij de broek makkelijk aan en uit kan doen. Dat moet vast wel lukken dan. En wellicht stimuleert het in het zindelijk worden als hij er zelf veel werk mee heeft. De juf kan dan ook fijn in de tussentijd op de kinderen in de klas letten. Ik kan me voorstellen hoe vervelend voor jullie het ook is, dat het voor de juf ook echt heel erg vervelend is.

Reageer ook