Geneesmiddelenonderzoek was voor Marianne (47) van onschatbare waarde

Drie jaar geleden kreeg Marianne (47) van haar arts te horen dat ze eierstokkanker had. “De grond zakte even onder mijn voeten weg. Kanker. Dat hadden andere mensen. Ik toch niet?” Veel tijd om daar over na te denken had ze niet, ze belandde in de medische  molen. Ze werd geopereerd. Herstelde. Met altijd in haar achterhoofd: ‘Het kan terugkomen.’ Om nieuwe middelen voor de behandeling van kanker te kunnen blijven ontwikkelen is onderzoek naar nieuwe of betere medicijnen nodig. En daarvoor zijn gezonde vrijwilligers nodig.

Marianne had vage klachten en ging ermee naar de dokter. Anderhalf jaar later kwam de kanker terug. “Ik was uit het veld geslagen. Het is nooit een goed teken als de kanker in zo’n korte tijd terug is.” Haar oncoloog vroeg haar of ze Olaparib wilde proberen. Er was nog maar net onderzoek naar gedaan. “Olaparib is een kankerremmend medicijn. Natuurlijk wilde ik dat proberen. Elke strohalm is er één.” Elke drie maanden wordt Marianne onderzocht en tot nu toe ziet alles er rustig en goed uit. “Daar ben ik zo blij om. Misschien verlengt dit medicijn mijn leven, prachtig toch? Laatst dacht ik erover na. Er zijn gewoon vrijwilligers geweest die deze medicijnen eerst hebben getest. Als zij er niet waren geweest, had ik het nooit voorgeschreven gekregen. Bijzonder he?”

Vrijwilligerswerk levert eigenlijk altijd veel op. Of je nou sport voor het goede doel, met bejaarden gaat wandelen of meedoet aan geneesmiddelenonderzoek, je houdt er een goed gevoel aan over. Zeker als het om kanker gaat. Onderzoeken naar de oorzaken gaan onverminderd door, evenals het testen van medicijnen die mogelijk levens kunnen verlengen of zelfs redden.

Kom in actie

Bijna iedereen heeft in zijn omgeving wel iemand die deze ziekte heeft. Een gegeven dat weinig geruststellend is, maar wel de realiteit. De kans dat jezelf kanker krijgt, is altijd aanwezig. Voor een geliefde in je omgeving die ziek is, kun je niet veel meer doen dan er zijn. Praktische hulp bieden. Een boodschap doen, kinderen opvangen, eten koken. Wie zich er beter bij voelt om daadwerkelijk iets te doen, iets te betekenen in plaats van lijdzaam aan de zijlijn toe te kijken hoe de ziekte bij een dierbare zich ontwikkelt, kan zich aanmelden voor geneesmiddelenonderzoek. Juist als je gezond bent. Daarmee help je een ander enorm. Dergelijk onderzoek mag pas plaatsvinden als het veilig is. De medicijnen zijn al eerder onderzocht, op dieren maar soms ook op mensen. De vrijwilligers worden goed in de gaten gehouden door artsen en verpleegkundigen en er is sprake van een goede begeleiding. Omdat het werk van grote maatschappelijke waarde is en omdat je als vrijwilliger tijd en moeite in het onderzoek steekt, staat hier een vergoeding tegenover.

Dankbaar

Marianne is de vrijwilligers die haar medicijn hebben getest, dankbaar. “Als er geen mensen waren die het wilden proberen, was ik er nu misschien niet meer geweest. Dat realiseer ik me elke dag weer.”

Wil jij je steentje bijdrage als vrijwilliger? Kijk dan op www.geneesmiddelenonderzoek.nl/kanker


Reageer ook