fb
Damespraatjes Damespraatjes

Carla: “Onze buurvrouw leent ongevraagd onze spullen”

Beter een goede buur dan een verre vriend, en dat geldt voor Carla zeker. “We hebben het super getroffen met onze buren. Ik loop de deur niet plat bij Merel, maar ben er voor haar als er iets is. En dat is andersom net zo. Toch is er iets dat me best wel dwarszit, maar ik weet niet zo goed hoe ik dat moet zeggen tegen Merel.”

Luidruchtige vorige buren

Carla is een bezig bijtje, ze werkt vier dagen per week, mantelzorgt voor haar oude ouders en doet vrijwilligerswerk in een museum. “Daarnaast gaan mijn man Koen en ik er graag op uit en we boeken dan ook regelmatig vakanties en weekendjes weg.” Het huis is dan onbewoond en sinds er jaren terug is ingebroken tijdens hun vakantie, zorgt Carla ervoor dat ze iemand heeft die een oogje in het zeil kan houden. “Met onze vorige buren hadden we niet zo goed contact. We woonden toen naast een jong gezin. Luidruchtige mensen en overal over klagen. Dat was heel onaangenaam en toen we de verhuiswagen voor zagen rijden, konden we ons geluk niet op. Wie er ook zou komen wonen, veel slechter dan die buren kon toch niet.”

Gelijk hallo zeggen

De nieuwe buren bleken inderdaad een verademing. “Merel belde gelijk bij ons aan om zich voor te stellen en om de verbouwplannen door te nemen zodat Koen en ik daar zo min mogelijk last van zouden hebben of tenminste wisten wat we konden verwachten. Mijn hart maakte een sprongetje, dit was zo fijn. Zonder dat ik erom vroeg bood Merel aan om op ons huis te passen als we bijvoorbeeld op vakantie zouden zijn. Nou, dat was helemaal een geschenk uit de hemel. Ik vertelde haar dat Koen en ik graag op pad gingen en dat we het super fijn vonden als zij dan onze plantjes en post zouden willen verzorgen. Geen probleem.”

Recht voor z’n raap

Na een half jaar flink verbouwen zijn Merel en Kees klaar. Ze nodigen Merel en Koen uit voor een etentje om elkaar beter te leren kennen. “Wat zo fijn aan Merel is, is dat ze nergens doekjes omwindt. Ze zei gelijk dat ze goed contact met de buren van onschatbare waarden vindt, maar dat ze niet de deur plat wil lopen. Nou, daar kon ik het alleen maar mee eens zijn. Een borreltje op zijn tijd, een praatje op straat en op elkaars huis passen tijdens vakantie en verder ons eigen leven leiden. Dat klonk ons allemaal als muziek in de oren.”

Joh, ze doet al zo veel

Als Carla een weekendje weg met Koen heeft geboekt, vraagt ze Merel voor de plantjes en de post. “Geen probleem natuurlijk. En toen we terugkwamen van Texel, stond er een bloemetje op tafel met een welkom thuis-briefje ernaast. De post lag keurig op een stapeltje en de plantjes bloeiden vrolijk. Helemaal top. In het briefje schreef Merel ook dat ze even de kruiwagen had geleend om tuinafval te rijden. Oke, vond ik wel een beetje raar, maar Koen vond dat ik er niet over moest zeuren; Merel deed zoveel voor ons.”

Ze leent van alles van ons

Het valt Carla op dat elke keer als zij en Koen op vakantie zijn, Merel ongevraagd spullen leent. De kruiwagen, de bladblazer maar ook de ladder. “Die ladder ligt naast onze schuur, aan een ketting op slot. Merel heeft dus ook het sleuteltje van dat slot gevonden en ik vind dat eigenlijk niet zo prettig. Dat betekent dat ze moet zoeken in onze spullen en dat is nou net niet de bedoeling. Ze meldt achteraf wel wat ze heeft geleend, maar dat doe je toch voordat je iets pakt? Zeker als je het huis door moet zoeken om zoals in het geval van de trap, het sleuteltje te vinden. Dat vond Koen ook wel wat ver gaan maar nog steeds vindt hij dat we erover moeten zwijgen.”

Wat fietst-ie lekker joh!

Na de laatste vakantie belde Merel en vroeg waar Carla die ovenschotels had gekocht. “Had ze twee ovenschalen van me geleend! De limit vond ik wel toen ze zei dat dat mijn elektrische fiets even had gepakt om naar de stad te gaan en dat-ie zo fantastisch fietste. Die wilde ze ook wel. Ik kreeg zo ongeveer een rolberoerte. Ik ben heel zuinig op die fiets, ik heb daar lang voor gespaard en dan pakt zij ‘m zonder pardon uit de schuur. Het sleuteltje van het slot ligt in een laatje in de gang en ik vraag me af: neust ze ook in onze spullen? Trekt ze kastjes open? Zou ze in onze slaapkamer komen? Dat is echt onze ruimte en heel privé, daar heeft een ander niets te zoeken. Ook vraag ik me af of ze in onze administratie zit te loeren. Het voelt opeens zo niet fijn allemaal.”

Dat hoort toch niet!

Maar ja, wat moet Carla? Ze wil er alles aan doen om te voorkomen dat er weer wordt ingebroken tijdens haar afwezigheid en Merel is een fijne buur, maar dat ongevraagd spullen lenen is Carla tamelijk zat. “Ik vind het echt heel naar allemaal en wil de band goedhouden, maar ik vind het een vervelend idee dat Merel in onze spulletjes rommelt. Dat hoort niet. Ik durf het alleen niet zo goed aan te kaarten omdat ik onze relatie heel graag goed wil houden. Hebben we eindelijk fijne buren en dan nu dit weer.”

Wat raad jij Carla aan? Er maar over zwijgen en genieten van het feit dat er een verder betrouwbaar iemand is die op het huis past als zij en Koen weg zijn? Of denk je dat het beter is dit gelijk op tafel te gooien omdat het anders gaat escaleren en ze misschien wel ruzie krijgen? Praat mee in de comments onder dit artikel.

Foto door Sabine Meier via Pexels

6 reacties

Bianca -

Als je het geld hebt om regelmatig vakanties en weekendjes weg te boeken dan heb je toch zeker ook het geld om een keer te investeren in een inbraakalarm en/of een camera boven de deur? Alarm en camera’s laten installeren, planten nemen die niet te veel water nodig hebben, sloten laten vervangen (desnoods nog een extra binnenslot nemen) en de buurvrouw niet meer vragen. Als ze er een opmerking over maakt, dan zeg je gewoon luchtig “oh met het nieuwe inbraakalarm is dat niet meer noodzakelijk, maar heel erg bedankt he!”. Iemand die zo brutaal is op zoek te gaan naar sleutels en rustig je elektrische fiets zonder vragen meeneemt (die dus ook niet verzekerd was geweest, mocht er iets gebeurd zijn), die neust inderdaad zeker weten in je spullen. Daarnaast is het ook gewoon onbeschoft. Dit zou me enorm storen maar ik zou er geen onenigheid met de directe buren over willen. Gewoon niet meer binnenlaten zonder dat je er zelf bij bent.

Jeroen -

Dit is nog niets.
Nadat ik met mij partner in mijn moeder haar huis zijn ingetrokken, verdwenen er steeds spullen, geld en werd er steeds veel vernield. Bleek dat de buren nog een sleutel van mijn moeder hadden. Toen ik deze terug vroeg, oh die hebben wij al lang niet meer.
Intussen 6 jaar verder, 150 k.in de min, weet verhuisd en de politie doet geen F. Binnenkort komt alles.wel op de TV…

Ria -

ik zou alle sleutels weg halen of mee nemen .en zorgen dat ze niets vind wat belangrijk is .en zeker alles wat waarde heeft achter slot en grendel .ik wens je succes

Wim -

Iemand die zoiets doet daar kun je niet meer over betrouwbaarheid spreken.

Nola Dijkmans -

tja, en je wordt betrapt als je er geen rekening mee houdt. Ik zag de planten en postverzorger ook met onze grote fles plantenvoeding naar haar huis lopen. Blozend zeggen dat wij, als ze het gevraagd had, ook wel ja hadden gezegd…. Gaat nergens om, maar toch.

Joris -

Opvallend dat ze alleen spullen leent als jullie er niet zijn, maar kennelijk nooit een ladder, ovenschaal of weet ik het nodig heeft als de buren wél gewoon thuis zijn (ik doe even de aanname dat Carla vaker niet dan wel op vakantie is). Ik zou het aankaarten onder het mom van ‘joh, je mag best wat lenen, maar ik vind het fijn als je het vooraf even vraagt’.

Reageer ook