Dit zijn de meest onbeschofte vragen die ik over mijn zwangerschap kreeg (en mijn antwoorden daarop)

Dat sommige mensen geen blad voor de mond nemen, is mij de afgelopen tweeënhalf jaar pijnlijk duidelijk geworden. Nou ben ik vrij zelfverzekerd, weet wat ik wil in het leven en laat me hier nooit echt door uit het veld slaan. Toch merk ik dat het ook mij best wel wat doet! Zo kreeg ik ook een aantal hele onbeschofte vragen tijdens mijn zwangerschappen. Hoe iemand ze in zijn hoofd haalt weet ik al niet, maar dat je ze dan ook nog durft te stellen? Daar kan ik eigenlijk niet bij. Maar goed, ze zijn dus wel gesteld. En ik heb er dan ook zeker een antwoord op gegeven! Benieuwd wat? Lees mee!

Dit zijn de meest onbeschofte vragen die ik over mijn zwangerschap kreeg (en mijn antwoorden daarop)

1. “Was het een ongelukje?”

Ward en ik kenden elkaar pas negen maanden toen ik zwanger raakte van Sophia. En dat was zeker geen ongelukje! Ward en ik hadden een duidelijke kinderwens, ik stopte met de pil en was binnen één maand zwanger. Dat het zo snel zou gaan, hadden we echter niet verwacht. We moesten in het begin dus best aan het idee wennen dat we al zo snel ouders zouden gaan worden. Een ongelukje was het dus zeker niet, maar een beetje onverwachts wel! Nu vinden we het heel fijn dat het zo snel is gelukt toen. Er zijn stellen waarbij dat heel anders gaat…

2. “Wat ben je dik! Hoeveel baby’s zitten erin?”

Tijdens mijn eerste zwangerschap ben ik bijna 30 kilo aangekomen. Niet gek dat ik dan ook een flinke zeekoe was. Gelukkig heb ik door gezond te eten en lekker te bewegen mijn gewicht weer onder controle gekregen. Ik ben nu 24 weken zwanger van de tweede en pas drie kilo aangekomen. Ik heb dus zeker van mijn eerste zwangerschap geleerd. Maar tegen een zwangere vrouw zeggen dat ze zo dik is? Nooit doen. Ook al is het waar.

3. “Zo snel alweer zwanger? Wat doe je jezelf aan?”

Zowel Ward als ik komen uit een gezin waarbij we de oudste van drie kinderen zijn. Tussen Ward en zijn jongere broertje en tussen mij en mijn jongere zusje zit allebei minder dan twee jaar. Zelf vonden we dit altijd heel erg leuk (nog steeds overigens) en wilden dit dan ook graag in ons gezin. Je hebt het natuurlijk niet helemaal zelf in de hand, maar iets na Sophia haar eerste verjaardag was ik weer zwanger. Ja, ik weet dat er zware momenten aankomen. Maar we weten wat er tegenover staat en dat is ons heel veel meer waard!

4. “Twee kinderen op je 26ste… Vind je niet dat je je jeugd weggooit?”

Ik was nét 25 toen Sophia werd geboren en ik ben 26 als de tweede komt. Naar hedendaagse Amsterdamse maatstaven is dat inderdaad aan de jonge kant en ik snap de vraag dus wel een beetje. Nou moet ik zeggen dat ik helemaal niet het idee heb dat ik mijn jeugd weggooi. Ik vind het juist prachtig dat ik op de (naar biologische standaarden) optimale leeftijd in de gelegenheid ben om kinderen te krijgen. Tijdens mijn studententijd ben ik flink losgegaan, heb alles gedaan wat God verboden heeft en heb optimaal genoten van ‘het jonge leven in de grote stad’. Toen ik zwanger raakte deed ik deze dingen al bijna niet meer en was serieus met mijn werk bij Damespraatjes bezig. Ik denk dat ik gewoon jong volwassen ben geworden. Met mij hoef je dus geen medelijden te hebben 😉

Wat zijn de meest onbeschofte vragen die jij tijdens je zwangerschap kreeg? En hoe reageerde je hier toen op? Ik ben heel benieuwd! Praat met ons mee in de comments onder dit artikel!


Reageer ook